Σκηνοθεσια:Stefano Sollima
Παιζουν: Pierfrancesco Favino, Greta Scarano, Jean-Hugues Anglade
9Overall Score

Με τη δεύτερη μόλις ταινία του ο Στέϕανο Σολίμα αποδεικνύεται άξιος συνεχιστής της γκανγκστερικής σάγκα τύπου Σκορτσέζε ή Κόπολα αν και το Suburra θυμίζει περισσότερο σε δομή και ύϕος το νέο-νουάρ αριστούργημα «Ένταση» τoυ Μάικλ Μαν.

Η ταινία απαρτίζεται από ένα γαϊτανάκι χαρακτήρων και υποκλοπών που στροβιλίζονται γύρω από τον «Σαμουράι» έναν μεσήλικα γκάνγκστερ τον οποίον σέβονται και εκτιμούν ιδιαίτερα σημαντικές προσωπικότητες και από τις δύο πλευρές του νόμου. Από τα ύψιστα στελέχη της παπικής εκκλησίας και της πολιτικής ιεραρχίας έως τα πιο αδίστακτα μέλη της ιταλικής μαϕίας, επιστρατεύονται όλοι με το αζημίωτο έτσι ώστε η Όστια (μια παρηκμασμένη περιοχή της Ρώμης ) να γίνει το Λας Βέγκας της Ιταλίας. Ο «Σαμουράι», άνθρωπος σοβαρός μετρημένος, μοναχικός και ταγμένος στο σκοπό του, μοιάζει ο ιδανικότερος για να ϕέρει εις πέρας αυτή την επιχείρηση. Όμως ένα ντόμινο γεγονότων που ξεκινά από το θάνατο μιας ανήλικης πόρνης θα δυναμιτίσει τη συμϕωνία και θα ϕέρει στο προσκήνιο εντάσεις, κόμπλεξ και ανθρώπινα πάθη ξεδιπλώνοντας ενδιαϕέροντες χαρακτήρες παράλληλα με τη σϕιχτοδεμένη πλοκή του σεναρίου.

Ο διεφθαρμένος πολιτικός (ο άψογος Πιερϕραντσέσκο Φαβίνο σε μια άκρως επιτυχημένα γλοιώδη ερμηνεία), ο γκάνγκστερ που προσπαθεί να αντεπεξέλθει στην κληρονομιά του πατέρα του και παράλληλα να χαράξει το δικό του δρόμο και η κοπέλα του, ένα ϕαινομενικά τελειωμένο πρεζάκι με βίαια ξεσπάσματα κρίσης αυτοσεβασμού είναι οι χαρακτήρες που ξεχωρίζουν κυρίως λόγω των ηθοποιών που τους ερμηνεύουν. Ο χρόνος όμως είναι μοιρασμένος σοϕά σε όλους προκειμένου να ρολάρει η αϕήγηση χωρίς κοιλιές και να αναδειχτεί μια ιδιαίτερη ατμόσϕαιρα μέσω της ϕωτογραϕίας και της μουσικής.

Οι δημιουργοί της ταινίας δανείζονται από τους καλύτερους. Όπως στην «Ένταση» έτσι κι εδώ κυριαρχεί μια σκοτεινή ϕωτογραϕία με έντονα νέον χρώματα ενώ τα ηλεκτρονικά ambient μουσικά μοτίβα των Μ83 θυμίζουν τα αντίστοιχα του Moby στην αμερικάνικη ταινία. Ακόμα και η μεγάλη σε διάρκεια σκηνή δράσης- κορύϕωση είναι και εδώ παρούσα! Σημαντική διαϕορά βέβαια ότι εδώ δεν υπάρχει το δίπολο των πρωταγωνιστών Πατσίνο-Ντε Νίρο αλλά αποτελεί επίτευγμα του Ιταλού σκηνοθέτη ότι καταϕέρνει να πει την επική ιστορία του σε λίγο παραπάνω από δύο ώρες ενώ οι Αμερικάνοι συνάδερφοι του χρειάζονται 2,5 με 3 ώρες.

Με δείγματα ήδη ϕτασμένου δημιουργού, έχοντας ήδη μια επιτυχημένη θητεία στην τηλεόραση, ο Στέϕανο Σολίμα μας παρουσιάζει μία από τις καλύτερες ταινίας της τρέχουσας σεζόν που οι ϕίλοι του αστυνομικού θρίλερ δεν πρέπει να χάσουν ενώ περιμένουμε με ανυπομονησία τη νέα του ταινία «Soldado» που αποτελεί το sequel του «Sicario».