Σκηνοθεσια: κωστασ ζαππασ
Παιζουν: Αγγελικη Παπαθεμελη, Αντωνης Παπαδοπουλος, Νικολιτσα Ντριζη, Αγγελος Βαλερας, Μαρα Δαρμουσλη
5.2Overall Score

Το χύμα είναι η πιό ρευστή βάση για να προσδιορίσεις τα ανείπωτα. Μια χύμα ταινία μπορεί να σε κερδίσει με την αμεσότητα της, επίσης μπορεί να σε χαλάσει big time με την προχειρότητα της. Που βρίσκεται λοιπόν η ταινία που τόσο ειρωνικά μας υπενθυμίζει επαναλειπτικά ότι πρέπει να αγαπάμε, να αγαπάμε, να αγαπάμε;

Να το ξεκαθαρίσουμε: Η ταινία στερείται προσεγμένης κινηματογράφησης, συχνά ο θεατής αισθάνεται ότι πρόκειται για μία κακοκινηματογραφημένη δημιουργία μη πεπειραμένου σκηνοθέτη που ψάχνει και ψάχνεται. Στην πραγματικότητα όμως αυτό συμβαίνει; Αν το δούμε καθαρά τεχνικά, τα γυρίσματα μοιάζουν να έχουν γίνει με μια handycam και το μοντάζ στο Sony Vegas. Για επίπεδο οικόσκευής πανκ-μπαρόκ έχει όλα τα στοιχεία μιας αριστούργηματηκης homemade παραγωγής…

Έχουμε λοιπόν την ιστορία μιας “στρίπερ” μάνας και της προβληματικής -free of charge- “πόρνη” κόρη της, που ταυτόχρονα ερωτεύονται κύριο μιας κάποιας ηλικίας και το τένο του. Ο κύριος αυτός, πελάτης προχώ στριπτιτζαδικου, που για κάποιο λόγο είναι σινεμά έχει έναν αύνανα γιό που σε ένα παράλληλο σύμπαν τρέινσπότινγκ ίσως να τον έλεγες πιό εντάξει από τον πατέρα… Ο γιός όμως δεν θα ακολουθήσει τους νόμους της καρδιάς και θα παντρευτεί μια αλλη γυναίκα για τα λεφτά της. Στιγμές αργότερα σε ένα bachelor party, οι δυο φίλοι του γιου βιάζουν την ερωμένη (κόρη της πρωταγωνίστριας) η οποία φυσικά –όπως ορίζουν οι συνταγές του γνήσιου μελοδράματος- μένει έγκυος… Όταν αργότερα αυτη θα το ανακοινώνει στον σύντροφο της, εκείνος θα την σκοτώνει. Η μητέρα της παράλληλα ζει μια σχηματική απελευθέρωση αφού ο εραστής της θα την εξαγοράσει από τον προστάτη της. Είναι όμως έτοιμος να αποδόσει δικαιοσύνη για την αδικοχαμένη κόρη της αγαπημένης του όταν ο “κακός” της υπόθεσης είναι ο αγαπημένος του γιός;

Η περίπτωση του αντισυστημικού Κώστα Ζάππα είναι άξια προσοχής: πραγματικά δεν δηλώνω θαυμαστής των ταινιών του, οφείλω όμως να παραδεχτώ ότι έχει μια συνέπεια στους καλογραμμένους χαρακτήρες του και την επιμελώς πρόχειρη (από επιλογή ή ατεχνία δεν το γνωρίζω) αισθητική του. Αυτό το σενάριο για παράδειγμα στα χέρια ενός αναρχικού Ντάγκλας Σερκ θα ήταν αριστούργημα ενώ το τελικό αποτέλεσμα δείχνει μια άντεργκράουντ δουλειά Αμερικανού κινηματογραφιστή το 60 που ακόμα ψάχνει και ψάχνεται. Γοητευτικά μπαναλ, αναρχικά πρόχειρο, κουλτουριάρικα λαϊκό: αυτά είναι τα στοιχεία του αντιφατικού κινηματογράφου του Ζάππα για τα οποία τον θαυμάζουμε ή ακόμα και τον αντιπαθούμε.