Σκηνοθεσια: Justin Kurzel
Παιζουν: Michael Fassbender, Marion Cotillard, Jeremy Irons
4.5Overall Score

Βιντεοπαιχνίδια που γίνονται κακές ταινίες, αυτή η μάστιγα. Και όμως, εμείς που αγαπάμε τα βιντεοπαιχνίδια πάντα ευχόμαστε αυτή η μάστιγα να μας θυμήσει τις ώρες που έχουμε κάψει πάνω από μια κονσόλα ώστε να γίνουμε ο πρωταγωνιστής της υπέροχης πλασματικής πραγματικότητας μας. Το Assassin’s Creed –που προσωπικά το περίμενα όπως ο χριστούλης τους 3 μάγους με τα δώρα-αντί για μύρο λιβάνι και χρυσό είχε essence du cabinet, πατσουλί και ορείχαλκο.

Όπως καταλάβατε από την εισαγωγή, το Assassin’s Creed δεν κατάφερε να σπάσει τη μάστιγα καθώς δεδομένου η ομάδα παραγωγής προτίμησε να δομήσει μια ταινία εμπνευσμένη από το παιχνίδι και όχι απλά να χρησιμοποιήσει τα έτοιμα (γαμώ το κεφάλι μου) σενάρια που εμπεριέχονται στο παιχνίδι. Τελικά μεγαλύτερη μάστιγμα από τις μεταφορές των videogames είναι όλο αυτό το προσωπικό που θέλοντας να επιβεβαιώσει τη σημαντικότητα του σε μία παραγωγή προτείνει μια σειρά από ανούσιες αλλαγές και εκπλήξεις που ίσως είχαν ενδιαφέρον αν το κοινό που θα πήγαινε να δει την ταινία ήταν 100% σινεφίλ και δεν είχε παίξει ποτέ το παιχνίδι.

Οι αλλαγές λοιπόν που έκαναν ήταν τόσο κοινότυπες και ανέμπνευστες που απλά έγιναν για να γίνουν. Όσο για την αρετή της ταινίας, περιορίζεται στην ιδιαίτερα προσεγμένη φωτογραφία που σε πολλά σημεία σε βάζει στο αγαπημένο σου παιχνίδι –unfortunately χωρίς να μπορεί να σε κρατήσει-.

Με ενα σενάριο που δεν βγάζει νόημα και μοντάζ αντάξιο του (ήδη προβληματικού) σεναρίου, ο σκηνοθέτης Justin Kurzel δείχνει να μην ξέρει τη ακριβώς πρέπει να “αντιγράψει” απο τα παιχνίδια (διότι έμπνευση δεν είχε σε καμία περίπτωση). Απο την άλλη η εταιρεία ubisoft που είναι υπεύθυνη για τα παιχνίδια Assassin’s Creed αποφάσισε να μην βγάλει νεο παιχνίδι στην σειρά ώστε να ασχοληθεί με την ταινία. Έλα όμως που η ταινία μοιάζει με μια VR διαφήμιση/δυσφήμηση του μελλοντικού παιχνιδιού οπού ο παίχτης θα μπορεί να “ζει” το παιχνίδι. Κατανοείτε από τα παραπάνω μόνο αν δείτε την ταινία χωρίς να τη συνδέσετε με την ιστορία του παιχνιδιού, ίσως δεν ενοχληθείτε όσο εγώ, που μετά την προβολή μετά μανίας έπαιρνα τα εξώφυλλά από τα ps4 και ρώταγα όλος απορία τον χάρτινο ψηφιακό ήρωα: «γιατί, γιατί, γιατί», χωρίς φυσικά να παίρνω καμία απάντηση.