Σκηνοθεσια: Alex Kurtzman
Παίζουν: Tom Cruise, Sofia Boutella, Annabelle Wallis
3.3Overall Score

Σε ένα Hollywood που έχει πάψει εδώ και πολύ καιρό να πρωτοτυπεί και ιδιαίτερα σε μια εποχή όπου το shared universe δίνει και παίρνει (βλέπε κόμικ σούπερ ήρωες από το Marvel Cinematic Universe η DC Extended Universe η ακόμα και το MonsterVerse King Kong, Godzilla, κλπ.)
Η Universal επαναφέρει στην μεγάλη οθόνη το πρώτο στην ιστορία shared universe που η ίδια δημιούργησε την δεκαετία του 30 και που διήρκησε είκοσι περίπου χρόνια. Αυτή των τεράτων, όπως ο Dracula, Wolfman, Frankenstein, Invisible Man και φυσικά “The Mummy”. Η επίσημη αρχή του καινούργιου Dark Universe καθώς ανεπίσημα το “Dracula Untold” ήταν η αρχή, η οποία λίγο πολύ άφησε να εννοηθεί πως ανήκει σε ένα τέτοιο universe.
Και μετά από αυτή την εισαγωγή πάμε να δούμε τι ακριβώς είναι το “The Mummy”.
Δυστυχώς ούτε το ίδιο ξέρει τι είναι και εκεί είναι που χάνει την μπάλα και το Dark Universe που πάει να χτίσει. Ταινία που σου δίνει την εντύπωση πως δεν την έχει γράψει ένας σεναριογράφος, αλλά πολλοί, και που επιβεβαιώνεται στους τίτλους τέλους της ταινίας όπου βλέπεις όχι δυο ούτε τρεις αλλά έξι άτομα να έχουν βάλει ο καθένας λίγο πολύ το χεράκι του σε αυτό που λέγεται σενάριο.


Το οποίο πάει κάπως έτσι: Ο Tom Cruise του οποίου ο χαρακτήρας λέγεται Nick Morton, ένας αλαζονικός στρατιωτικός που βγάζει χρήματα από την αρχαιοκαπηλία. Σε μια από τις επιδρομές του, ξυπνά ένα αρχαίο κακό που έχει την μορφή της Sofia Boutella η οποία υποδύεται την πριγκίπισσα Ahmanet(The Mummy). Με την αναγέννηση της ο Tom Cruise θα πρέπει να αντιμετωπίσει “την μούμια” αλλά και την κατάρα που του ρίχνει η πριγκίπισσα, που θέλει να χρησιμοποιήσει το σώμα του ως δοχείο για να επαναφέρει το απόλυτο κακό. Λίγο πολύ αυτό είναι η βασική ιστορία όλης της ταινίας, δηλαδή ο Tom Cruise να προσπαθεί να τα βγάλει πέρα με τον έναν η με τον άλλον τρόπο, άλλοτε αστείους, άλλοτε σοβαρούς, άλλοτε τρομακτικούς, αλλά με κανέναν τρόπο διασκεδαστικό για τον θεατή, καθώς τα πάντα πέφτουν στο κενό.


Παρόλο την προσπάθεια της παραγωγής που χρησιμοποιεί πρακτικά εφέ και τον Tom Cruise να είναι στο επίκεντρο αυτών όπως άλλωστε κάνει ο Tom Cruise σε κάθε ταινία του (βλέπε παλιές ταινίες όπως Mission Impossible franchise όπου ο Tom Cruise βρίσκεται άλλοτε δεμένος έξω από το μεγαλύτερο ουρανοξύστη στο Dubai η δεμένος έξω από ένα αεροπλάνο την ώρα που απογειώνεται ή σε κάποιο βουνό χωρίς να είναι δεμένος να κάνει ορειβασία και όλα αυτά για χάρη του θεάματος.)
Έτσι και εδώ ο Tom Cruise κάνει το έξτρα βήμα όπως το να γυρίσουν μια ολόκληρη σκηνή σε zero gravity και να βάλει τον εαυτό του πάνω σε ένα αληθινό κτίριο την ώρα που καταρρέει.
Σκηνές που θα περίμενες να είναι εντυπωσιακές, χάνονται, στο κάδρο αρχικά, μετά το μοντάζ και τέλος με το CGI. Το αποτέλεσμα είναι αδιάφορο στην καλύτερη.
Και ας δεχτώ πως σε μερικούς θα αρέσουν οι σκηνές δράσης, εκεί που πραγματικά με χάνει σαν θεατή είναι όταν στον κοσμο που πάνε να δημιουργήσουν ο όρος θάνατος δεν υπάρχει η έστω κάτι που να υποδηλώνει απώλεια, χαρακτήρες που κινούνται χωρίς αίσθηση του κινδύνου δεν μπορούν να προσφέρουν την παραμικρή αίσθηση της περιπέτειας που “ζούν”.
Και κάπου εκεί σε αυτόν τον κόσμο υπάρχει και ο Russell Crowe ως Dr. Henry Jekyll ο οποίος εκτός από αφηγητής αυτής της ταινίας είναι και ο συνδετικός κρίκος για τις υπόλοιπες ταινίες που ετοιμάζονται… Ναι, ακριβώς… κανείς δεν νοιάζεται!!!