Πρόκειται για το μακροβιότερο και πλέον δημοφιλή κινηματογραφικό ήρωα στην ιστορία, καθώς το ντεμπούτο του χρονολογείται στο 1962, όταν και υπερασπίστηκε την τιμή της πατρίδας ενάντια στα σατανικά σχέδια του δόκτωρος Νο. Επιπλέον αποτελεί το δεύτερο πιο προσοδοφόρο –μετά τα Star Wars- franchise στο σινεμά, με τις συνολικές εισπράξεις να αγγίζουν τα 4 δις δολάρια. Ο λόγος φυσικά για τον Τζέιμς Μποντ, ο οποίος επιστρέφει για 21η φορά στη μεγάλη οθόνη και από τη στιγμή που μπήκε στο “Casino Royale”, δε στοχεύει σε τίποτα λιγότερο από Φλος Royale. Ποιος είναι όμως ο άνδρας που κουβαλάει πάντα πάνω του το αγαπημένο του πιστόλι Walter PPK και πού χρειάστηκε περισσότερο να το χρησιμοποιήσει;Ο υπερ-κατάσκοπος Ίαν Φλέμινγκ
Η σύλληψη της ιδέας της «γέννησης» του Τζέιμς Μποντ συντελέστηκε εν μέσω Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, όταν ο δημιουργός και «πατέρας» του διάσημου πράκτορα, Ίαν Φλέμινγκ υπηρετούσε στο βρετανικό Βασιλικό Ναυτικό. Οι εμπειρίες του από εκείνη την περίοδο καθώς και ο πρότερος κατασκοπικός του βίος, ενέπνευσαν το διάσημο συγγραφέα να πλάσει έναν αντίστοιχο ήρωα, προς τέρψιν και του πάθους του για το γράψιμο. Τελικά ο Μποντ βλέπει επίσημα το φως της δημοσιότητας το 1953, όταν εκδίδεται το πρώτο βιβλίο της -άκρως επιτυχημένης- σειράς υπό τον τίτλο “Casino Royale”, που αποτελεί και το θέμα της εφετινής ταινίας. Λεπτομέρεια: το εν λόγω μυθιστόρημα γράφτηκε σε ένα πολυτελές θέρετρο στη Τζαμάικα που ονομαζόταν “GoldenEye”. Αξίζει να σημειωθεί ότι ο ίδιος ο Φλέμινγκ συγκέντρωνε στο πρόσωπο του όλα εκείνα τα στοιχεία που αργότερα προσέδωσε και στον ήρωα του. Πέραν του ότι είχε διατελέσει κατάσκοπος των Βρετανικών Μυστικών Υπηρεσιών, υπήρξε επίσης λάτρης της κοσμοπολίτικης ζωής, σύχναζε σε ακριβά εστιατόρια, είχε τη φήμη του μανιακού καπνιστή- πότη- χαρτοπαίκτη και ασφαλώς τον διέκρινε μια μεγάλη αδυναμία προς το ωραίο φύλο. 
Όσο για το όνομα; Ο συγγραφέας το δανείστηκε από έναν Αμερικανό ορνιθολόγο που γνώρισε στην Καραϊβική: «Ήθελα το πιο απλό, το πιο κοινό και το πιο αδιάφορο όνομα που μπορούσα να βρω. Έτσι, το Τζέιμς Μποντ είναι πολύ καλύτερο από κάτι πιο ενδιαφέρον ηχητικά, όπως για παράδειγμα το Πέρεγκριν Μαλτράβερς». Προφίλ …θανάτου
Η κινηματογραφική σταδιοδρομία του Μποντ έχει να επιδείξει μέχρι στιγμής 21 ταινίες, κατά τις οποίες ο χαρακτήρας του ήρωα έχει υποστεί κάποιες μικρές μεταβολές, που άλλοτε μεταφράζονται ως σημάδια «ωρίμασης» και άλλοτε ως αναγκαία σύμβαση- ταύτιση με τα δεδομένα της εποχής. Το προφίλ του ωστόσο παραμένει σε κάθε περίπτωση το ίδιο, αναλλοίωτο μέσα στο χρόνο και τελικά αξεπέραστο και αγαπημένο.
