Σκηνοθεσια: Eleanor Coppola
Παίζουν: Diane Lane, Alec Baldwin, Arnaud Viard
3Overall Score

Θα κάνουμε γυρίσματα στη Γαλλία, της είπαν. Θα έχει διεθνές cast, της είπαν. Θα είναι ωραία (ταινία) της είπαν. Κι έμεινε η Diane Lane να κοιτά με απορία, πώς τελικά απ’ όλα όσα της υποσχέθηκαν, προέκυψε αυτό το 92 λεπτών διαφημιστικό της γαλλικής εξοχής με cameo εμφάνιση του Alec Baldwin.

Η Anne (Diane Lane) είναι παντρεμένη με τον Michael (Alec Baldwin) και ζουν ευτυχισμένοι μέσα στη ρουτίνα και την πλήξη τους. Εκείνη δεν έχει καμία ασχολία από τότε που έκλεισε το κατάστημα ρούχων που διατηρούσε, εκείνος είναι κινηματογραφικός παραγωγός (πολύ θα ήθελα τη γνώμη του γι’ αυτήν την ταινία – inception) που ταξιδεύει διαρκώς κι έχει κάνει το κινητό του σκουλαρίκι από το πολύ μίλα – μίλα. Εκείνη βαριέται όπως είναι κατανοητό και το έχει ρίξει στη φωτογραφία. Φωτογραφίζει τα πάντα: Το ηλιοβασίλεμα, μια γατα που χασμουριέται, το σουφλέ που της έφερε ο σερβιτόρος κ.ο.κ. Σε ένα επαγγελματικό ταξίδι του Michael που τον συνοδεύει σαν «σωστή σύζυγος» στη γαλλική εξοχή παθαίνει ωτίτιδα. Αυτό την εμποδίζει απ’ το να πάει Βουδαπέστη όπου θα πρέπει να βρεθεί ο σύζυγός της. Για να επιστρέψει λοιπόν στο Παρίσι όπου είναι η βάση του ζευγαριού, αποδέχεται την πρόταση του ντόπιου και μέγα womanizer συνεργάτη του Michael, Jacques (Arnaud Viard), να τη γυρίσει οδικώς, μιας κι εκείνος θα πρέπει να βρίσκεται στη γαλλική πρωτεύουσα την επόμενη ημέρα. Φεύγει ο Αμερικάνος, μένει εκείνη μόνη με τον Γάλλο κι αρχίζουν τα όργια. Δεν εννοώ κυριολεκτικά όργια, σαν αυτά του Καλλιγούλα, αλλά γαστριμαργικά: Δεν αφήνουν ταβερνα/ εστιατόριο/ καντίνα/ πάγκο όπου να μη φάνε ό,τι μαγειρεύεται. Δως του φαΐ, δως του πιοτό. Κάτι το κρασί, κάτι οι ματιές που πέφτουν από τον Jacques σαν καμάκι στην Anne, δημιουργείται μια κάποια κατάσταση… Θα υποκύψει η βαριεστημένη σύζυγος στο κόρτε του Γάλλου ή θα μείνει στο ύψος της;

Ελαφρώς βαρετό road movie με σχετικά αδιάφορες ερμηνείες από το πρωταγωνιστικό τρίο, που δεν προσθέτει κάτι στη φιλμογραφία κανενός από τους τρεις – ίσως μόνο στα πορτοφόλια τους. Ηλιόλουστα, πολύχρωμα και μοσχομυριστά εξωτερικά γυρίσματα, χλιαρές ανατροπές που δικαιολογούν κι εν μέρει τη διάρκεια του film (που θα έπρεπε να είναι 20’ αν πήγαιναν απευθείας στον προορισμό τους) κι ένα πέπλο μυστηρίου που καλύπτει το γαλλοτραφές καμάκι. Κουραστικά τα συνεχή πλάνα με φαγητό. Πολύ καλή η σκηνή στην εκκλησία, όχι συγκινητική, αλλά εκεί βλέπουμε ψήγματα καλής ερμηνείας από τη Lane. Στο φινάλε να πούμε σπάει ο τέταρτος τοίχος και η πρωταγωνίστρια έχει αλληλεπίδραση με το κοινό, κατά κάποιον τρόπο.

Δεν είναι κακό για να γεμίσει το κυριακάτικο μεσημέρι μεταξύ ύπνου και ξύπνιου ή το βράδυ Τρίτης που δεν παίζει τίποτε η συνδρομητική (για την ελεύθερη, ούτε λόγος). Ως εκεί όμως.