Σκηνοθεσια: Tom Ford
Παιζουν: Amy Adams, Jake Gyllenhaal, Michael Shannon
7.3Overall Score

Οι άνθρωποι που χάνουν τον ύπνο τους για παρατεταμένα χρονικά διαστήματα χωρίς ιδιαίτερο λόγο είναι νυκτόβια πλάσματα σε εύρεση νοήματος ζωής. Εκτός από τα πιθανά παθολογικά αίτια που ίσως προκαλούν αυτές τις αϋπνίες, ψυχαναγκαστικά εξωθούν τον εαυτό τους να «ξυπνήσει» από το λήθαργο που βαραίνει την καθημερινότητα τους. Η πρωταγωνίστρια της νέας ταινίας του Tom Ford, η Susan (Amy Adams) παραμένει σε συναισθηματική χειμέρια νάρκη. 20 (ίσως και 21) χρόνια μετά από το διαζύγιο της με τον πρώτο της σύζυγο (Τζέικ Τζίλενχαάλ) προετοιμάζει τον εαυτό της καρτερικά –και με στυλ- για να τιμωρηθεί. Η σχέση της με τον τωρινό άντρα της παρεπαίει όπως και η οικονομική του ευμάρεια. Για να αισθανθεί εκείνος επιτυχημένος, την κερατώνει μεθοδικά. Η Σούζαν που στερείται συναισθηματικής κατανόησης συστηματικά του θυμίζει ότι εκείνη δεν αντιμετωπίζει ούτε οικονομική κρίση στη δουλειά της ούτε κάποιας μορφής άλλη κρίση στην εξελικτική πορεία της καριέρας της. Ευνουχισμένος αυτός από τη συμπεριφορά της και αποφασισμένος να ξαναρχίσει από την αρχή -χωρίς όμως να εγκαταλείψει την έγγαμη βολή του-. Ακρωτηριασμένη αυτή από πραγματικά πάθη και όνειρα σε μία αποτυχημένη προσπάθεια να μη γίνει η μητέρα της, θα ανακαλέσει το παρελθόν της στις σελίδες ενός βιβλίου, όχι όμως ενός τυχαίου βιβλίου, αυτού που έγραψε και της αφιέρωσε ο πρώην της.

Ο κομψός ελιτιστής Tom Ford μας υποδέχεται με μια στυλιστικά άψογη άκρως ναρκισιστική καταγραφή της υποκρισίας στον χώρο της τέχνης, από την εναρκτήρια σκηνή της ταινίας. Εκεί, υπερβολικά χοντρές και ιδιαίτερα ταλαιπωρημένες γυναίκες με έντονο μακιγιάζ σε μία πασαρέλα εθνικισμού γελοιοποιούνται –και γελοιοποιούν- την εικόνα της πατρίδας και της ομορφιάς. Τα γυμνά τους σώματα που θυμίζουν ξεπεσμένες μαζορέτες και επίθεση από βουβάλια έρχονται να σε στοιχειώσουν για το υπόλοιπο της ταινίας. Εκεί, οι σελίδες του βιβλίου που η Σούζαν διαβάζει με διάθεση αυτοκριτικής, μπορεί να μην μιλούν ξεκάθαρα για την απαράδεκτη στάση της στον παλιό της σύντροφο που απλά της είχε ζητήσει να τον αποδεχτεί και να τον αγαπήσει, θα γίνουν μαχαιριά στα πρέπει και τα θέλω της.

Δυο ιστορίες εκτός διαδρομής που δεν θα συναντηθούν σε κανένα μονοπάτι: Ένα hillbilly θρίλερ και ένα φιλοσοφικό μελόδραμα, πλήρως αταίριαστα σε πρώτη ανάγνωση που ούτε καν από συνειρμό, θα βρουν τα αόρατα νήματα χρόνου για να λειτουργήσουν συμπληρωματικά το ένα στο άλλο. Εδώ όμως έρχεται η εμμονική σκηνοθετική δεξιοτεχνία που με το δράμα της απόρριψης και τη ροπή προς την υπερβολή και το τέλμα, θα πλέξει τα ασύνδετα και θα παράξει ένα μοναδικό πουλόβερ ανθρωπιάς και απανθρωπιάς που ζεσταίνει την παγωμένη καρδιά. Όσο η νύχτα μακραίνει και η μοναξιά ζυγώνει, αυτά τα νυκτόβια πλάσματα γίνονται ουράνια γιατί είναι σα χτυπημένα ζώα μπροστά από τα φώτα πορείας του αμαξιού που τα χτύπησε.

Ευχαριστούμε τον Αλέξανδρο Ρωμανό Λιζάρδο για την ευγενική παραχώρηση της κριτικής του