Σκηνοθεσια: Yimou Zhang
Παιζουν: Matt Damon, Pedro Pascal, Willem Dafoe
5.7Overall Score

Όταν τυχαία δύο μισθοφόροι ανακαλύπτουν τους λόγους που χτίστηκε το Σινικό Τείχος, θα πρέπει να παλέψουν με τέρατα και φαντάσματα (κυριολεκτικά και μεταφορικά).Οι επικές μάχες όμως θυμίζουν ακριβό videogame που απλά θέλει να σε εντυπωσιάσει χωρίς στην ουσία να σε κάνει να αγοράσεις όλες τις συνέχειες του που ίσως βγουν.

Στις κριτικές μου αποφεύγω να καταγράφω υποθέσεις, συνήθως περιορίζομαι στις σκέψεις και τα συναισθήματα που μου έβγαλε κάποια ταινία. Αυτή τη φορά όμως βρίσκομαι στο μέσω αντιφάσεων διότι μου είναι αδύνατο να αγνοήσω ότι η ταινία είναι άκρως ψυχαγωγική, από την άλλη θεωρώ μεγάλο χάσιμο χρόνου και ενέργειας για μια σειρά από σπουδαίους δημιουργούς να αναλωθούν σε μια ταινία που στην καλύτερη των περιπτώσεων σε μερικά χρόνια θα είναι cult.

Οι ταινίες, όπως και τα τοίχη, φτιάχνονται για να περιορίσουν τη μετάβαση κάποιου σε ένα τόπο ή μια ιδέα. Αν λοιπόν δεν ξέρεις για ποιό λογο βλέπεις αυτή την ταινία (τον σκηνοθέτη της που έχει χαρίσει αριστουργήματα στον κινηματογράφο, τον πρωταγωνιστή Ματ Ντέιμον κλπ) τοτε σίγουρα θα την ευχαριστήθεις. Αν είσαι πάλι κακοπροαίρετος αλλά αγνοείς όσα αναφέραμε παραπάνω, πάλι θα την ευχαριστηθείς καθώς η εκδοχή που θα δεις στους κινηματογράφους (δεν μιλάω για εσάς τους πειρατές) είναι 40 λεπτα λιγότερη απο την Κινεζική βερσιόν. Αν επίσης είσαι ανυπόμονος, θα την ευχαριστηθείς διπλά γιατί εκτός από την Ελλάδα και την Κίνα, όλος ο υπόλοιπος κόσμος θα τη δει μετά παό 2 μήνες (ζήλια-ψώρα ένα πράγμα).

Θέλοντας να συνεχίσω το παραλλήρημα θετικής διάθεσης (ενώ στην ουσία αναγνωρίζετε από το κάτω κείμενο ότι “Το συνεικό Τείχος” δεν είναι το “Όσα παίρνει ο άνεμος” της περιπέτειας), αν την δεις αυτή την ταινία γιατί παίζει ο αγαπημένος σου (νεκρός) χαρακτήρας απο το game of throne’s σίγουρα θα την απολαύσεις καθώς o Πέδρο Πασκάλ είναι ο μόνος που δείχνει να ξέρει για ποιο λόγο βρίσκεται σε αυτή την ταινία, τιμόντας και το σκηνοθετικό όραμα αλλά και τον χαρακτήρα που κλήθηκε να παίξει.

Τώρα όμως ας ακούσουμε και μερικούς λόγους που ίσως οδηγήσουν μια μερίδα κοινού σε βραχέα ή μακρά απογοήτευση: Έχουμε και λέμε: Αν είσαι φαν του Ματ Ντέιμον και αυτός είναι ένας απο τους λόγους που ξεκινησες να δεις την ταινία, ενδέχεται να τη θεωρήσεις αδιάφορη έως μέτρια. Αν είσαι αρνητικά προδιαθετημένος αλλά επλίζει κάπου μέσα σου ότι ο Ματ Ντέιμον με την εκλεπτισμένη ερμηνεία του, θα σώσει τα ζώα από την κιβωτό του Νόε (όπου ζώα, οι υπόλοιποι ηθοποιοί που ακολούθησαν τον βοσκό χωρίς κριτική σκέψη για την ιστορία και το σενάριο) θα σου πούμε ότι και η ερμηνεία του ίδιου είναι μετριοαδιάφορη, που ξεκινάει με προφορά και κάπου στην πορεία –όταν μπλέκουν δίγλωσσοι κινέζοι στην υπόθεση- την χάνει και αυτός… στην μετάφραση.

Μέχρι εδώ είχαμε συγκρατημένες σκέψεις με θετικό ή λιγότερο θετικό πρόσημο. Ας δούμε όμως και το μεγαλύτερο αγκάθι, αυτό που σου θυμίζει ότι όσο καλός και να είναι ο κηπουρός, η πέτρα δεν ανθίζει: Εάν είσαι σινεφιλ και δεις την ταινία απλά γιατί είναι η νέα δημιουργία του Ζακ Γιμού που μας έχει χαρίσει τα υπτάμενα στιλέτα και το σήκωσε τα κόκκινα φανάρια, αν αυτός ο ασιάτης οτέρ είναι ένας απο τους αγαπημένους σου σκηνοθέτες, τότε σίγουρα θα απογοήτευτεις γιατί απλά ο Ζαν Γιμού χρησιμοποιεί ως καμβά την παράδοση της Κίνας για ακόμα μία φορά, αντί όμως για να μας δώσει ένα κομψοτέχνημα όπως τον «ήρωα» ή τα «ιπτάμενα στιλέτα» επιλέγει τον δρόμο της εμπορικής αναγνώρισης στην πρώτη του Αγγλόφωνη ταινία.