Καθώς πλησιάζουμε τις Άγιες Μέρες του Πάσχα και έχοντας διαβεί το κατώφλι της Μεγάλης Εβδομάδας, έχουμε ήδη μπει σε ένα κλίμα θρησκευτικής κατάνυξης και «αγάπης για τον συνάνθρωπο». Στο ενδιάμεσο όμως μεταξύ εκκλησίας και αρνιού, πάντα ξεκλέβουμε χρόνο για να καθίσουμε μπροστά από την οθόνη της τηλεόρασης και να απολαύσουμε τις κλασικές πια ταινίες θρησκευτικού περιεχομένου, που προβάλλονται κάθε χρόνο τέτοια περίοδο παρέα με ό,τι άλλο …φοράει χλαμύδα. Και γι’ αυτό το λόγο κατά βάθος τις αγαπάμε και τις (ξανα)βλέπουμε: γιατί είναι οι ίδιες και γιατί το τηλεοπτικό πρόγραμμα είναι πια αναπόσπαστο κομμάτι του δεκαπενθήμερου εορτασμού… Εμείς δε θα αναφερθούμε στην μακροσκελή λίστα των φιλμ που το απαρτίζουν («Ο Ιησούς από τη Ναζαρέτ», «Μπεν Χουρ» κλπ.), αλλά σας παραθέτουμε ορισμένα ενδιαφέροντα στοιχεία για να τονώσουμε -ή δοκιμάσουμε- την κινηματογραφική σας πίστη:


-Ο πρωταγωνιστής του «Ιησού από τη Ναζαρέτ», Ρόμπερτ Πάουελ, ο οποίος στιγματίστηκε στη μετέπειτα καριέρα του εξαιτίας της ταύτισης με το ρόλο του ως Μεσσίας, αρχικά υπολογιζόταν για το ρόλο του Ιούδα. Τελικά έγινε Θεάνθρωπος, όταν απέρριψαν το ρόλο οι Ντάστιν Χόφμαν και Αλ Πατσίνο.
-Ο Πάουελ μάλιστα είχε προβεί και στις εξής …προφητικές δηλώσεις: «Ελπίζω πως ο Ιησούς Χριστός θα αποτελέσει μια από τις τελευταίες ανησυχίες μου για μεγάλο διάστημα». Κάτι που βέβαια δεν ευτύχησε ποτέ να δει να υλοποιείται…


-Εξαιτίας της επικινδυνότητας των (εντυπωσιακών) σκηνών ιπποδρομίας στο «Μπεν Χουρ», στήθηκε πρόχειρο νοσηλευτήριο που θα φρόντιζε αμέσως τους τραυματίες. Τελικά οι περισσότεροι το επισκέφτηκαν λόγω …ηλίασης.
-Δεν είναι λίγοι πάντως αυτοί που υποστηρίζουν πως στα γυρίσματα της ίδιας ταινίας έχασε τη ζωή του ένας κασκαντέρ σε σκηνή αρματοδρομίας…
-Όσο για τον πρωταγωνιστή Τσάρλτον Ίστον, αυτός ήταν η τρίτη επιλογή για το ρόλο. Αρχικά η παραγωγή σκεφτόταν τον Μπαρτ Λάνκαστερ, ο οποίος απέρριψε την ιδέα καθότι δήλωνε άθεος, ενώ ο υπ’ αριθμόν 2 υποψήφιος ήταν ο Πολ Νιούμαν που με τη σειρά του θεώρησε πως δεν έχει την απαραίτητη σωματική διάπλαση (πιο συγκεκριμένα …καλλίγραμμα πόδια) για να φορέσει χιτώνα.


-Ο μεγάλος Στάνλεϊ Κιούμπρικ ανέλαβε τη σκηνοθεσία του «Σπάρτακου», όταν ο αρχικός σκηνοθέτης Άντονι Μαν, ήρθε σε ρήξη με τον πρωταγωνιστή Κερκ Ντάγκλας. Ο Ντάγκλας μάλιστα διαφώνησε έντονα και με το σεναριογράφο που προσέδωσε φιλο-κομμουνιστικό και όχι φιλο-εβραϊκό ύφος στην ταινία, αλλά εκεί δεν …του πέρασε.
-Στο συγκεκριμένο φιλμ επιπλέον, συναντούμε ένα από τα πλέον παράδοξα γυρίσματα και μάλιστα για μια από τις δευτερεύοντες σκηνές: Ένας από τους στασιαστές- μονομάχους ονόματι Ντράμπα (τον υποδύεται ο ηθοποιός Γούντι Στρόουντ) κρεμιέται ανάποδα σαν απειλή για τους υπόλοιπους. Ενώ όμως αρχικά είχε κατασκευαστεί ένα ομοίωμα του ηθοποιού για τις ανάγκες της παραγωγής, εντούτοις το αποτέλεσμα δεν ήταν αληθοφανές και έτσι ο Στρόουντ πήρε την πρωτοβουλία να κρεμαστεί ο ίδιος (ανάποδα πάλι) για αρκετή ώρα. Φημολογείται δε ότι ήταν τόσο πειστικός που μερικοί από τους υπόλοιπους του cast δεν αντιλήφθηκαν πως επρόκειτο για …άνθρωπο!


