Σκηνοθεσια:Stuart Hazeldine
Παιζουν: Sam Worthington, Octavia Spencer, Tim McGraw
3.5Overall Score

Σε λίγες μέρες θα γιορτάσουμε το Πάσχα, χρονική περίοδο κατά την οποία το πρόγραμμα των τηλεοπτικών καναλιών κατακλύζεται από ταινίες θρησκευτικού περιεχομένου. Άλλες εκτυλίσσονται στη ρωμαϊκή εποχή και αφορούν κάποια ιστορία που ξέρουμε από τη Βίβλο και τα θρησκευτικά του σχολείου κι άλλες στη σύγχρονη εποχή, όπου ο ήρωας είναι ένας καθημερινός άνθρωπος που απλά βιώνει μια πολύ μεγάλη δυσκολία στη ζωή του αλλά με κάποιον τρόπο την ξεπερνά. Όλες έχουν έναν κοινό παρονομαστή: την πίστη στον Θεό και την αγάπη προς τον συνάνθρωπο. Μια θέση στην τελευταία κατηγορία προσπαθεί απ’ ότι φαίνεται να «κλειδώσει» και το «The Shack», που έχει στόχο να ξυπνήσει μέσα μας την καλοσύνη, να μας στρέψει προς τα θεία και γενικά να μαλακώσει την πέτρα που έχουμε για καρδιά.

Ο Mack (Sam Worthington) είναι παντρεμένος με μια θρήσκα μοντέρνα γυναίκα (σχήμα οξύμωρο) κι έχουν αποκτήσει τρία παιδιά. Η γυναίκα του Nan (Radha Mitchell) είναι πολύ ϕίλη με τον Ύψιστο, τον αποκαλεί «Papa» και στις συζητήσεις που κάνει, στις τρεις λέξεις η μία θα έχει θρησκευτική χροιά, όπως faith, bless κ.λπ. Αυτός δεν συμμερίζεται στον ίδιο βαθμό την αγάπη της για τη θρησκεία αλλά goes with the flow, γιατί είναι βολικός άνθρωπος και προφανώς δεν έχει και κάτι καλύτερο να προτείνει. Για τα παιδιά τους δεν έχουμε σαφή εικόνα, καθώς η ανάπτυξη των χαρακτήρων τους στο film δεν είναι τόσο εκτενής ώστε να τα γνωρίσουμε αρκετά.

ΠΡΟΣΟΧΗ: Ακολουθεί παράγραφος με καραμπινάτα spoilers.

Σε ένα οικογενειακό ταξίδι στο οποίο η σύζυγος δεν συμμετέχει, εξαφανίζεται η μικρή κόρη της οικογένειας. Την αναζητούν παντού, αλλά δυστυχώς επιβεβαιώνεται ο ϕόβος όλων και η μικρή βρίσκεται νεκρή από τα χέρια κάποιου καταζητούμενου, ο οποίος είναι υπεύθυνος για την εξαφάνιση κι άλλων κορασίδων της περιοχής. Να σημειωθεί πως ο ψυχασθενής έχει το παρατσούκλι «Little Ladykiller» (η αλήθεια είναι πως θα μπορούσαν να του δώσουν μια προσωνυμία που να θυμίζει λιγότερο ϕουρό και bonnet). Κι εδώ τελειώνουν τα spoilers. Και το όποιο δράμα υπάρχει.

O Mack, μήνες μετά την εξαϕάνιση της μικρής, λαμβάνει μια πρόσκληση για να επισκεϕθεί τον Θεό σε μια καλύβα μέσα στο δάσος. Θα πάει; Είναι όντως ο Θεός αυτός που συνέταξε την προσκλητήρια επιστολή; Μήπως είναι θύμα κάποιας σπείρας εμπορίας οργάνων; Θα πάει για να μάθει.

Κακά τα ψέματα, η ταινία απευθύνεται σε ένα συγκεκριμένο κοινό. Δεν έχει απλά θρησκευτική απόχρωση για να πούμε πως θα μπορούσε να ερμηνευτεί κι αλλιώς. Είναι σχεδόν προπαγάνδα, χωρίς όμως να θέλουμε να δώσουμε αρνητική χροιά στο film. Απλά είναι too much για κάποιον μη θρησκευόμενο και κυρίως μη χριστιανό. Άλλωστε το βιβλίο πάνω στο οποίο βασίζεται για αρκετά χρόνια δεν είχε σημειώσει ιδιαίτερες πωλήσεις, μέχρι να αρχίσει να «ακούγεται» μέσα από χριστιανικά ραδιόϕωνα και έντυπα και τελικά να γίνει best seller. Γενικά, η ιστορία ως ένα σημείο θυμίζει το σχετικά πρόσϕατο «Prisoners», το οποίο όμως δεν είχε θεολογικές προεκτάσεις και το «Shack» δεν έχει στο παραμικρό την αγωνία και τη δράση του.

Και πάμε στο μεγαλύτερο ατού της ταινίας: Η Octavia Spencer είναι πολύ καλή ηθοποιός. Το ξέρουμε όλοι. Γιατί δέχτηκε να παίξει στο film αυτό δεν ξέρουμε. Είναι το αγαπημένο της βιβλίο; Είναι εξαιρετικά θρήσκα και η ίδια; Βρήκε στον ρόλο μια ερμηνευτική πρόκληση ή ήθελε να καλύψει τη μεγαλομανία της με το να παίξει τον Γκριζομάλλη μουσάτο κύριο που έπλασε τους πάντες και τα πάντα; Η Kathy Griffin πάντως το 2006 σε stand up performance της είχε πει ότι ο Θεός είναι a black strong woman, κάτι που έγραψε και ο William P. Young στο βιβλίο πάνω στο οποίο βασίστηκε αυτή η ταινία, το 2007. Στον ρόλο της Elousia πάντως είναι η γνωστή καλή Octavia, χωρίς εκπλήξεις ή ελλείψεις.

Τεχνικά η ταινία χρησιμοποιεί πολύ τα flashbacks για την εξιστόρηση των γεγονότων και η προσθήκη ειδικών εϕέ έχει γίνει σωστά και χωρίς υπερβολές – ίσα για να δώσει ιδιαίτερο νόημα σε κάποια σκηνή (για παράδειγμα η βαρκάδα του Mack που καταλήγει βόλτα a la Jesus). Δεν μιλάμε επομένως για κάποιο film – ϕαντασμαγορία ειδικών εϕέ και κινηματογραϕικής μαγείας.

Πολλά τα μεταϕορικά σχήματα, συμβολισμοί από παντού και προς όλες τις κατευθύνσεις για όποιον έχει τις κεραίες του ανοιχτές, κι ένας awkward Sam Worthington ικανοποιητικός στον ρόλο του Mack, που δείχνει να μην πιστεύει αυτό που του συμβαίνει. Ούτε κι εμείς.

Δείτε το χωρίς απαιτήσεις και προσδοκίες.