Σκηνοθεσια: Woody Allen
Παίζουν: Jim Belushi, Juno Temple, Justin Timberlake
4.9Overall Score

Coney Island, κάπου στα μέσα της δεκαετίας του ‘50. Το εβληματικόλούναπαρκ στην αποβάθρα αρχίζει και παρακμάζει. Ο Humpty (Jim Belushi) μαζί με τη γυναίκα του Ginny (Kate Winslet) και τον γιο που απέκτησε από τον πρώτο της γάμο, Richie (Jack Gore), ζουν σε ένα σπίτι που κάποτε αποτελούσε ατραξιόν του πάρκου, μιας και η οικονομική τους κατάσταση δεν επιτρέπει κάτι καλύτερο.Ο Humpty ζει ευτυχισμένος στην άγνοιά του, δουλεύοντας στο carousel, ψαρεύοντας με φίλους ή σπάζοντας στο ξύλο την Ginny, αφού πρώτα πιει ένα ολόκληρο αποστακτήριο. Εκείνη ανέχεται τα πάντα μιας και οι επιλογές που έκανε τα προηγούμενα χρόνια και οι αποφάσεις που πήρε την έφεραν σε αυτήν τη θέση, χωρίς να έχει εναλλακτική λύση ή πλάνο διαφυγής. Ούτε από τον οξύθυμο Humpty μπορεί να πάρει διαζύγιο αλλά ούτε και να μεγαλώσει μόνη της τον πυρομανή γιο που της έστειλε η μοίρα για να τη σταυρώνει με κάθε ευκαιρία.

Μια μέρα και χωρίς καμία προειδοποίηση εμφανίζεται η 25χρονη κόρη του Ηumpty, Carolina (Juno Temple) που εγκατέλειψε τον gangster σύζυγό της μετά από μια σύντομη αλλά αποκαλυπτικότατη συζήτηση που είχε με την αστυνομία. Κρύβεται από τη μαφία και η πιο σίγουρη κρυψώνα είναι στο σπίτι του πατέρα της, με τον οποίο είχε να μιλήσει από τη στιγμή που κλέφτηκε με τον μαφιόζο. Στο ετερόκλητο αυτό παρεάκι προστίθεται πολύ σύντομα και ο αθεράπευτα ρομαντικός ναυαγοσώστης του πύργου 7, Mickey (Justin Timberlake) ο οποίος θα φέρει μεγάλη ταραχή στο τίμιο σπιτικό του Humpty άθελά του. Το πού θα οδηγήσει αυτό το γαϊτανάκι είναι μια πολύ καλή ερώτηση,την οποία όμως θα αφήσουμε να απαντήσει η ταινία με το (αινιγματικό) φινάλε της.Η νέα ταινία του WoodyAllen είναι το ίδιο ανυπόφορη (για πολλούς, ας το παραδεχτούμε) με τις προηγούμενές του, αλλά για τελείως διαφορετικούς λόγους. Το σενάριο είναι γεμάτο κλισέ και η εξέλιξη της ιστορίας εντελώς προβλέψιμη. Φαίνεται ο Woody ασχολήθηκε  πολύ περισσότερο με άλλους τομείς της ταινίας, όπως για παράδειγμα με την (άψογη ομολογουμένως) απεικόνιση της περιοχής των 50s και άφησε να γυριστεί το προσχέδιο του σεναρίου χωρίς να το δουλέψει και πολύ.Η πιο κουραστική απ’ όλους τους basic χαρακτήρες είναι η Ginny της Winslet. Έχει μονίμως πονοκέφαλο, γκρινιάζει, κι όταν δεν ασχολείται με τα ερωτικά της είναι συνεχώς έξαλλη με τη κατρακύλα που έχει πάρει η ζωή της. Απογοητευμένη από την τωρινή κατάσταση της ζωής της, ενώ ήταν προορισμένη για φήμη, πλούτη και έρωτες, ξεσπά σε όλους και δεν ανοίγει την καρδιά της σε κανέναν. Η Winslet, όπως και όλοι οι υπόλοιποι ηθοποιοί (πλην της Temple), είναι αρκετά υπερβολική στην ερμηνεία που δίνει, κάτι που αυξάνει και την ένταση στις σκηνές που βρίσκονται όλοι μαζί, κάνοντάς τους περισσότερο ανυπόφορους. Ο Humpty του Belushiως χαρακτήρας είναι αδιάφορος, περνάει και δεν ακουμπάει, ενώ ο πυρομανής γιος της Ginny δεν προσφέρει τίποτε στο γενικό πλάνο παρά μόνο εκνευρισμό στον θεατή και τη μάνα του (του μικρού, όχι του θεατή). Η Carolina της Temple είναι ίσως ο πιο normal χαρακτήρας, άτομο που έχει μάθει από τα λάθη του παρελθόντος (αν και πάλι κάνει στραβοπατήματα) και δεν κρατά κακία σε κανέναν για τη συμπεριφορά του και κυρίως στη Ginnie, για την οποία αποτελεί κόκκινο πανί. Το αντίθετο μάλιστα, τη συμπονά και δείχνει κατανόηση σε όλα όσα λέει, όπως βλέπουμε σε μια από τις πιο σημαντικές σκηνές της ταινίας (το γεύμα στην πιτσαρία με τον Mickey).

Το φινάλε του film είναι ξαφνικό και μοιάζει ημιτελές, καθώς δεν μας δίνει closure στις ιστορίες που έχει ανοίξει ο Allen, χωρίς όμως και να το αφήνει και εντελώς φλου ώστε ο θεατής να αποφασίσει την εκδοχή που θα τον καλύψει. Οι χαρακτήρες μένουν μετέωροι και πολλά ερωτήματα αναπάντητα.Στο σύνολό της η ταινία είναι ένα flat κοινότοπο story που έχει πάνω του κουμπωμένα μοτίβα και ιδέες δάνεισμένα από την αρχαία ελληνική τραγωδία και τα έργα του Tennessee Williams τα οποία όμως δεν σώζουν την κατάσταση. Ίσως ο Allen θα έπρεπε να σταματήσει να προσφέρει ποσότητα και να εστιάσει στην ποιότητα, καθώς το πλάνο «μια ταινία τον χρόνο» δεν φαίνεται να λειτουργεί πάντα υπέρ του.