Σκηνοθεσια: Mark Williams
Παίζουν: Alison Brie, Gerard Butler, Willem Dafoe
1Overall Score

Στα τηλεοπτικά κανάλια οι ταινίες πωλούνται σε πακέτα. Για να πάρει και να προβάλει σε πρώτη προβολή το «Jurassic World» για παράδειγμα κάποιο κανάλι, θα πάρει μαζί και άλλες 3-4 (στην καλύτερη) εμπορικά αποτυχημένες ταινίες. Στα μουσικά albums, μαζί με τις επιτυχίες που κάνουν μπαμ από το πρώτο άκουσμα, υπάρχουν και κομμάτια που είναι εκεί απλά για να γεμίσουν χώρο στο δισκάκι και να μην πουλήσει η εταιρεία ένα CD με 7 τραγούδια, αλλά με 12 στη χειρότερη. Τα κομμάτια αυτά είναι τα λεγόμενα fillers. Η συγκεκριμένη ταινία είναι προφανώς κάτι τέτοιο, δηλαδή ταινία που αναγκάστηκε να γυρίσει ο (άλλοτε κραταιός) Gerard Butler, ο Leonidas της καρδιάς μας, καθώς είτε δεν είχε άλλες προτάσεις είτε ήταν η τελευταία ταινία που έκανε στα πλαίσια κάποιου deal που δεν μπορούσε να σπάσει (το πιο τρανταχτό παράδειγμα είναι αυτό που αφορά όλους τους ηθοποιούς του film «Movie 43» στο οποίο επίσης συμμετέχει ο Butler).

Το «A Family Man» έχει τόσα πολλά προβλήματα που θα μπορούσε να γίνει και αλφαβητικά η απαρίθμηση τους: Μονοδιάστατοι, πλήρως υπανάπτυκτοι και non-relatable χαρακτήρες ανταλλάσσουν πικρές κουβέντες σε παιδαριώδεις διάλογους, ζουν όλα τα κλισέ του κόσμου και προσπαθούν να ζήσουν ευτυχισμένοι το δράμα τους, κάπου όμως προς το φινάλε «το χάνουν» και είναι σαν το σενάριο και τα γυρίσματα της ταινίας να ολοκληρώθηκαν κάπως βιαστικά.­­­­

 

Ο Dane (Gerard Butler) είναι κυνηγός κεφαλών, δηλαδή βρίσκει δουλειά σε επαγγελματίες κάθε είδους (σαν γραφείο ευρέσεως εργασίας) και παίρνει ποσοστά. Ανταγωνιστής για τη θέση του προϊσταμένου κάτω από τον Ed (William Dafoe) στο γραφείο είναι η Lynn (Alison Brie), με την οποία έχει μια καλή τυπική συναδελφική σχέση. Στο σπίτι, η γυναίκα του Elise (Gretchen Mol) μεγαλώνει τα παιδιά και ξεκοκαλίζει τους μισθούς και τα bonus του Dane σε κουρτίνες Χυτήρογλου και κρύσταλλα Costa Boda. Την ευτυχία τους αρχικά επισκιάζει ο υπέρβαρος μεγαλύτερος γιος τους, που όλη μέρα (κατά τον πατέρα του) τρώει και παίζει video games. Η αλήθεια όμως είναι άλλη: ο γιος έχει λευχαιμία (κάτι που ο πατέρας αμφισβητεί γιατί ο γιατρός είναι Ινδός κι επειδή εκείνος ξέρει καλύτερα) και πρέπει να μπει άμεσα στο νοσοκομείο. Αυτή η περιπέτεια θα δέσει την οικογένεια (της οποίας τα μεγαλύτερα σε ηλικία μέλη διαφωνούσαν για τη διάρκεια του blowjob και τη συχνότητα των ερωτικών συνευρέσεών τους) και θα βοηθήσει τον Dane να καταλάβει πως εκτός από την καριέρα και το εισόδημα των δύο εκατομμυρίων ετησίως υπάρχουν και σημαντικότερα πράγματα στη ζωή (που δεν είναι πράγματα)…

 

Ο πρωταγωνιστής είναι ένας μπαμπουίνος άνευ προηγουμένου, που γνωρίζει τα πάντα καλύτερα απ’ όλους τους άλλους κι έχει καντάρια αυτοπεποίθηση και θράσος. Φέρνει στο σπίτι το παντεσπάνι κι αυτό του δίνει το δικαίωμα να αντιμετωπίζει την οικογένειά του όπως  τους υπαλλήλους του. Η σύζυγός του έχει επωμιστεί το βάρος της ανατροφής των παιδιών κι αυτό την έχει κουράσει. Το ιδανικότερο για εκείνη θα ήταν ο Dane να δουλεύει λιγότερες ώρες ή ακόμη και να παραιτηθεί (δεν έχει καταλήξει) ώστε να περνάει περισσότερο χρόνο μαζί τους. Το ότι eventually θα πεινάσουν όλοι μαζί, δεν φαίνεται να το έχει σκεφτεί. Δεν την ενδιαφέρει. Από τα παιδιά μάς αφορά περισσότερο το μεγαλύτερο, το οποίο εμφανίζεται με μια κάκιστη περούκα από την αρχή του έργου, κάτι που σε βάζει σε σκέψεις όσον αφορά το μέλλον του στην ταινία και είναι αυτό που κρατά ίσως τον μεγαλύτερο ρόλο μετά τον Butler. Υποκριτικά είναι αδιάφορο, σεναριακά έχει τις πιο «σοβαρές» ατάκες της ταινίας και με μια πάσα του αποκαλύπτεται όλο το ζουμί του έργου, το οποίο πηγάζει από μια βασική αρχή της θρησκείας των Σιχ.

 

Σε όλο αυτό το μπάχαλο, βρίσκεται σε μια γωνίτσα και ο Alfred Molina, που υποδύεται έναν πελάτη του Dane, ο οποίος προσπαθεί να βρει δουλειά αλλά δεν είναι εφικτό λόγω ηλικίας. Η δική του ιστορία πλέκεται με αυτήν του Butler και όλοι μαζί οδηγούνται στον γκρεμό.

 

Αφελές δράμα που δεν καταφέρνει να συγκινήσει αλλά να εκνευρίσει με τις χλιαρές ερμηνείες και το ρηχό story του. Το tag-line – πλάγια ερώτηση – της ταινίας  «ποιος είναι ο λόγος για τον οποίο δουλεύεις» μας το απαντά ο ίδιος ο πρωταγωνιστής: Για να δανείζεις τους συγγενείς σου και να πληρώνεις ό,τι ψωνίζει η σύζυγός σου.