Βλέποντας με κριτική σκέψη τα βραβεία του φεστιβάλ του Τορόντο μπορούμε να κάνουμε τις ακόλουθες παρατηρήσεις:

La La Land ή πιό απλά…
«Αυτά που εγκαταλείπουμε για να γίνουμε το όνειρο μας»

Το βραβείο κοινού πήγε (καθόλου αδικαιολόγητα) στην υπέροχη ταινία La La Land. Ήδη η ταινία είχε τον αέρα του νικητή από την πρώτη της προβολή στο φεστιβάλ Βενετίας και οι προσδοκίες ήταν υψηλές. Η δεξιοτεχνία του ….. στην καθοδήγηση του γυρίσματος αλλά και του τόσο αγαπητού στο κοινό βασικού πρωταγωνιστικού διδύμου (Έμμα Στόουν και Ράιαν Γκόσλιν) ήταν απλά η αφορμή για να ξεχωρίσει με τόση διαφορά αυτή η ταινία από την πρώτη της κι όλας προβολή. Ο επαναπροσδιορισμός του είδους του μιούζικαλ σε φόρμα αρεστή προς το κοινό που δεν αφήνει τα τραγούδια και τον χορό να υποσκιάσουν την ιστορία ήταν μερικές από τις πρωταρχικές αρετές που έκαναν το La La Land να είναι ήδη κλασσικό.

 

Queen of Katwe ή πιό απλά…
«Μάθε παιδί μου σκάκι»

Στη δεύτερη θέση ακολούθησε η ταινία Queen of Katwe, της Μίρα Ναίρ που περιγράφει τη ζωή ενός ταλαιπωρημένου κοριτσιού από την Ουγκάντα, της Φιόνα Μουτέσι, που κέρδισε τα σημαντικότερα τουρνουά σκακιού κάνοντας γνωστή τη χώρα της σε αυτό το είδος. Η γραμμική αφήγηση από την αγαπημένη σκηνοθέτη του Φεστιβάλ του Τορόντο σε μια ταινία που υπογράφει το στούντιο της Disney σε συνδυασμό με το όχι τόσο γνωστό στους μη μύστες του αθλήματος success story, φέρνουν στην επιφάνεια ότι το κοινό επέλεξε με την καρδιά του. Τα πραγματικά πρόσωπα της ιστορίας θα συναντήσουν τους ηθοποιούς που τους υποδύονται σε μία ιδιαίτερα όμορφη γυρισμένη σακανς τίτλων.

 

 

Lion ή πιό απλά…
«Έφαγα τον κόσμο να σε βρω»

Με ανάλογα κριτήρια επέλεξε και το κοινό την ταινία Lion που στο πρώτο μισό της είναι μια ταινία που θυμίζει εξαιρετικές στιγμές του Ιταλικού Νεορεαλισμού αλά Ινδικά, στο δεύτερο μέρος της αποκτά τη δομή ενός mocumentary που καταγράφει την περιπέτεια ενός μεγαλωμένου στην Αυστραλία Ινδού που ψάχνει μέσω του google maps να βρει το σπίτι και την οικογένεια του. Τα μάτια σου γεμίσουν δάκρυα σε κάθε αγκαλιά των χαρακτήρων ενώ και εδώ, λίγο πριν τους τίτλους τέλους, και εδώ φωτογραφικό και βίντεο υλικό θα δείξει στιγμιότυπα από την πραγματική ιστορία που ενέπνευσε αυτή την ταινία.

Το βραβείο της πλατφόρμας πήγε στον Πάμπλο Λαρέν για την βιογραφία της Τζάκυ Ωνάση. Η Νάταλυ Πόρτμαν υποδυόμενη την τότε πρώτη κυρία της Αμερικής καταφέρνει με ευκολία να δείξει όλη τη συναισθηματική βεντάλιας μιας κατά πολλούς ματαιόδοξης γυναίκας που όμως της αναγνωρίστηκε ότι ήξερε να κρατάει ισορροπίες ως πολιτικός περιωπής. Με σκληρότητα αλλά και απλότητα η ταινία καταγράφει τα δύο πιό άβολα περιστατικά της ζωής της: τη δολοφονία του συζύγου της και προέδρου της Αμερικής Τζ. Φ. Κένεντυ καθώς και την εξόδιο ακολουθεί του, όπως και την έξοδο της από τον λευκό οίκο και τα νέα βήματα της στη ζωή.

 

Jackie ή πιό απλά…
«Η ματαιοδοξία μιας πρώτης κυρίας του κυρίου»

Τρεις βιογραφίες και ένα μιούζικαλ κέρδισαν τις καρδιές του κοινού του Φεστιβάλ του Τορόντο, θυμίζοντας για ακόμα μία φορά ότι ο ρυθμός και οι αληθινές ιστορίες, είναι αυτές που αγγίζουν το αληθινό κοινό που απολαμβάνει να πηγαίνει κινηματογράφο.

Ανταπόκρισή από το φεστιβάλ του Τορόντο
Αλέξανδρος Ρωμανός Λιζάρδος
(σε συνεργασία με τον Παναγιώτη Γάκη)

Ευχαριστούμε τον Αλέξανδρο Ρωμανό Λιζάρδο για την ευγενική παραχώρηση του κειμένου του.