Σκηνοθεσια: Ridley Scott
Παίζουν: Michael Fassbender, Katherine Waterston, Billy Crudup
6.5Overall Score
Reader Rating 0 Votes
0.0

Το αποικιακό διαστημόπλοιο Covenant παρεκκλίνει της πορείας του για να εξερευνήσει έναν αχαρτογράφητο πλανήτη. Ο υποσχόμενος παράδεισος εγκλωβίζει το εξερευνητικό πλήρωμα του διαστημοπλοίου με μια τιτάνια καταιγίδα. Το ανδροειδές David, ο μοναδικός επιζών από την αποστολή Promitheus, τους σώζει από εξελιγμένα Alien. O μυστήριος πλανήτης γίνεται παγίδα θανάτου. Κανείς δεν μπορεί να ακούσει τις κραυγές τους τόσο στο διάστημα όσο και πάνω στον άγνωστο πλανήτη.

Alien Covenant. Prometheus Covenant. Alien Prometheus. Η ταινία αποτελεί τη συνέχεια του Prometheus με πολύ πιο πολύ χρόνο και προσοχή δοσμένα στα Aliens. Η φιλοσοφική σκοπιά για την σχέση δημιουργού και δημιουργήματος παραμένει έντονη. Δαρβινισμός και Μενδελισμός στο διάστημα. Στο συγκεκριμένο κινηματογραφικό σύμπαν, Engineers έφτιαξαν τον άνθρωπο. Οι άνθρωποι έφτιαξαν το ανδροειδές. Τα ανδροειδές δεν μπορούν παρά να πάρουν την σκυτάλη. Τα ερωτήματα της εξελικτικής δημιουργικότητας στο διάστημα παρουσιάζονται με περίσσια μαεστρία υπό την σκυτάλη του Ridley Scott μέσω της μορφής του Michael Fassbender.

Ο μόνος χαρακτήρας που ξεχωρίζει είναι αυτός του αδροειδες David. Παίρνει τον θεατή από το χέρι και συνεχίζει την ιστορία του Prometheus. Το διαστημόπλοιο της Elizabeth Show και του David προσγειώθηκε στον συγκεκριμένο πλανήτη, σε μια αποικία Engineers η οποία από ένα ατύχημα καταστρέφεται. Μέσα στην εντυπωσιακή νεκρόπολη, για 10 χρόνια μόνος του, ο David ξεπερνάει τα λογισμικά του όρια και μέσω από την ανάγκη για δημιουργία και ξεπερνάει τον δημιουργό του. Η υποκριτική δεινότητα του Fassbender ξετυλίγεται ασταμάτητα καθώς υποδύεται παράλληλα και το εξελιγμένο ανδροειδές που συντροφεύει τους ανθρώπους στον πλανήτη. Η συνάντηση αυτών των 2 χαρίζει μια από τις καλύτερες στιγμές στην ιστορία του κινηματογράφου. Οι ιδέες του Philip K. Dick παρουσιάζονται σε όλο τους το κινηματογραφικό μεγαλείο.


Καλά όλα αυτά. Δίνουν μια σοβαρότητα και μια βαθύτητα στην ταινία. Αλλά που είναι τα Aliens; Στον συγκεκριμένο πλανήτη παντού! Aliens νέων μορφών που εκπλήσσουν ευχάριστα και χαρίζουν νέες εικόνες γέννεσης. Χαραγμένη στην μνήμη μένει η σκηνή με το Alien να βγαίνει από την πλάτη άτυχου εξερευνητή και να τρέχει μέσα σε ψιλά στάχυα. Ωραία η καινοτομία αλλά τίποτα δεν συγκρίνεται με τις κλασσικές στιγμές που τόσα χρόνια στοιχειώνουν τον θεατή. Η ανατριχίλα που νιώθεις όταν βλέπεις το κλασσικό alien να βγαίνει από τον θώρακα και όταν η Alien βασίλισσα να τρέχει μέσα στην νεκρόπολη, σε παραπέμπει σε στιγμές τρόμου πολλών χρόνων πίσω.

Το Covenant έχει κρατήσει την κλασσική πλέον δομή όλων των ταινιών Alien. Αποστολή προσγειώνεται σε πλανήτη, Alien επιτίθεται για πρώτη φορά, εγκλωβισμένα μέλη της αποστολής αποδεκατίζονται, ένας χαρακτήρας που θεωρείται σύμμαχος αποδεικνύεται προδότης, απόδραση από κάποιο δαιδαλώδης μέρος ή διαστημόπλοιο, η τελική αναμέτρηση με την βασίλισσα και τέλος, μια ανατροπή όταν νομίζει ο θεατής ότι η ταινία έχει τελειώσει. Το Covenant ακολουθεί αυτή τη φόρμουλα. Δυστυχώς του λείπει κάτι. Ο ανθρώπινος ήρωας. Τα μέλη του πληρώματος είναι αδιάφορα και δεν υπάρχει ο χαρακτήρας που θα πάρει τον δυναμικό ρόλο της Ripley. Όσο καλά στοιχεία και αν έχει η Kathrine Waterson δεν είναι αρκετά στο να πάρει στους ώμους της την κληρονομιά της Sigourney Weaver.    Η παρουσίαση των χαρακτήρων είναι επιφανειακή και αδύναμη και η μοναδική τους λειτουργικότητα στην ταινία είναι μόνο αυτή του θύματος.

Η συνολική αίσθηση που δίνει το Alien Covenant είναι ότι έχουνε μαζέψει όλα τα καλά στοιχεία όλων των προηγούμενων ταινιών. Υπέροχες διαστημικές εικόνες που θυμίζουν Ridley Scott από μακρυά, εντυπωσιακές δόσεις αγωνίας και κυνηγητού και άφθονος τρόμος που παραπέμπει στις προηγούμενες καλές πρώτες ταινίες τις σειράς. Παρόλα αυτά τα καλά στοιχεία το αποτέλεσμα δεν δένει αρμονικά.  Το Alien Covenant κατατάσσεται ως η τρίτη καλύτερη ταινία της σειράς πίσω από το Alien και το Aliens. Δυστυχώς δεν προσθέτει τίποτα καινούργιο στην σειρά και ο ντόρος της μεγάλης επιστροφής του franchise πέφτει στο κενό. Το λες καλό αλλά τίποτα το εξαιρετικό.