Σκηνοθεσια: Adam Smith
Παιζουν:Michael Fassbender, Brendan Gleeson, Lyndsey Marshal
3.5Overall Score

Σε έναν αυτοσχέδιο καταυλισμό με τροχόσπιτα (trailer park) ζει η οικογένεια Cutler: ένα σύνολο αμόρϕωτων ανθρώπων, οι οποίοι είτε ποτέ δεν βρήκαν ενδιαϕέροντα τον τρόπο ζωής της πλειονότητας των μελών της σύγχρονης κοινωνίας (διαμονή σε σπίτι, βασική έστω ακαδημαϊκή μόρϕωση και αξιοπρεπές επίπεδο ζωής) είτε απλά συνειδητοποίησαν πως δεν μπορούσαν να τον αποκτήσουν, οπότε και παραιτήθηκαν από την προσπάθεια. Αρχηγός της οικογένειας είναι ο Colby Cutler (Brendan Gleeson), ο πατέρας όλων, και χαρακτηριστικό παράδειγμα της συνολικής του «κατάστασης» είναι ότι πιστεύει πως η Γη είναι επίπεδη και μάλιστα ϕροντίζει να μεταλαμπαδεύσει τη γνώση του και στα νεότερα μέλη, που είναι τα δύο εγγόνια του, τα παιδιά του Chad Cutler (Michael Fassbender).

Η οικογένεια συνήθως περνά τις μέρες της ανατινάζοντας πράγματα και κυνηγώντας λαγούς στην εξοχή με το αυτοκίνητο για διασκέδαση. Πολλές ϕορές επίσης παίζει κυνηγητό με την αστυνομία (που στην ταινία ϕαίνεται να είναι παντελώς ανίκανη) έπειτα από τις ληστείες που κάνει για να επιβιώσει – καθημερινά πράγματα. Όλα τα καλά όμως κάποτε τελειώνουν και ο Chad, θέλοντας να εξασϕαλίσει ένα καλύτερο μέλλον για τα παιδιά του, και συνειδητοποιώντας ίσως εν μέρει ότι η ζωή του δεν είναι η καλύτερη που θα μπορούσε έχει, αλλά κυρίως παρακινημένος από τη γυναίκα του Kelly (Lyndsey Marshal), αποϕασίζει να ϕύγει από την πατρική στέγη (το πατρικό trailer park θα έλεγα καλύτερα) και την παρανομία και να προσπαθήσει να αποκτήσει μια πιο normal ζωή. Είναι όμως αυτό εϕικτό;

Ο σεναριογράϕος Alastair Siddons δεν ϕαίνεται να κουράστηκε και πολύ, καθώς όλη η υπόθεση της ταινίας μπορεί να ειπωθεί με δέκα λέξεις. Όλο το εγχείρημα είναι flat και οι μοναδικές στιγμές έντασης είναι στις σκηνές καταδίωξης. Η Kelly είναι εγκλωβισμένη σε μια οικογένεια που δεν τη βοηθά με κανέναν τρόπο, άσχετα με το τι πιστεύει ο πεθερός της ότι προσϕέρει στη ϕαμίλια του, και συνειδητοποιεί πως δεν υπάρχει πισωγύρισμα από την κατάσταση αυτή. Εκεί τελειώνει το δράμα, που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί και υποδόριο, μιας και δεν βλέπουμε την παραμικρή ένδειξη απόγνωσης ή οργής από την πλευρά της (δεν ήταν μεγαλωμένη έτσι προϕανώς και η διαβίωσή της στο trailer park ξεκίνησε ως επίσκεψη, όπως αναϕέρει η ίδια σε κάποια συζήτησή της με τον Chad).

Oι Gleeson και Fassbender δίνουν τις μοναδικές αξιοπρόσεκτες ερμηνείες στο film, αν και πιστεύω ότι η παρουσία του δεύτερου έχει καθαρά εμπορικούς σκοπούς και πως αν δεν συμμετείχε, η ταινία θα είχε βγει απευθείας σε DVD/ PPV πλατϕόρμες. Η σκηνοθεσία δεν προσδίδει κάτι στο film, είναι απλά διεκπεραιωτική και η έλλειψη χαρακτήρων με τους οποίους να μπορείς να ταυτιστείς δεν βοηθά το film να αποκτήσει περισσότερο ενδιαϕέρον. Δεν θεωρείται ψυχαγωγικό μέσα στη μαυρίλα που ζουν οι ήρωες, δεν προσϕέρει κάτι ιδιαίτερο στον θεατή και τα μηνύματά του είναι σαν από poster σχολικής καμπάνιας για τις σωστές επιλογές στη ζωή και τη σπουδαιότητα της μόρϕωσης.