Σκηνοθεσια: Joshua Oppenheimer
Παίζουν: Adi Rukun, M.Y. Basrun, Amir Hasan
9.2Overall Score
Πάντα έλεγα πως οι ταινίες είναι φτηνή απομίμηση της ζωής, και αυτό γιατί οι καλύτεροι σεναριογράφοι του κόσμου δεν μπορούν να γράψουν αυτό που ή ίδια η ζωή γράφει μέρα τη μέρα, ώρα τη ώρα, χρόνο το χρόνο. Αυτό που αποκαλούμε ιστορία, σε κάποια γωνία, αυτού του πλανήτη έχει πάει, απλά, σε άλλο επίπεδο, σχεδόν στα όρια του παράλληλου σύμπαντος, εκεί όπου το κακό, όχι απλά έχει νικήσει κατά κράτος αλλά είναι το κράτος.
Σε έναν τέτοιο κόσμο ο Joshua Oppenheimer καταφέρνει, (με κίνδυνο την ζωή του και των περισσότερον ανωνύμων συντελεστών τού), να δημιουργήσει μια σειρά από ιστορικές καταγραφές ξεκινώντας από το “The Act of Killing” και τώρα με το “The Look of Silence”. Ιστορικές καταγραφές για το που μπορεί να φτάσει το ανθρώπινο κακό όταν συμβαδίζει με την αγνοία, φόβο, συμπαράσταση, σιωπή από τούς συνανθρώπους. Και πως μετά από τόσα χρόνια οι λέξεις δικαιοσύνη, εκδίκηση, αγάπη, συγχώρεση, μνήμη, έχουν τόσο διαφορετικές έννοιες από αυτές που έχουμε συνηθίσει στον υπόλοιπο πλανήτη.
Το “The Look of Silence” που δεν είναι η συνέχεια του “The Act of Killing” αλλά ο συνοδοιπόρος, στην αποτρόπαιοι γενοκτονία που έγινε στην Ινδονησία το 1965. Μια γενοκτονία που όχι μόνο έχει μείνει ατιμώρητη αλλά μόνο που δεν γιορτάζεται. Εκεί όπου οι δολοφόνοι κάνουν αναπαράσταση των εγκλημάτων τους και εξομολογούνται τις πράξεις τους στους συγγενείς των θυμάτων που σκότωσαν… Η λέξη σοκ είναι πολύ μικρή για να περιγράψει τα συναισθήματα που προκαλούν οι ταινίες του Oppenheimer. Οπότε όχι οι ταινίες του Oppenheimer δεν είναι η κλασική κυριακάτικη ψυχαγωγία. Είναι ταινίες που θα μείνουν για πολύ καιρό στο μυαλό σού. Και από εκείνες οπού ή συζητήσεις μετά την ταινία είναι απλά απαραίτητες για να επανέλθεις στην “πραγματικότητα”