Σκηνοθεσια: Morten Tyldum
Παιζουν: Jennifer Lawrence, Chris Pratt, Michael Sheen
5Overall Score

Η εξερεύνηση του διαστήματος οδήγησε την ανθρωπότητα στην ανακάλυψη πλανητών που θα μπορούσαν να κατοικηθούν. Οι καινούριες αποικίες προσελκύουν το ενδιαφέρον του κόσμου όμως ένα τέτοιο ταξίδι απαιτεί 120 χρόνια. Το διαστημόπλοιο Avalon μεταφέρει 5000 ανθρώπους σε έναν από τους νέους πλανήτες. Όλοι αυτοί βρίσκονται σε κατάσταση νάρκης μέσα σε ειδικούς θαλάμους που εξασφαλίζουν τις ζωτικές τους λειτουργίες. Μια βλάβη στο κεντρικό σύστημα του διαστημοπλοίου θα ξυπνήσει δύο επιβάτες 90 χρόνια νωρίτερα από τον προγραμματισμένο χρόνο αφύπνισης τους. Θα μπορούσε να είναι ένα μεγάλο καλό επεισόδιο από την σειρά «Black Mirror». Αλλά δεν είναι. Θα μπορούσε να είναι μια εξίσου ιδιαίτερη με το «Arrival» (που είδαμε πρόσφατα στους κινηματογράφους) φιλοσοφική προσέγγιση πάνω στο scifi σαν είδος. Αλλά δεν είναι. Ίσως οι παραγωγοί και τα studios να το έβλεπαν αυτό, εδώ και δέκα χρόνια που ήταν ήδη έτοιμο το σενάριο, γι’ αυτό και δεν έδιναν το πράσινο φως για να γυριστεί η ταινία. Ή πάλι ίσως οι επεμβάσεις που έκαναν να είναι ο λόγος που το «Passengers» είναι τελικά μια ταινία με πολύ καλή βάση αλλά τόσο λάθος εκτέλεση. Η αλήθεια είναι ότι η ταινία ξεκινάει με πολύ καλούς οιωνούς. Ενδιαφέροντα ερωτήματα πάνω στην ύπαρξη, τη μοναξιά αλλά και ηθικά διλήμματα που όμως ξεπερνιούνται εύκολα. Πολύ όμορφη φωτογραφία αν και τα ειδικά εφέ υστερούν σε ορισμένα σημεία. Η μουσική ακολουθεί αρκετά πιστά τον σκοπό της. Ο Chris Pratt δείχνει ότι μπορεί να σταθεί και σε πιο απαιτητικά (διαστημικά) projects και ίσως με λίγη περισσότερη δουλειά να κρατήσει και μόνος του μια τέτοια ταινία, που σε σημεία της θυμίζει μια πιο ανάλαφρη εκδοχή του υπέροχου «Moon» του Duncan Jones. Η ταινία αλλάζει απότομα ρυθμό από την στιγμή που εμφανίζεται η Jennifer Lawrence. Το υπαρξιακό κομμάτι μετατρέπεται σε ένα επιτηδευμένο love story που γρήγορα εξατμίζεται, για να περάσει στο κεντρικό πυρήνα της υπόθεσης. Κάτι που τελικά φθηναίνει όλο το περιβάλλον που στήνει το πρώτο μέρος της ταινίας. Η ισορροπία αλλάζει και η δυναμική της Lawrence κλέβει τα φώτα από τον Pratt μέχρι το τέλος της ταινίας. Λάθος σκηνοθετική προσέγγιση ή πρόβλημα στο σενάριο; Μάλλον το δεύτερο. Ίσως το μεγαλύτερο μειονέκτημα του Passengers να είναι ότι δημιουργεί πολλές προσδοκίες στην αρχή ενώ τελικά δεν μπορεί να ανταπεξέλθει. Παρά τις προσπάθειες των ηθοποιών και του σκηνοθέτη, η ταινία δείχνει ότι θέλει να ευχαριστήσει διαφορετικά είδη κοινού με αποτέλεσμα να χάνει την εστίαση της.