Σκηνοθεσια:Arnaud des Pallières
Παιζουν: Adèle Haenel, Adèle Exarchopoulos, Solène Rigot
5.2Overall Score

Τέσσερις στιγμές στη ζωή τεσσάρων γυναικείων χαρακτήρων: Ένα μικρό κορίτσι από την επαρχία, παίζει ένα κρυφτό που μετατρέπεται σε τραγωδία. Μία έφηβη εγκλωβισμένη σε μια ατελείωτη διαδοχή φυγής, ανδρών και ατυχιών, γιατί οτιδήποτε άλλο είναι καλύτερο από την οικογένειά της. Μια νεαρή γυναίκα που μετακομίζει στο Παρίσι και έχει τάση προς την καταστροφή. Μια ενήλικη γυναίκα, που νόμιζε πως βρήκε ασφαλές καταφύγιο μακριά από το παρελθόν της. Σταδιακά, οι χαρακτήρες συναντιούνται για να σχηματίσουν μία ενιαία ηρωίδα. 30 ΜΑΡΤΙΟΥ στους κινηματογράφους Μια κινηματογραφική προσέγγισή που προκαλεί το θεατή με τις ανερχόμενες, Αντέλ Ενέλ (Το Άγνωστο Κορίτσι), Αντέλ Εξαρχόπουλος (Η Ζωή της Αντέλ), η Τζέμα Άρτερτον (Η Άλλη Μποβαρί) και ο Σέρζι Λόπεθ (Ο Λαβύρινθος του Πάνα). από τη WEIRDWAVE ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΤΟΥ ΣΚΗΝΟΘΕΤΗ Το Orphan έρχεται από την επιθυμία μου να βγω έξω από τον εαυτό μου. Ήθελα να κάνω τον θεατή να νιώσει τον αγώνα μιας γυναίκας για τη ζωή και την ελευθερία της. Κάνω ταινίες ώστε να νιώσω τις ζωές των άλλων. Φτάνοντας σε μια ηλικία, μπορεί κανείς να γυρίσει πίσω και να δει πως όλα γύρω του έχουν αλλάξει. Η ζωή μας είναι φτιαγμένη από πολλές ζωές. Η ύπαρξη μας από πολλές υπάρξεις.

Η κεντρική φιγούρα μιας βιογραφικής ταινίας δεν μπορεί να είναι η ίδια και γι αυτό φανταστήκαμε μια ταινία χωρισμένη σε τέσσερις περιόδους: παιδική ηλικία, εφηβεία, νεότητα, ενηλικίωση. Ο θεατής θα αντιληφθεί σύντομα την ιδέα της ταινίας: τέσσερις ηθοποιοί παίζουν τέσσερις περιόδους στη ζωή μιας γυναίκας. Δεν μοιάζουν και πολύ μεταξύ τους. Αλλά γιατί να τις κάναμε ίδιες όταν η κάθε ηλικία διεκδικεί την ταυτότητα της και θέλει να ορίζει τον εαυτό της σε αντίθεση με τον προηγούμενο; Η συνοχή του χαρακτήρα είναι το μόνο που έχει σημασία, η συνέχεια του μέσα από τέσσερις διαφορετικές ηθοποιούς. Σαν την αληθινή ζωή… Υπερασπίζομαι ένα σινεμά που παίρνει την ευθύνη να αναπαραστήσει τον κόσμο, όσο πιο κοντά γίνεται στην πραγματικότητα. Ένα σινεμά μυθοπλασίας που ξέρει πως μια κάποια ντοκυμενταρίστικη αξιοπιστία εγγυάται δύναμη και αντοχή για την ταινία. Μπροστά στο Orphan έχω την αίσθηση πως υπηρέτησα μια ιστορία που δεν είναι απλώς μυθοπλασία και δεν ανήκει σε μένα. Είναι η ιστορία μιας γυναίκας που αγωνίζεται για τη ζωή και την ελευθερία της.