Ανταπόκρισή από το φεστιβάλ του Τορόντο
Αλέξανδρος Ρωμανός Λιζάρδος
(σε συνεργασία με τον Παναγιώτη Γάκη)

Πολλά πρόσωπα πέρασαν από το κόκκινο χαλί περισσότερες από μία φορές, έτσι η φράση «τα βλέπω διπλά» απέκτησε για ακόμα μία φορά νόημα στο TIFF.

Τα πρόσωπα που ξεχώρισαν με τις διπλές τους εμφανίσεις ήταν:

Η βραβευμένη στο πρόσφατο φεστιβάλ Βενετίας Amy Adams που παρουσίασε τις ταινίες «Nocturnal Animals» και «Arrival». Στην πρώτη ταινία υποδύεται μια γυναίκα που έρχεται αντιμέτωπη με τις επιλογές του παρελθόντος της που την έχουν οδηγήσει στη μοναξιά. Με απέριττο τρόπο, οδήγησε με την ερμηνεία της τους θεατές στον πυρήνα της γυναικείας ψυχής που έρχεται αντιμέτωπος με τις λανθασμένες επιλογές της. Με το Arrival μας ταξιδεύει σε ένα μη γραμμικό χωροχρονικό περιβάλλον που όσο επικοινωνεί με εξωγήινες μορφές ζωής μαθαίνει περισσότερα για την αδικοχαμένη κόρη της. Επίσης εδώ καταφέρνει εξαιρετικά να ισορροπήσει σε δύο ιστορίες που χρονικά μπερδεύονται και υπερβαίνοντας την ανθρώπινη λογική του χρόνου, να αναδείξει τα πολυεπίπεδα θέματα επικοινωνίας που εσκεμμένα σκιάζονται από μία sci-fi πρόθεση. Και με τις δύο ερμηνείες της δεν είναι καθόλου απίθανό να την δούμε υποψήφια στα Όσκαρ, ποιός ξέρει, ίσως και νικήτρια;

Arrival

Nocturnal Animals

Η Νάταλυ Πόρτμαν που βρέθηκε στο κόκκινο χαλί δύο φορές, με το «Jackie» τη βιογραφία της Τζάκι Κένεντι αλλά και την ταινία «Planetarium». Η βραβευμένη στο φεστιβάλ Βενετίας με βραβείο σεναρίου βιογραφία της Τζάκυ προσφέρει στην Πόρτμαν ένα ρόλο μεγατόνων που ενδέχεται να τον ακούσουμε και τις μεγάλες βραβεύσεις, όχι τόσο για την ικανότητα της να μιμηθεί την τότε πρώτη κυρία αλλά γιατί καταφέρνει να την υπερβεί εκθέτοντας με μεγάλη απλότητα τη ματαιοδοξία αλλά και το σεβασμό της στα δώρα της ζωής που δεν της δόθηκαν και τόσο απλόχερα. Στο Planitarium υποδύεται την αδελφή μιας νεαρής κοπέλας που έχει μεταφυσικές ικανότητες και τις μεταξύ τους σχέσεις. Εδώ, επίσης επιδέξια, η ερμηνεία της λειτουργεί και ως υπενθύμιση των λαθών της ιστορίας που επαναλαμβάνονται αλλά και ως μια μελέτη των ορίων που θέτει το άτομο στις προσωπικές του φιλοδοξίες. Περισσότερο αβανταδόρικη η παρουσία της στο Jackie λόγω θέματος και προσώπου, αναγκάζει το κοινό να δει μια σημαντική στιγμή της ιστορίας πολυπρισματικά. Στο Planitarium πάλι, περισσότερο τολμηρά από άλλες ταινίες της πρόσφατης φιλμογραφίας της, χτίζει την ερμηνεία της στο δίπολο παρουσίας-απουσίας.

Jackie

Planetarium

Η πανέμορφη Βρετανίδα Τζέμα Άρτερτον με το «The girl with all the gifts» αλλά και το «Their Finest» έκανε το δικό της brexit στο Τορόντο. Το πρώτο, ένα αλληγορικό θρίλερ με ζόμπι μιλάει για το τέλος της ανθρωπότητας ενώ στο συγκινητικό αλληγορικό Their Finest σκιαγραφεί στα χρόνια του πολέμου τη ζωή και τον έρωτα μιας σεναριογράφου για ένα συνάδελφο της. Η Τζέμα, μετά από δύο θεατρικές σαιζόν στο West End, έρχεται περισσότερο προετοιμασμένη από ποτέ με ίσως δύο από τις καλύτερες κινηματογραφικές της ερμηνείες. Στην πρώτη, στο πλευρό της Γκλεν Κλόουζ, βλέπουμε μια από τις τελευταίες επιζόντες του ανθρωπίνου είδους να προσπαθεί μεθοδικά να επαναφέρει την ανθρωπιά και τη μόρφωση στους νεκροζώντανους με ελπίδα να σωθεί η επόμενη γενιά. Στο Their Finest καταφέρνει να πάει ακόμα περισσότερο στον πυρήνα μιας φαινομενικά κομεντί που καταγράφει την κατευθυνόμενη προπαγανδιστική συγγραφή ενός σεναρίου γεμάτου κλισέ που όμως ανυψώνει το αίσθημα της κυριαρχίας των Βρετανών κατά τη διάρκεια του πολέμου. Εδώ με σπάνια ελευθερία αλλά και συναισθηματική γκάμα που κρίνεται στις λεπτές αποχρώσεις του κόκκινου, η Τζέμα «στοιχειώνει» τον ανυποψίαστο θεατή κάνοντας τον να δακρύσει χωρίς στιγμή να «πιέσει» το συναίσθημα του.

The girl with all the gifts

Their Finest

3 πανέμορφες και ταλαντούχες γυναίκες μας έκαναν να τα δούμε όλα διπλά στο Τορόντο και –πιστέψτε με- αυτό δεν μας κούρασε ή στεναχώρησε καθόλου.

(Οι παρουσιάσεις του φεστιβάλ μπόρεσαν να πραγματοποιηθούν σε συνεργασία με τα υποστηρικτικά προγράμματα ενίσχυσης του TIFF)

Ευχαριστούμε τον Αλέξανδρο Ρωμανό Λιζάρδο για την ευγενική παραχώρηση του κειμένου του.