Ένας bonne viveur που ξέρει να εκτιμά την καλή ζωή, πάντοτε καλοντυμένος (χαρακτηριστική η σκηνή όπου βγαίνοντας από υποβρύχιο μετά από σκληρή μάχη φτιάχνει τη γραβάτα του) και με ευγενείς τρόπους, ειδικός στα κρασιά και δη στις σαμπάνιες· η επιτομή δηλαδή του Άγγλου τζέντλεμαν. Αντικείμενο πόθου παντός θηλυκού και πρότυπο δυναμισμού και καταξίωσης για κάθε άνδρα, ενώ ως επιρρεπής στα πάθη λατρεύει το ποτό (Vodka Martini, shaken but not stirred…), το τζόγο, τα ακριβά πούρα και τη -διαφορετική κάθε βράδυ- γυναικεία παρουσία. Τη μοναδική φορά μάλιστα που αποφάσισε να «νοικοκυρευτεί» υπήρξε άτυχος, αφού η γυναίκα του Τερέσα ντε Βιτσένσο, δολοφονήθηκε την ημέρα του γάμου τους από το διάσημο κακό, Ernst Blofeld («Στην Υπηρεσία της Αυτού Μεγαλειότητας»).
Άρτια εκπαιδευμένος, ξέρει να οδηγεί παντός τύπου οχήματα (με προτίμηση στις Aston Martin), είτε αυτά κινούνται στη γη, τον αέρα ή τη θάλασσα. είναι γνώστης όλων των απαιτούμενων ξένων γλωσσών και επιπλέον διακρίνεται για την ψυχραιμία του, ακόμα και όταν διαθέτει μόλις δύο δευτερόλεπτα για να απενεργοποιήσει μια βόμβα (δηλαδή …πάντα). Πρόκειται επομένως για έναν …καθημερινό ήρωα, που υποκινούμενος από την αγάπη για την πατρίδα, συνδυάζει τη δουλειά με τη διασκέδαση και έχει αποκτήσει φανατικούς οπαδούς και σκληρούς πολέμιους. Πάντα όμως, όπως και μετά από κάθε μάχη, θα καταφέρνει να βγαίνει «ατσαλάκωτος».ΟΙ 6 BOND ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΟΘΟΝΗΣ
Σον Κόνερι (1962- 1967, 1971) - 6 ταινίες: «Στην Υπηρεσία του Δρ. No», «Από τη Ρωσία με Αγάπη», «Επιχείρηση Χρυσοδάχτυλος», «Επιχείρηση Κεραυνός», «Ζεις Μονάχα Δυο Φορές», «Τα Διαμάντια Είναι Παντοτινά» Τζορτζ Λέιζενμπι (1969) - 1 ταινία: «Στην Υπηρεσία της Αυτού Μεγαλειότητας»
Ρότζερ Μουρ (1973- 1985) - 7 ταινίες: «Ζήσε κι Άσε τους Άλλους να Πεθάνουν», «Ο Άνθρωπος με το Χρυσό Πιστόλι», «Η Κατάσκοπος που με Αγάπησε», «Επιχείρηση Μουνρέικερ», «Για τα Μάτια σου Μόνο», «Επιχείρηση Οκτάπουσι», «Επιχείρηση Κινούμενος Στόχος»
Τίμοθι Ντάλτον (1987- 1989) - 2 ταινίες: «Με το Δάχτυλο στη Σκανδάλη», «Προσωπική Εκδίκηση»
Πιρς Μπρόσναν (1995- 2004) - 4 ταινίες: «Επιχείρηση Χρυσά Μάτια», «Το Αύριο Ποτέ Δεν Πεθαίνει», «Ο Κόσμος Δεν Είναι Αρκετός», «Πέθανε μια Άλλη Μέρα»
Ντάνιελ Κρεγκ (2006- …) - 1 ταινία: «Casino Royale»
005 Θαυμάσιοι Κακοί
Τζέιμς Μποντ ή αλλιώς 007, με το πρόθεμα «00» να υποδηλώνει την ιδιότητα του ως πράκτορας με την άδεια να σκοτώνει (license to kill). Μια άδεια που του χορηγήθηκε διότι ήταν απολύτως …αναγκαία λόγω των συνθηκών της εποχής, καθότι υπήρχαν πολλά σατανικά μυαλά που υπονόμευαν την παγκόσμια ειρήνη. Οι γνωστοί και εξίσου αγαπημένοι «κακοί» της ιστορίας λοιπόν, ανέκαθεν διαδραμάτιζαν πρωταγωνιστικό ρόλο και κατέχουν μια ξεχωριστή θέση