Σκηνοθεσια: Αντρέας Μορφονιός
Παίζουν: Σπύρος Παπαδόπουλος, Φάνης Μουρατίδης, Άννα-Μαρία Παπαχαραλάμπους,
6Overall Score

Δύο σχεδόν συνομήλικα αδέρφια, ο Τίμος (Φάνης Μουρατίδης) και ο Άκης (Σπύρος Παπαδόπουλος), συνήθιζαν να παραθερίζουν με τη μητέρα τους στις παραλίες της Κατερίνης και να ονειρεύονται πως κάποια μέρα θα πάνε να κολυμπήσουν στα νερά της Τζαμάικας. Η ζωή όμως δεν τους τα έφερε όπως υπολόγιζαν και το ταξίδι αυτό έμεινε όνειρο. Καθώς μεγάλωναν οι μεταξύ τους διαφορές και οι υποχρεώσεις που δημιουργούσε ο καθένας τους είχαν ως αποτέλεσμα να βαθαίνει το χάσμα μεταξύ τους και οι σχέσεις τους να γίνουν σχεδόν τυπικές, κυρίως από την πλευρά του Άκη. Τα οικονομικά του προβλήματα όμως θα τον φέρουν κοντά στον Τίμο, μια στιγμή στη ζωή του δεύτερου που θα χρειαστεί τη στήριξη του αδερφού του όσο ποτέ άλλοτε.Μια πολύ ενδιαφέρουσα ιδέα που όμως στην υλοποίηση κάπου χάθηκε και το αποτέλεσμα είναι λίγο κατώτερο του αναμενόμενου. Τα δυο αδέρφια που πλέον ζουν σε διαφορετικούς κόσμους αλλά κάποτε μοιράστηκαν το ίδιο όνειρο και επανενώνονται στην πιο δύσκολη στιγμή της ζωής του ενός θα έπρεπε να έχει πολύ περισσότερη συγκίνηση. Οργή. Απογοήτευση. Έντονα συναισθήματα. Στην «Τζαμάικα» δεν βλέπουμε κανέναν από τους πρωταγωνιστές να κλαίει όταν τα προβλήματα μαυρίζουν τον ορίζοντα. Απλά εκνευρίζονται.Από τους πρωταγωνιστές οι Μουρατίδης και Παπαδόπουλος είναι αυτοί που σηκώνουν το βάρος του film, ενώ η Άννα Μαρία Παπαχαραλάμπους στον ρόλο της bossy assistant του Τίμου είναι το comic relief της ταινίας. Σοβαρή ερμηνεία δίνει και ο Μελέτης Ηλίας που υποδύεται τον γιατρό του Τίμου, χωρίς όμως να είναι και κάτι το ιδιαίτερο. Βοηθητικοί ηθοποιοί (με μηδενικό ταλέντο) σχεδόν σε κάθε σκηνή με μικρούς και μεγάλους ρόλους και μερικά περάσματα από γνωστούς ηθοποιούς, με αποκορύφωμα ένα αυτοσχέδιο πάρτι γεμάτο αστέρες του θεάτρου και του εγχώριου μουσικού στερεώματος στο δωμάτιο του νοσοκομείου που δεν προσδίδει τίποτε στην ταινία και εξαφανίζεται όσο ξαφνικά εμφανίζεται. Στο πλαίσιο των άχρηστων λεπτών screen time μπορούν να συμπεριληφθούν και κάποιες δήθεν χιουμοριστικές σκηνές καθόλου πετυχημένες, που απλά ξενερώνουν και όσους θεατές μπορεί να νιώσουν μια κάποια ταύτιση με τους ήρωες, κάτι που δεν είναι καθόλου δύσκολο μιας και η υπόθεση βασίζεται στην πραγματικότητα.

 

 

Τεχνικά, έντονη χρωματική παλέτα, όχι αλμοδοβαρική, αλλά μερικώς καμμένα χρώματα που χτυπάνε στο μάτι στις σκηνές εκτός νοσοκομείου και κάποια εξωτερικά γυρίσματα που δεν έγιναν ποτέ (χωρίς προφανή λόγο) και αντικαταστάθηκαν από κακοφτιαγμένες λήψεις σε greenscreen.

Φιλότιμη πρώτη προσπάθεια για ταινία μεγάλου μήκους από τον Ανδρέα Μορφονιό (το τηλεοπτικό «Ευτυχισμένοι Μαζί») σε σενάριο του Γιώργου Φειδά («S1ngles») που βασίστηκε σε ιδέα του Μουρατίδη. Το τηλεοπτικό παρελθόν του σκηνοθέτη φαίνεται σε κάθε πλάνο, κάτι που δεν είναι απαραίτητα κακό αλλά ούτε και καλό. Άνθρωποι που έχουν περάσει κάποια περιπέτεια αντίστοιχη με τους πρωταγωνιστές θα συγκινηθούν ίσως (καλή ώρα), αλλά οι μικρές ανούσιες σκηνές θα τους «τη σπάσουν». Δείτε το χωρίς μεγάλες προσδοκίες τύπου «Πολίτικη κουζίνα» και θα περάσετε καλά.