Σκηνοθεσια: Paul King
Παίζουν: Ben Whishaw, Hugh Grant, Hugh Bonneville
9Overall Score

Τρία χρόνια έχουν περάσει από τότε που μπήκε στις ζωές μας ο καλόκαρδος (μα κι ελαφρώς αδέξιος) αρκούδος Paddington. Τρία χρόνια που όπως φαίνεται η εταιρεία παραγωγής Hayday δεν σταμάτησε να σχεδιάζει το πολυαναμενόμενο sequel της πολύ μεγάλης εμπορικής επιτυχίας του 2014. Και τα κατάφερε: Το Paddington 2 είναι εξίσου καλό με το πρώτο μέρος της σειράς, κάτι που σε μεγάλο βαθμό οφείλει στον Hugh Grant και την πολλάκις τσαλακωμένη εικόνα του.

Ο Paddington (Ben Whishaw) ζει πλέον ως μέλος της οικογένειας των Brown (περνάει και το μήνυμα για την αποδοχή των μεταναστών στη σύγχρονη κοινωνία, καθώς όλοι στην περιοχή όπου ζει ο αρκούδος τον αντιμετωπίζουν ως όμοιό τους) χωρίς να ασχολείται με κάτι το ιδιαίτερο. Λίγο η πλήξη, λίγο η επιθυμία του να αγοράσει στην πολυαγαπημένη του θεία Lucy (Imelda Staunton) ένα pop-up book με τα αξιοθέατα του Λονδίνου, αποφασίζει να πιάσει δουλειά χωρίς όμως να είναι σίγουρος σε τι επάγγελμα έχει έφεση. Μετά από αρκετές δοκιμές βρίσκει το ιδανικό και θα λέγαμε ότι διαπρέπει, μαζεύοντας έτσι και τα χρήματα για το δώρο. Κάποιος όμως θα σταθεί εμπόδιο στην απόκτηση του βιβλίου, κι αυτός ο κάποιος είναι ο καλός (;) γείτονάς του Phoenix (Hugh Grant). Δεν θέλω να πω άλλα για την υπόθεση, γιατί υπάρχει το στοιχείο της έκπληξης σε πολλά σημεία της ιστορίας, θα πω όμως ότι αυτό που περιέγραψα καλύπτει το πολύ τα πρώτα 15’ της ταινίας.

Πάρα πολύ διασκεδαστικό film, που εκ πρώτης όψεως φαίνεται να απευθύνεται κυρίως στα παιδιά, αυτό όμως δεν ισχύει. Υπάρχουν πολλές ανατροπές, πολλά gags που θα κάνουν και τους μεγαλύτερους να γελάσουν, αλλά και μια πλειάδα πασίγνωστων guest stars σε ρόλους που δεν είναι πρωταγωνιστικοί, δίνουν όμως το στίγμα τους και προσθέτουν πολλά στην ιστορία. Το μεγαλύτερο ατού της ταινίας είναι ο Hugh Grant, σε έναν ρόλο – έκπληξη για τα δεδομένα του ηθοποιού (και που θυμίζει αρκετά τον count Olaf του Lemony Snicket): ένας ξεπεσμένος ηθοποιός που κάνει ό,τι μπορεί για να επιβιώσει αλλά παράλληλα έχει και όραμα να ανεβάσει μια φαντασμαγορική παράσταση στο West End.

Τοπολύχρωμο λονδρέζικο 70sστυλ, η βόλτα σε όλα τα γνωστά αξιοθέατα της πόλης του Λονδίνου και η οικογενειακή θαλπωρή των Browns (κι όχι μόνο, θα καταλάβετε όταν το δείτε) συντελούν στην επιτυχία του film και το κάνουν μια feel-good ταινία που δεν πρέπει να χάσει κανείς τις μέρες αυτές