στις ταινίες της σειράς. Εκκεντρικοί, μεγαλομανείς και συνήθως συσπειρωμένοι γύρω από την τρομοκρατική οργάνωση SPECTRE, δε ζητούσαν τίποτα λιγότερο από τη παγκόσμια κυριαρχία, ενώ πολλές φορές έπαιρναν -έστω και για λίγο- με το μέρος τους το θεατή, που προσωρινά «απηυδούσε» από το αψεγάδιαστο του χαρακτήρα του Μποντ. Άλλωστε για να ασχοληθεί ο τελευταίος μαζί τους, έπρεπε και οι ίδιοι να είναι προσωπικότητες ανάλογου βεληνεκούς: 
► Ο πρώτος χρονολογικά κινηματογραφικός «κακός» ήταν ο Dr. Julius No, τον οποίο ενσάρκωνε ο Τζόσεφ Γουάισμαν. Κύριο χαρακτηριστικό το μεταλλικό του χέρι, που αποτελούσε για τον ίδιο και σύμβολο της δύναμης του αλλά τελικά τον οδήγησε μοιραία στο θάνατο. Εξαιτίας του ο ιδιοφυής αλλά ψυχικά διαταραγμένος επιστήμονας δεν κατάφερε να ανεβεί τη σιδερένια σκάλα και έτσι έμεινε να περιμένει στωικά την έκρηξη του πυρηνικού αντιδραστήρα που …φυσιολογικά διέθετε στο υπόγειο του νησιού- σπιτιού του. Μια προσωπικότητα πολύ κοντά σε αυτό που αρκετοί ψυχολόγοι θα ονόμαζαν «ναπολεόντειο σύνδρομο», ο Dr.No ήταν ένας σωστός εγκληματίας: εκδικητικός, σκληρός, χωρίς έλεος και με μεγαλεπήβολες τάσεις, έως ότου ο 007 του χαλάσει τα σχέδια. ►Αν όχι ο δυσκολότερος αντίπαλος του Μποντ, ο Ernst Stavro Blofeld ήταν σίγουρα αυτός που τον «παίδεψε» και πλήγωσε περισσότερο. Ιδρυτής της SPECTRE και πάντα με την χαϊδεμένη γάτα Περσίας στην αγκαλιά του, είναι ο μοναδικός από τους επίδοξους καταστροφείς της ανθρωπότητας ο οποίος εμφανίζεται σε περισσότερες της μίας ταινίας.
Αφού μας συστηθεί μέσω δύο μικρών ρόλων («Από τη Ρωσία με Αγάπη», «Επιχείρηση Κεραυνός»), ο Μπλόφελντ θα επιστρέψει ως ο κεντρικός αντίπαλος του βρετανού κατασκόπου στο «Ζεις Μονάχα Δυο Φορές» και θα μείνει αξέχαστος χάρη στην εκπληκτική ερμηνεία του Ντόναλντ Πλέζανς. Παρότι πήρε το ρόλο από …σπόντα, ο Άγγλος ηθοποιός με το εκκεντρικό παρουσιαστικό (φαλάκρα, μεγάλη ουλή στο πρόσωπο) και το νοσηρό, ανέκφραστο βλέμμα κέρδισε τις εντυπώσεις και μαζί τον χαρακτηρισμό ενός από τους καλύτερους «κακούς». Στο τέλος της ταινίας καταφέρνει να διαφύγει και δύο χρόνια αργότερα επανέρχεται σκοτώνοντας τη γυναίκα του Μποντ, με τον Τέλι Σαβάλας στο ρόλο του εκδικητή. Φυσικά δε θα μείνει ατιμώρητος, ωστόσο το τέλος του δε θα έρθει στην επόμενη συνάντηση των δύο ανδρών («Τα Διαμάντια Είναι Παντοτινά»), όπως υποτέθηκε βλέποντας τον ετοιμοθάνατο. Έπειτα από μια δεκαετία, ο Μποντ θα θυμηθεί την καλή του, θα της πει «Για τα Μάτια σου Μόνο» και θα πετάξει τον Μπλόφελντ από ένα ελικόπτερο μέσα σε μια πανύψηλη καμινάδα. Ο θάνατος του χειρότερου εχθρού σε καθιερωμένο 5λεπτο «σκετς» προ των τίτλων έναρξης… ► Βλοσυρός, επιβλητικός, πρώην Ναζί και με εμμονή στο χρυσό, ο Auric Goldfinger δε θα μπορούσε να λείπει από τη λίστα.
