Σκηνοθεσια: David Frankel
Παιζουν: Will Smith, Edward Norton, Kate Winslet
5.4Overall Score

Αγάπη, Χρόνος, Θάνατος. Σύμφωνα με τον Will Smith αυτές είναι οι 3 έννοιες που ενώνουν όλους τους ανθρώπους (και από ότι φαίνεται τον κάνουν καλό στη δουλειά του, στο marketing). Όταν όμως ο χαρακτήρας του Will Smith χάνει τραγικά την 6χρονη κόρη του, κλείνεται στον εαυτό του και μετατρέπεται από τον Will Smith των “Hitch”, “Independence Day”, “MIB” που αγαπάμε σε αυτό των “After Earth”, “7 Pounds”, “I Legend” που δεν συμπαθούμε ιδιαίτερα. Νομίζω δεν είναι πλέον μυστικό ότι ο ηθοποιός λειτουργεί καλύτερα όταν ο χαρακτήρας τους είναι ανέμελος, αστείος και με αυτοπεποίθηση και όχι σοβαρός χωρίς κανένα εσωτερικό συναίσθημα. Δεν είναι άλλωστε τυχαίο που το 2016 είχε το καλύτερο άνοιγμα ταινίας στην καριέρα του (“Suicide Squad”) και το χειρότερο “Collateral Beauty”. Ο πρώην κύριος 4th of July που έβγαζε το ένα Box office hit μετά το άλλο πρέπει να αναθεωρήσει λίγο τους ρόλους του και τι λειτουργεί για αυτόν.

Αρκετά όμως με τον Will Smith υπάρχουν άλλοι 2 οσκαρούχοι ηθοποιοί (Helen Mirren, Kate Winslet) και άλλοι 2 υποψήφιοι (Edward Norton, Keira Knightley) που θα μπορούσαν να σώσουν την ταινία. Άλλωστε είναι σκηνοθετημένη από τον σκηνοθέτη του «Ο διάβολος φοράει Πράντα» και από την ομάδα που μας έφερε το περσινό καταπληκτικό “Spotlight”. Και όμως τόσο potential χαραμίζεται συνεχώς στην ταινία που θέλει να είναι η επόμενη feel good Χριστουγεννιάτικη ταινία (αλά “The Holiday”) αλλά δυστυχώς αποτυγχάνει παταγωδώς. Ειλικρινά ήθελα πολύ να μου αρέσει αλλά όταν –μικρό spoiler- το κίνητρο για να ‘βοηθήσουν’ τον φίλο τους είναι οικονομικό τότε χάνεται κάθε συναισθηματικό δέσιμο με τους χαρακτήρες. Σε συνδυασμό με την βαθιά απώλεια που γνώρισε ο ήρωας, τα προβλήματα των άλλων χαρακτήρων φαίνονται μικρά και είναι σαν να βρισκόμαστε μονίμως σε 2 ταινίες. Στην δραματική που παίζει μόνος του ο Will Smith και στην συναισθηματική comedy που παίζουν όλοι οι άλλοι. Ακόμα και οι ανατροπές, εκτός του ότι είναι πολύ φανερές για μένα είναι και τελείως λάθος.

Είναι πραγματικά κρίμα που ακόμα και τέτοιο cast δεν μπορεί να διασώσει την ταινία αλλά αν ψάχνεται για μια καλή, φαντασμαγορική και γεμάτη συναίσθημα ταινία τότε σίγουρα σε μια διπλανή αίθουσα θα παίζεται το “La, La Land”.