Σκηνοθεσια: Francis Lawrence
Παίζουν: Jennifer Lawrence, Joel Edgerton, Matthias Schoenaerts,
6.5Overall Score

Η Dominika Egorova (Jennifer Lawrence), ξακουστή μπαλαρίνα (από σόι) στα Bolshoi βλέπει τη σκληρή πλευρά της ζωής όταν ένα ατύχημα επί σκηνής την βγάζει εκτός των μπαλέτων άπαξ δια παντός. Κι επειδή για ταινία πρόκειται (που βασίζεται σε βιβλίο πρώην κατασκόπου) και κανένα πρόβλημα δεν εμφανίζεται στον ήρωα μας ασυνόδευτο, η Dominika και η ανήμπορη μάνα της (Joely Richardson) κινδυνεύουν να μείνουν άστεγες όπως επίσης και χωρίς την αποκλειστική νοσοκόμα που πλήρωναν τα μπαλέτα τώρα που είναι εκτός. Χτυπημένη από όλες αυτές τις κακουχίες η μικρή μας πρώην prima ballerina δέχεται τη βοήθεια του creepy θείου της (Matthias Schoenaerts) – που είναι φτυστός ο Πρόεδρος Putin αν o τελευταίος ήταν 8άρι και όχι 3άρι – κι από εκεί τη παίρνει ο κατήφορος που δεν έχει τέλος. Με τα πολλά καταλήγει να γίνει μια αδίστακτη κατάσκοπος για τη μητέρα Ρωσία, όχι όμως για την πάρτη της, αλλά «για την κακομοίρα τη μάνα της»…Κατασκοπευτικό thriller (με πινελιές splatter προς το finale) που μας δείχνει ως που μπορεί να φτάσει ένας άνθρωπος σε ανάγκη αλλά και πόσο μπορεί να παιδέψει ένας σεναριογράφος που μαθήτευσε δίπλα στον Νίκο Φώσκολο τους ήρωες του. Πάρα πολύ πυκνογραμμένο σενάριο – χάνεσαι αν κοιτάξεις το κινητό σου για λίγα δευτερόλεπτα (beenthere, donethat), ερμηνείες παγωμένες όσο και η στέπα έξω από το «whoreschool» της Matron (Charlotte Rampling) – μιας και το ζητούμενο δεν είναι το αίσθημα αλλά η απόκρυψη του – και πάρα πολύ ξύλο. Η κλωτσοπατινάδα πάει σύννεφο όπως και η προδοσία και το πισώπλατο μαχαίρωμα. Χάνει η μάνα τον κατάσκοπο κι ο κατάσκοπος τον συνεργό του.

Η φωτογραφία μας μεταφέρει στην κομμουνιστική Ρωσία του σήμερα, που όμως διατηρεί την ομορφιά της σαν να μην έχει περάσει μέρα από τα 80s(με τα pastel θερμά χρώματα να κυριαρχούν στις κατοικίες των πρωταγωνιστών ενώ τα κρατικά κτήρια καθώς και οι στολές των εργαζόμενων σε αυτά να είναι γκρι) και η μουσική του James Newton Howard δίνει τον ρυθμό στην ταινία. Αλλεπάλληλες ανατροπές και πολλά flashbackκρατούν τον θεατή σε εγρήγορση, κάτι που ίσως όμως κουράσει μιας και τα 139’ που διαρκεί το film είναι πολλά για να είναι κάποιος σε ετοιμότητα για το παραμικρό. Επίσης, άφθονο γυμνό, σκηνές σεξ και βασανιστηρίων (όχι συνδυασμένα, δεν μιλάμε για το «50 shades» trilogy) που ίσως φέρουν σε δύσκολη θέση τους ψιλοστόμαχους θεατές.Ενώ η JLaw είναι πανέμορφη και γοητευτικότατη ως κατάσκοπος με ψυχή (ακόμη), η σεξομπόμπα (sic) Charlize Theronτην κερδίζει στα σημεία στο «Atomic Blonde»που είδαμε πριν λίγους μήνες. Διασκεδαστικό αλλά όχι ότι καλύτερο θα μπορούσε να προσφέρει το είδος αυτό.