Σκηνοθεσια: Paolo Genovese
Παίζουν: Giuseppe Battiston, Anna Foglietta, Marco Giallini
7Overall Score

Η Eva (Kasia Smutniak) και ο Rocco (Marco Giallini) περιμένουν τους φίλους τους για φαγητό, τη βραδιά που η κατάρα της εφηβείας χτυπά το τίμιο σπιτικό τους: η μάνα βρίσκει προφυλακτικά στην τσάντα της κόρης κι έχει φρικάρει. Κυρίες όμως και οι δύο, δεν αφήνουν να φανεί κάτι στους καλεσμένους, ενώ μέσα τους λυσσά το «χτικιό» της ασυνεννοησίας.

Ο Lele (Valerio Mastandrea) και η Carlotta (Anna Foglietta) είναι παντρεμένοι αρκετά χρόνια και πλέον έχουν ένα εξάχρονο κοριτσάκι. Δυστυχώς όμως, όπως συμβαίνει πολύ συχνά σε έναν γάμο, έχει δημιουργηθεί ένα κενό ανάμεσα στο ζευγάρι, το οποίο η Carlota γεμίζει με αλκοόλ… Στον αντίποδα βρίσκεται η Bianca (Alba Rohrwacher) και ο Cosimo (Edoardo Leo), φρεσκοπαντρεμένοι, με έντονη σεξουαλική ζωή μιας κι ακόμη δεν ξέρουν καν τι θα πει ρουτίνα, προσπαθούν να κάνουν παιδί, όχι όμως για τους σωστούς λόγους… Το highlight της βραδιάς θα ήταν ότι ο Peppe (Giuseppe Battiston), ο φανατικός εργένης φίλος τους, θα σύστηνε επιτέλους στην παρέα την καινούργια του σύντροφο, η οποία όμως δεν εμφανίζεται λόγω μιας ξαφνικής αδιαθεσίας, κάτι που απογοητεύει τους παρευρισκομένους στο τραπέζι, καθώς Lucilla ακούνε και Lucilla δεν βλέπουν…

Τη βραδιά θα προσπαθήσει να κάνει περισσότερο ενδιαφέρουσα η (ψυχολόγος!) Eva, η οποία θα προτείνει και εν μέρει θα εξαναγκάσει τη συμμετοχή των καλεσμένων της σε ένα πολύ επικίνδυνο παιχνίδι: θα πρέπει όλοι να βάλουν τα κινητά τους πάνω στο τραπέζι και οτιδήποτε λάβουν, μήνυμα/ κλήση/ email, να κοινοποιηθεί σε όλα τα μέλη της συντροφιάς. Αιτία αυτού του περίεργου παιχνιδιού είναι ότι πρόσφατα χώρισε κάποιο φιλικό τους ζευγάρι και απ’ ότι φαίνεται οι άνδρες της παρέας γνώριζαν πολλά για τις εξωσυζυγικές σχέσεις του φίλου τους αλλά δεν είχαν πει τίποτε στις συντρόφους τους. Όπως είναι φυσικό κανείς δεν ενθουσιάζεται με την ιδέα, αλλά η κοινή λογική λέει πως αν είσαι αντίθετος σε κάτι τέτοιο, σημαίνει πως κάτι έχεις να κρύψεις. Έχουν όντως όλοι μυστικά απ’ όλους ή συμβαίνουν πράγματα μέσα σε κάθε ζευγάρι που απλά δεν έχουν μοιραστεί με το φιλικό τους περιβάλλον;

Από εκείνη τη στιγμή αρχίζει, όπως είναι αναμενόμενο, το πιο ενδιαφέρον κομμάτι της ταινίας. Ενώ γνωρίζουμε τους χαρακτήρες και το background κάθε ζευγαριού, μήνυμα το μήνυμα αρχίζουν να τρίζουν τα θεμέλια των γάμων τους αλλά και της φιλίας που τους δένει όλους. Από κάποιο σημείο και μετά μάλιστα, τα μηνύματα και οι κλήσεις φθάνουν με καταιγιστικό ρυθμό στα κινητά των ηρώων και οι αποκαλύψεις είναι απανωτές και σίγουρα κάποιες εντελώς απρόβλεπτες. Οι ηθοποιοί είναι υπέροχοι στους πολυδιάστατους χαρακτήρες που υποδύονται και ούτε στιγμή δεν βγαίνουν από το κλίμα, που θυμίζει έναν τυφώνα μέσα σε ένα πολύ όμορφο και καλοφωτισμένο αστικό διαμέρισμα, που δεν γίνεται καθόλου κλειστοφοβικό. Το εντυπωσιακό δε είναι πως ένας ένας οι ήρωες πέφτουν θύματα των μυστικών τους και από τη μια στιγμή που μπορεί να βρίσκονταν σε θέση ισχύος, ξαφνικά είναι υπόλογοι για κάτι που ποτέ δεν υπολόγιζαν ότι θα βγει στην επιφάνεια.

Η καλύτερη στιγμή της ταινίας, που δείχνει και το βάθος του σεναρίου, είναι όταν δύο από τους άντρες της παρέας ανταλλάσσουν κινητά (έχουν το ίδιο μοντέλο) για να καλύψει ο ένας κάτι που αν αποκαλυπτόταν θα έκαιγε τον άλλον. Εκεί όμως γίνεται το μεγαλύτερο μπαμ, καθώς η αποκάλυψη είναι μεγαλύτερη απ’ ό,τι περίμενε και ο ίδιος ο Lele, ο οποίος στέκεται στο πλευρό του Peppe και δεν τον αφήνει να εκτεθεί, δείχνοντας την πραγματική διάσταση της αγάπης μεταξύ δύο φίλων.

Θα πω απλά ότι το διφορούμενο φινάλε δεν με ενθουσίασε, χωρίς να θέλω να κάνω spoiler.

Τον Δεκέμβριο βγήκε στις αίθουσες της χώρας μας το remake της ταινίας, δια χειρός Θοδωρή Αθερίδη. Θα προτιμήσω το πρωτότυπο, όχι για κανέναν άλλο λόγο, αλλά γιατί θεωρώ πως οι Ιταλοί έπαιξαν πολύ πολύ καλύτερα και πιο φυσικά τους ρόλους από τους Έλληνες.

Ιδανικό για θερινό κινηματογράφο!