Σκηνοθεσια: John Lee Hancock
Παιζουν: Michael Keaton, Nick Offerman, John Carroll Lynch
6.7Overall Score

«Ο Ιδρυτής μιας αυτοκρατορίας» είναι μια προσεγμένη αγιογραφία στον άνθρωπο που διέδωσε σε όλη την Αμερική το φραντσάιζ γνωστής αλυσίδας ταχυφαγίων αλλά και ένας ύμνος για το αμερικανικό όνειρο που συνδέεται με τις έννοιες της ταχύτητας και προχειρότητας αρκεί να διεκδικήσεις την κορυφή.

Η ταινία περιγράφει την ιστορία του Ρέι Κροκ (Michael Keaton), ένας πωλητής που πήρε το know how των αδελφών McDonald (Nick Offerman, John Carroll Lynch) και έφτιαξε μια αυτοκρατορία. Η βιογραφική ταινία κινείται στα χνάρια του “social network” και “jobs” όπου ο ιδρυτής (the founder) είναι αξιοθαύμαστος όσο και μισητός, με έμφαση στο δεύτερο.

Με ένα παράξενο αλλά ιδανικό για να μας αφηγηθεί αυτή την ιστορία καστ, εξαιρετικό σενάριο και πολύ καλή σκηνοθεσία το σύνολο δημιουργεί μια άκρως ενδιαφέρουσα αφήγηση για την δημιουργία των McDonald’s, την αλυσίδα εστιατορίων που όρισαν την έννοια των fast food σε όλον τον πλανήτη. Είτε λατρεύεις είτε μισείς τα McDonald’s, η “Ο ιδρυτής μιας αυτοκρατορίας” θα δώσει άλλη διάσταση στο πως βλέπεις την συγκεκριμένη εταιρία. Εντάξει είναι μια αγιογραφία αλλά πίσω από αυτή αναγνωρίζεις μια υπόθεση εργασίας που αλλάζει τον τρόπο ζωής σου προς το καλύτερο (αν αναλογιστείς ότι ο κόσμος κατάφερε να έχει ταχύτητα στις μεγάλες χρονικές απώλειες για τη διατροφή του) και προς το χειρότερο (αν πας για βιολογική ανάλυση τις τροφές που τρως στα ταχυφαγεία δεδομένου ότι πια πρωταρχικό δεν είναι η καινοτομία αλλά το κέρδος).

Βασισμένη σε αληθινά γεγονότα λοιπόν, αλλά με μια Hollywoodιανη απόδοση όσον αφορά τα σκηνικά εποχής 50’s που ταυτόχρονα όμως έχει και την ανεξαρτησία της χάρης την ελληνική παραγωγό εταιρία Faliro House production, που όλο και περισσότερο εδραιώνεται εκεί στα ξένα και εμάς απλά να καμαρώνουμε. Όλα αυτά δημιουργούν μια αντί-διαφήμιση για τα McDonald’s που όμως δεν θα επηρεάσει ούτε στο ελάχιστο τις πωλήσεις των χάμπουργκερ καθώς δεν υπάρχει κακή διαφήμιση παρά μόνο διαφήμιση, -1 ώρα και 50 λεπτά για την ακρίβεια διαφήμιση-, κάτι που ήταν αρκετό για να με ψήσει και εμένα (ως θεατή γιατί μπιφτέκι δεν έχω γίνει ακόμα) μετά την προβολή να πάω να γράψω αυτή την κριτική σε ένα MacDonald τρώγοντας φυσικά το κλασικό Chessburger.

Θα αναφερθώ όμως και σε μια ουσιαστική παρατήρηση που είπε ο Αλέξανδρος Ρ. Λιζάρδος στην τηλεοπτική του κριτική χθες στην ΕΡΤ: «Ο Μάικλ Κίτον δίνει μια δυναμική ερμηνεία υποδυόμενος τον κλέφτη που δικαιώνεται στις συνειδήσεις μας επειδή η κλοπή του γίνεται προέταση και όχημα της pop κουλτούρας. Μπορεί σαν πρωτόλειος Mark Zuckerberg να γοητεύει, η ιστορία όμως του χαρακτήρα του στερείται κάθε γοητείας και αυτό είναι στα κατά της ταινίας». Ίσως τώρα να καταλάβατε γιατί αγνοήθηκε από τις Οσκαρικές υποψηφιότητες…