Στην ομώνυμη ταινία τον υποδύεται o γιγαντόσωμος Γερμανός Γκερτ Φρέμπε, ο οποίος αποδείχθηκε ο πλέον κατάλληλος για το ρόλο, παρόλο που δε μιλούσε αγγλικά και τον ντούμπλαρε ένας βρετανός ηθοποιός. Σαν ένας σύγχρονος Μίδας, ο «Χρυσοδάχτυλος» δεν ικανοποιείται με τίποτα στον κόσμο παρά με τη θέαση του χρυσαφιού και κατ’ επέκταση με την απόκτηση όλων των αποθεμάτων του πολύτιμου μετάλλου. Το μέγεθος της εμμονής και της απληστίας του δεν έχει όρια και δεν αργεί να μας πείσει ότι πρόκειται για ένα άτομο αδίστακτο και απάνθρωπο, ενώ το σαρδόνιο χαμόγελο στη σκηνή όπου επιχειρεί να κόψει τον Μποντ στα δύο με το περίφημο μηχάνημα λέιζερ, έρχεται να επιβεβαιώσει όλα τα παραπάνω. Ο Χρυσοδάχτυλος όμως έχει ένα ακόμη μεγάλο ατού, που ακούει στο όνομα Oddjob. Ασφαλώς και αναφερόμαστε στον εξόχως απολαυστικό βοηθό του, τον βραχύσωμο και αμίλητο Κορεάτη που εκσφενδονίζει φονικά καπέλα προς πάσα κατεύθυνση, έναν από τους cult χαρακτήρες της σειράς. 
► Όταν ο «Νο 1» πληρωμένος δολοφόνος στον κόσμο αισθάνεται κορεσμένος και ότι η μόνη του ευχαρίστηση (δηλαδή το να σκοτώνει) δεν τον γεμίζει πια ικανοποίηση, αυτομάτως καθίσταται ακόμη πιο επικίνδυνος. Πόσο μάλλον όταν ο συγκεκριμένος χαρακτήρας «ζωντανεύει» στη μεγάλη οθόνη από το μεγάλο Κρίστοφερ Λι. Ματαιόδοξος, σίγουρος για τον εαυτό του και απελπιστικά καλός στο σημάδι, ο Francisco Scaramanga είναι ο «Άνθρωπος με το Χρυσό Πιστόλι» και όπως ο ίδιος δηλώνει «χρειάζεται μόνο μία σφαίρα». Θεωρώντας τον 007 ως το αντίπαλο δέον και μοναδικό που μπορεί να τον συναγωνιστεί στα όπλα, δε θα αρκεστεί στο να απειλεί τον κόσμο με μια καταστροφική συσκευή, αλλά επιπλέον θα προσπαθήσει να επιβεβαιώσει την ανωτερότητα του. Φυσικά -εκτός του ότι ο «Σκαραμανγκάς» έχει τρεις θηλές- μαθαίνουμε και ότι ο Μποντ είναι καλύτερος στο σημάδι, όπως και ότι ένας νάνος ύψους 118 cm μπορεί να χωρέσει σε μία βαλίτσα, όπως συμβαίνει στο τέλος με τον Nick Nack, μια ακόμη εξαιρετική φιγούρα σε ρόλο ...βοηθητικού κακού. 
► Θα μπορούσε να είναι ένα ακόμη από τα «κορίτσια του Μποντ». Η Electra King ωστόσο αναλογίστηκε ότι «Ο Κόσμος δεν είναι Αρκετός» για να χωρέσει την εκδίκηση της και από προστατευόμενη μετατρέπεται σε θανάσιμη εχθρό του. Ένας χαρακτήρας με πολλές ψυχολογικές διακυμάνσεις, η οποία βίωσε έντονα την απόρριψη στο παρελθόν από τον ίδιο της τον πατέρα και έκτοτε τρέφει άσβεστο μίσος μέσα της. Η Σοφί Μαρσό επιστρατεύει όλη της τη γοητεία για να ξεγελάσει τους πάντες, συμπεριλαμβανομένου και του πολύπειρου πράκτορα, ενώ ακόμη κι όταν φαίνεται πως τρέφει αισθήματα για τον τρομοκράτη- απαγωγέα της, αυτό που κατορθώνει είναι να μας πείσει ότι τελικά είναι ένας άνθρωπος χωρίς αισθήματα. Στο τέλος βέβαια οι δολοπλοκίες της δεν έχουν το επιθυμητό αποτέλεσμα, αλλά η ίδια θα μείνει ως η πρώτη γυναίκα που αποτέλεσε το βασικό «κακό» σε ταινία Τζέιμς Μποντ. 