-Το χαρακτηριστικό λουκ του ελληνικής καταγωγής Τέλι Σαβάλας (δηλαδή η …φαλάκρα), έχει μείνει από τα γυρίσματα της ταινίας “The Greatest Story Ever Told”, όταν ξύρισε το κεφάλι του για τις ανάγκες του ρόλου του ως Πόντιος Πιλάτος.
-Αναφορικά πάλι με τα σκηνικά που αναπαριστούσαν την πόλη της Ιερουσαλήμ, αυτά -κυριολεκτικά- θάφτηκαν εξαιτίας μιας χιονοθύελλας, φαινόμενο που σπάνια συναντάται στην περιοχή της Αριζόνα. Τελικά όλο το cast, συμπεριλαμβανομένων και των ηθοποιών και του σκηνοθέτη πάλευε επί ώρες να «καθαρίσει» το χώρο, όμως άλλη μια χιονόπτωση, ακόμη πιο σφοδρή, τους ανάγκασε να μεταφερθούν σε κλειστό και …ασφαλές στούντιο του Χόλλυγουντ.


-Η Ελίζαμπεθ Τέιλορ, ως βασίλισσα «Κλεοπάτρα», φαίνεται πως φρόντιζε περισσότερο τα 65 (!) της κοστούμια παρά τις νεαρές κοπέλες που υποδύονταν τις υπηρέτριες της. Οι τελευταίες έκαναν συχνά παράπονα πως παρενοχλούνταν σεξουαλικά από τους υπόλοιπους κομπάρσους, με αποτέλεσμα να προσληφθούν σεκιούριτι για να αποφευχθεί το μοιραίο...
-Και μια κι έγινε λόγος για τα νούμερα που αφορούν στο ενδυματολογικό μέρος της ταινίας, αξίζει να αναφέρουμε πως το συνολικό ποσό που διατέθηκε γι’ αυτά τα 65 κοστούμια της βασιλικής Ελίζαμπεθ άγγιξε τα 200.000 δολάρια. Αριθμός που φυσικά αποτελεί ρεκόρ για ρούχα που επρόκειτο να φορέσει ένας μόλις ηθοποιός, ενώ ανάμεσα τους υπήρξε και φόρεμα στολισμένο με χρυσαφικά 24 καρατίων.

Και τρεις ταινίες που δεν θα παιχθούν ...ποτέ τη Μεγάλη Εβδομάδα:

-Τι κι αν κατακρίθηκαν από το σύνολο της χριστιανικής κοινότητας; Τα «Πάθη του Χριστού» φαίνεται πως φρόντισαν για τη …διάδοση του χριστιανισμού, καθώς αρκετά από τα άτομα τόσο του cast όσο και των συνεργείων ασπάστηκαν τον καθολικισμό μετά τις εμπειρίες τους στα γυρίσματα. Ανάμεσα τους και ο ηθοποιός που υποδύθηκε τον Ιούδα, που δήλωνε άθεος.
-Ο Τζέιμς Κέιβιζελ, πρωταγωνιστής της ταινίας και κινηματογραφικός Μεσσίας του Γκίμπσον, μεταξύ των πάμπολλων τραυματισμών που υπέφερε κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων χτυπήθηκε μέχρι και από κεραυνό! Όταν σηκώθηκε, χωρίς φυσικά να έχει υποστεί σοβαρή ζημιά, δήλωσε με χιούμορ: «Υποθέτω δεν Του άρεσε αυτή η σκηνή»…


-Ζητώ …άφεση αμαρτιών, αλλά δεν θα μπορούσα να παραλείψω το αγαπημένο “Life of Brian”. Η γνωστή ταινία των Monty Pythons επίσης έτυχε δριμείας κριτικής σε αρκετές ευρωπαϊκές χώρες, ενώ Ιρλανδία και Σουηδία θεώρησαν τόσο ανεπίτρεπτη τη σάτιρα προς το πρόσωπο του Ιησού Χριστού που δεν επέτρεψαν την προβολή της. Τελικά το φιλμ κυκλοφόρησε στην πρώτη έπειτα από 8 χρόνια, ενώ όταν αργότερα οι Σκανδιναβοί προχώρησαν σε άρση της απαγόρευσης προβολής, προσπάθησαν να τα μπαλώσουν με το σλόγκαν: «Η ταινία που ήταν τόσο αστεία, ώστε απαγορεύτηκε στη Σουηδία!».
-Ο Κιθ Μουν, ντράμερ και ιδρυτικό μέλος του πασίγνωστου συγκροτήματος “The Who” επρόκειτο να παίξει ένα μικρό ρόλο στην ταινία – αυτόν ενός προφήτη του δρόμου. Τελικά η μοίρα δεν του το επέτρεψε, καθώς απεβίωσε τον ίδιο χρόνο (1978) και πριν ολοκληρωθούν τα γυρίσματα.




-Η ταινία που πάντως ξεσήκωσε σύσσωμη τη χριστιανική κοινότητα ήταν «Ο Τελευταίος Πειρασμός», με τον Σκορσέζε να διασκευάζει Καζαντζάκη. Εκτός από τις …σκισμένες οθόνες και τις καθημερινές συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας έξω από κινηματογραφικές αίθουσες, το αποκορύφωμα ήταν η επίθεση με μολότοφ σε κινηματογράφο του Παρισιού από έναν οργισμένο πιστό όπου τραυματίστηκαν 13 άτομα.