Σκηνοθεσια: Damien Chazelle
Παιζουν: Ryan Gosling, Emma Stone, Rosemarie DeWitt
8.9Overall Score

Η Mia (και μοναδική Emma Stone) ονειρεύεται να γίνει ηθοποιός. Ο Sebastian (Ryan Gosling – και αυτός μοναδικός) ονειρεύεται να ανοίξει το δικό του jazz bar. Μια μέρα θα συναντηθούν στην μαγική πόλη των Αστέρων, το Los Angeles, για να κυνηγήσουν ένα όνειρο και μια αγάπη κάτω από τα αστέρια, μέσα στον ξέφρενο ρυθμό της πόλης. Που θα τους οδηγήσει αυτό το κυνηγητό; Στη La La Land.

Πριν μερικά χρόνια όταν πήρα την απόφαση να φύγω για το Los Angeles κυνηγώντας το δικό μου όνειρο, η συμβουλή ενός φίλου που μένει ήδη εκεί ήταν να αποκτήσω κοιλιακούς και μπράτσα. Γιατί από τους χιλιάδες ανθρώπους που αναζητούν την τύχη τους στο Los Angeles το 95% καταλήγουν ή σερβιτόροι ή ζιγκολό για να καταφέρουν να καλύψουν τα καθημερινά τους έξοδα. Και ήρθε ο Σεπτέμβρης του 2016 και μια πρωινή προβολή σε έναν από τους ομορφότερους κινηματογράφους του Τορόντο να μου ρίξει ένα πολύ δυνατό χαστούκι. Ήξερα ήδη από πριν ότι πρόκειται για μιούζικαλ, ένα είδος που δεν συμπαθώ ιδιαίτερα. Ήξερα όμως και ότι πρωταγωνιστεί ένα από τα πιο ταιριαστά ζευγάρια που έχει αναδείξει ο κινηματογράφος τα τελευταία χρόνια. Τα φώτα έκλεισαν, η ταινία ξεκίνησε και από το πρώτο σχεδόν δευτερόλεπτο το La La Land άνηκε σε εκείνη την κατηγορία. Εκείνη την κατηγορία ταινιών που με έκαναν να αγαπήσω τον κινηματογράφο και να κατανοήσω τι σημαίνει αυτή η τόσο πολυφορεμένη φράση “Η μαγεία του σινεμά”. Κάποια στιγμή έπιασα τα πόδια μου σχεδόν να χορεύουν κάτω από το κάθισμα. Και την φωνή εκείνου του ονείρου μέσα μου να λέει: “Πόσο μαλάκας ήσουν που δεν με κυνήγησες ποτέ”. Μέχρι να τελειώσει η ταινία είχα ζήσει ξανά μαζί με τους χαρακτήρες τόσες στιγμές της ζωής μου. Όχι τις εντυπωσιακές αναφορές στα παλιά μιούζικαλ με τα φαντασμαγορικά σκηνικά και τις πολύπλοκες χορογραφίες, αλλά εκείνες τις απλές όμορφες στιγμές που είναι η ουσία της ζωής. Μια βόλτα το βράδυ, έναν έναστρο ουρανό, ένα πρώτο φιλί, τις επιτυχίες αλλά και τις αποτυχίες που είχα στη δουλειά μου. Τόσο απλή είναι η Mia, τόσο απλός και ο Sebastian. Δύο άνθρωποι που δεν γεννήθηκαν χαρισματικοί, απλώς έχουν θέληση να πραγματοποιήσουν τα όνειρα τους. Με ένα γρήγορο search θα δείτε ότι η ταινία έχει σαρώσει στα βραβεία, οι κριτικές είναι διθυραμβικές και για πολλούς ο δρόμος για (ένα;) Όσκαρ σχεδόν βέβαιος. Όπως επίσης ότι η Emma Stone και ο Ryan Gosling είναι εξαιρετικοί αλλά και αυτό το ξέρετε καθώς έχουν ξανασυνεργαστεί άλλες δύο φορές στα “Crazy, Stupid, Love” και “Gangster Squad” όμως δεν είναι εκεί το θέμα. Αλλά στο ότι ο 30χρονος σκηνοθέτης της Damien Chazelle ονειρευόταν να την σκηνοθετήσει εδώ και 6 χρόνια και τα κατάφερε. Και ότι αυτή η ταινία είναι αφιερωμένη όπως λέει σε όλους τους dreamers του κόσμου. Η ταινία είναι ένα κομψοτέχνημα και το δείχνει από το πρώτο κιόλας πλάνο της. Η φωτογραφία αποτύει φόρο τιμής στις κλασσικές ταινίες του είδους με το μοντάζ να της δίνει την φρεσκάδα που απαιτεί η δική μας εποχή. Η μουσική όμως είναι αυτή που πραγματικά απογειώνει το La La Land. Από το υπέροχο μελαγχολικό “City of Stars” που αποτελεί και το βασικό θέμα της ταινίας, μέχρι το εισαγωγικό διαμάντι “Another day of Sun”, o συνθέτης Justin Hurwitz βρίσκει μια υπέροχη ισορροπία ανάμεσα σε κλασσικές και μοντέρνες φόρμες για να πει το παραμύθι των ηρώων μέσα από τις μελωδίες του οι οποίες δεν θα ξεκολλήσουν εύκολα από το μυαλό του θεατή. Η Emma Stone δίνει μια από τις καλύτερες ερμηνείες της κρατώντας συνεχώς υψηλά την ενέργεια της Mia ακόμα και στις πιο εύθραυστες στιγμές με τον Ryan Gosling να στέκεται ισάξια δίπλα της, χτίζοντας τον Sebastian πάνω στον κλασσικό ήρεμο χαρακτήρα του καλού παιδιού που τον έχουμε συνηθίσει. Μαζί τους ο τραγουδιστής John Legend αλλά και o J.K. Simmons (σε μια έξυπνη αναφορά στην προηγούμενη ταινία του Chazelle, το “Whiplash”).Εκείνο το πρωί στο Τορόντο μετά την προβολή της ταινίας έβλεπα την συγκίνηση αλλά και την απόλυτη ικανοποίηση ανθρώπων που σαν και εμένα δεν είχαν δει απλώς μια ταινία, την είχαν ζήσει. Και όπως συμφωνήσαμε με πολλούς από αυτούς, αν για κάποιο λόγο έπρεπε φέτος να δούμε μόνο μια ταινία, αυτή θα ήταν οπωσδήποτε το La La Land.