Σκηνοθεσια: Zack Snyder
Παίζουν: Ben Affleck, Gal Gadot, Jason Momoa
8Overall Score

Η αναμονή των απανταχού φίλων της DC Comics (αλλά και των εχθρών της) έφτασε στο τέλος της: Ο JoshWhedon παρέδωσε στο κοινό, μετά από πολλά reshoots και ατελείωτο κόψε – ράψε, την κορωνίδα του κινηματογραφικού DC Universe. Το «JusticeLeague» είναι εδώ και αφηγείται τη δημιουργία της ομάδας των υπερηρώων που συστήθηκε για να υπερασπιστεί τον πλανήτη Γη και τους κατοίκους του τώρα που ο Superman είναι νεκρός.

Με συντονιστή τον Batman (Ben Affleck), ο Flash (Ezra Miller), ο Cyborg (Ray Fisher), η Wonder Woman (Gal Gadot) καιοAquaman (Jason Momoa) αναλαμβάνουν να προστατεύσουν την ανθρωπότητα από τον Steppenwolf (Ciarán Hinds) και τους μεταλλαγμένους φτερωτούς δαίμονες – στρατιώτεςτου. Θα τα καταφέρουν όμως μόνοι τους, τη στιγμή που ο τελευταίος είναι πιο ισχυρός απ’ όλους τους μαζί ή θα χρειαστούν ένα (τεχνολογικό) θαύμα για να τον εξολοθρεύσουν; (Hint: δεν φοράει τελικά ολόμαυρη στολή, όπως είχαν διαρρεύσει κάποιες πηγές…)

Το story δεν είναι πρωτότυπο και θυμίζει ελαφρώς Transformers (ο στόχος του villain είναι ο ίδιος: να βρει τους κύβους ενέργειας που είναι κρυμμένοι στον πλανήτη μας). Η σκηνή flashback όμως που μας εξιστορεί τι είχε συμβεί την τελευταία φορά που οι Γήινοι υπερασπίστηκαν το σπίτι τους είναι εξαιρετική: πάρα πολύ καλά στημένη και  χορογραφημένη, μεταφέρει στον θεατή την αίσθηση του «unitetheleague» που είναι το slogan της ταινίας, για να κάνει αντίθεση με την κατάσταση που επικρατεί σήμερα στην κοινωνία (που επικρατεί ο ατομισμός και ο ουμανισμός έχει πάει περίπατο εντός κι εκτός του film). Γι’ αυτό και θα πρέπει αυτή η ομάδα να πετύχει: για να γίνει και πάλι η ενότητα ο μόνος τρόπος δράσης.

Κοντολογίς να πούμε ότι όλοι οι χαρακτήρες έχουν σχεδόν ίδιο screentime, αλλά την παράσταση κλέβει η WonderWoman, κυρίως χάρη στην ηθοποιό που την ερμηνεύει. Δεν θα μπορούσαν οι παραγωγοί να έχουν βρει καλύτερη από την Gadot: μονοπωλεί την προσοχή του θεατή οποιονδήποτε και αν έχει δίπλα της. Γλυκιά και λιγομίλητη, λέει τα παντα με το βλέμμα και κάθε της κίνηση δείχνει άτομο που ακόμη προσπαθεί να προσαρμοστεί στη νέα πραγματικότητα που έχει ανοιχτεί μπροστά της ως Diana. Πολύ ενδιαφέρον έχουν και οι σκηνές του Aquaman – πρόκειται για το κινηματογραφικό  ντεμπούτο του Momoa σε αυτόν τον ρόλο – οι δε  υποβρύχιες είναι πολύ καλοφτιαγμένες και πολύ αληθοφανείς. Ο Cyborg μονοπωλεί το ψυχολογικό κομμάτι της ταινίας, καθώς στην ουσία δεν έχει αποδεχθεί ακόμη την αλλαγή που του συνέβη μετά το ατύχημα που είχε (συν το ότι η εξωγήινη δύναμη που έχει μέσα του πλέον τον καθιστά loosecanon για την υπόλοιπη ομάδα), ενώ ο Flash είναι το comicrelief του film και σχεδόν όλες οι ατάκες του, σε συνδυασμό με τα πολύ εκφραστικά μάτια του ηθοποιού τα οποία γουρλώνει από φόβο ή αγωνία, προκαλούν γέλιο στους θεατές (τουλάχιστον στην προβολή που παρακολούθησα). Έχει τη φρεσκάδα του πιτσιρίκου απέναντι στο βάρος του κουρασμένου πια Batman (μήνυμα που μας περνά η ταινία με πολλούς τρόπους), αντίστοιχη αυτής του Spiderman απέναντι στον IronMan, στο Homecoming.Στο τεχνικό κομμάτι, η ταινία είναι κατά 95% άψογη, με μερικά μόνο πλάνα να θυμίζουν ότι τα γυρίσματα γινόντουσαν σε greenscreen και όχι μπροστά σε actualsetpieces, αλλά αυτό συμβαίνει και στις καλύτερες οικογένειες (σίγουρα το είδαμε και στο Thor: Ragnarok).

Στο σύνολό της είναι μια ταινία ευχάριστη, που δεν χάνει τον ρυθμό της, δηλαδή δεν φλυαρεί αλλά περνά απευθείας στο ζουμί της υπόθεσης και περιλαμβάνει αρκετές σκηνές έντονης μάχης, με καλοφτιαγμένα εφέ και ικανοποιητική διάρκεια. Είναι πολύ καλύτερη από σχεδόν όλες τις αφιερωμένες σε έναν ήρωα ταινίες της Marvel(αναγκαίο κακό η σύγκριση, μιας και είναι ο μεγαλύτερος αν όχι ο μοναδικός ανταγωνιστής της DC), αλλά δεν φτάνει το επίπεδο της πρώτης ταινίας των Avengers, κυρίως στο κομμάτι του σεναρίου.