Σκηνοθεσια: Tommy Wirkola
Παίζουν: Noomi Rapace, Glenn Close, Willem Dafoe
7Overall Score

Τα τελευταία χρόνια το Netflix έχει εξελιχθεί σε έναν σημαντικότατο ανταγωνιστή του κινηματογράφου και των κλασικών τηλεοπτικών καναλιών, μιας και οι παραγωγές του δεν έχουν τίποτε να ζηλέψουν από αυτές των μεγάλων studios του Hollywood που μετρούν πολλά χρόνια εμπειρίας. Μια από αυτές τις παραγωγές είναι και η «Δευτέρα».

Με το βάρος να πέφτει στη Noomi Rapace και το αψεγάδιαστο μοντάζ, το film καταφέρνει να φέρει εις πέρας το δύσκολο έργο που υπόσχεται το σενάριο του: Σε μια μελλοντική κοινωνία, όπου ο πληθυσμός του πλανήτη έχει αυξηθεί δραματικά, τίθεται σε εφαρμογή το πλάνο της γιατρού Cayman (Glenn Close), σύμφωνα με το οποίο περιορίζεται ο αριθμός των παιδιών σε ένα ανά οικογένεια και αν γεννιούνται περισσότερα, καταψύχονται με κρυογονική μέθοδο για να επιστρέψουν αρκετά χρόνια αργότερα, όταν θα έχει λυθεί το πρόβλημα. Αυτό γίνεται γιατί πριν την εφαρμογή του μέτρου ο πλανήτης είχε γονατίσει και δεν μπορούσε να καλύψει τις ανάγκες του κόσμου σε τρόφιμα και πόσιμο νερό. Η Noomi Rapace υποδύεται την Karen Settman, μια τραπεζικό που ζει ήσυχα τη ζωή της όπως κάθε πολίτης που δεν θέλει να έχει προβλήματα με τον νόμο. Αυτό που δεν γνωρίζει όμως κανείς είναι ότι την Karen κάθε μέρα την υποδύεται και μια διαφορετική αδελφή από τις επτάδυμες εγγονές του Terrence Settman (William Dafoe). Η κάθε μια έχει το όνομα μιας εβδομάδας και από μικρές έχουν μάθει να ζουν έτσι. Εκτός διαμερίσματος όλες είναι το ίδιο. Εντός όμως, οι προσωπικότητές τους διαφέρουν και οι συγκρούσεις δεν είναι λίγες. Πλέον ο παππούς δεν είναι μαζί τους για να τις προστατεύσει, επομένως θα πρέπει να είναι ενωμένες απέναντι στον εχθρό. Τι θα γίνει όμως αν μια μέρα κάποια απ’ όλες τους δεν επιστρέψει και οι υπόλοιπες δεν μπορούν να την εντοπίσουν;Η Rapace είναι τόσο καλή στον επταπλό ρόλο της που πραγματικά δεν σκέφτεσαι ούτε στιγμή ότι πρόκειται για τον ίδιο άνθρωπο. Βοηθά βέβαια και η ανάπτυξη του κάθε χαρακτήρα που έχει γίνει έτσι ώστε να είναι ευδιάκριτες οι διαφορές των επτά γυναικών, κυρίως όμως η ερμηνεία της, που ενώ πρόκειται για το ίδιο πρόσωπο, κάθε χαρακτήρας έχει δικές του εκφράσεις. Το film στα μισά γίνεται περιπέτεια φαντασίας, είδος που η Noomi έχει υπηρετήσει παλαιότερα μεεπιτυχία(άσχετα αν η ταινία δεν εντυπωσίασε στο σύνολό της) στo «Prometheus».Η Glenn Close στον ρόλο της Nicolette Cayman είναι τόσο ψυχρή και εμφανώς σχιζοφρενής με καλοσυνάτο προσωπείο που της ανήκει πανηγυρικά μια θέση στο πάνθεον των ψυχασθενών ηγέτιδων του κινηματογράφου δίπλα στην Delacourt της Jodie Foster (Elysium), στην Jeanine της Kate Winslet (Divergent/Insurgent) και την Πρόεδρο Alma Coin της Juliane Moore (The HungerGamesPt 3-4). Οι William Dafoe και Marwan Kenzari είναι επαρκείς στους ρόλους τους ως άντρες-δορυφόροι γύρω από τις επτά αδελφές χωρίς να προσθέτουν κάτι το ιδιαίτερο (ίσως εκτός από λίγο γυμνό ο δεύτερος σε μια, αληθοφανέστατη θα ομολογήσω, ερωτική σκηνή).

Πολύ καλή χρήση των ειδικών εφέ, τα οποία απλά εξυπηρετούν τους σκοπούς της ταινίας και δεν γίνονται η κύρια ατραξιόν, σκηνοθεσία σωστή για το είδος, κλειστοφοβική εκεί που πρέπει, ενώ οι ψυχρές και θερμές αποχρώσεις εναλλάσσονται στο εξωτερικό περιβάλλον/ιατρικά εργαστήρια και στο εσωτερικό της οικογενειακής εστίαςαντίστοιχα.

Πολύ καλή ταινία, ψυχαγωγική και αγωνιώδης στο σύνολό της, χωρίς όμως να αποφεύγει το ίσως προβλέψιμο για κάποιους παρατηρητικούς θεατές φινάλε-λύση του προβλήματος.Αξίζει την προσοχή του κοινού σίγουρα για την πρωταγωνίστριά της, αλλά και για τη μερική πρωτοτυπία του σεναρίου.