Ααααχ! Μυρίσαν εκλογές! Όλη η πόλη, συνοικίες, προάστεια και τα ρέστα πλημμύρισαν με αφισομάνι υποψηφίων Νομαρχών, Δημάρχων και Συμβούλων. Κραυγές και ψίθυροι: Ψηφίστε Τσίπρα που είναι νέος κι ωραίος! Όχι ψηφίστε Κακλαμάνη που σαν παλιός, ε, είναι αλλιώς. Και ο Σκανδαλίδης; Να βγει παραπονούμενος στην πρωινή αναφορά; Ε, άντε... Ψηφίστε τον κι αυτόν. Μήπως ότι και να ψηφίσετε, πρόκειται να αλλάξει τίποτε; Το πολύ πολύ να δούμε να ξεφυτρώνει  κανένα καγκελάκι παραπάνω, ή να αναδύεται κανένα απ’ αυτά τα ψευτοσυντριβανάκια έτσι για να έχουμε να πνίγουμε τον καημό μας σε φάση ανάγκης και πέραν τούτου ουδέν.

Στη Θεσσαλονίκη, που έχουν και κάτσε καλά παραλίες, ξέρουν να ξεδίνουν στις εκλογές με περισσότερη ενέργητικότητα. Γιαουρτώνοντας Μονάρχες! Επ! Λάθος. Διαγράψτε την προηγούμενη λέξη και διαβάστε Νομάρχες. Τώρα βέβαια με τα καραγκιοζιλίκια των χειροφιλημάτων μάλλον μονάρχη θέλει να θυμίζει ο κύριος Πανίκας παρά αυτό που πραγματικά είναι.
Αλλά δεν αντιμετωπίζουμε μόνον εμείς ρουτινιάρικα τις εκλογές. Έτσι -να μη πω και χειρότερα- τις αντιμετωπίζουν και οι ίδιοι οι ενδιαφερόμενοι. Ας πάρουμε για παράδειγμα την Υπερνομαρχία της Αθήνας. Που από Νομαρχία-σφραγίδα χωρίς γραφεία και αρμοδιότητες έφτασε περίπου να καθορίζει την έκβαση των εκλογών. Η επιλογή του ΠΑΣΟΚ δεδομένη και διατί να την αλλάξομεν άλλωστε. Μια επιλογή της περασμένης τετραετίας στο στιλ «έλα μωρέ τώρα. Ποιόν να προτείνουμε για την υπερνομαρχία - υπερνομάρχη έτσι κι αλλιώς δε βγάζουμε να βγάλουμε τουλάχιστον την υποχρέωση - κατέληξε στο να αναδειχθεί το πουλέν Φώφη που χάρη στο βαρύ της όνομα συσπείρωσε όχι μόνο απογοητευμένους πασόκους αλλά και τα υπόλοιπα στρώματα της κενωνίας. Η Νουδούλα τώρα τί έκανε; Τί να κάνει η έρμη... Έψαξε ο Πρόεδρος... Δηλαδή για να λέμε και του υποτακτικού το δίκιο, έβαλε τον Θοδωρή να ψάξει να βρει κάποια λύση. Και τί σκέφτηκε ρε το θηρίο; Να κάνει ένα ψηφοδέλτιο με δημοσιογράφους ε, να μη τιμήσει ο άνθρωπος και το συνάφι;... Πού να σκεφθούν ν’ αφήσουν τις τοπικές κοινωνίες να εκφραστούν μπας και δούμε επιτέλους Θεού πρόσωπο. Κι έτσι παραμένουμε xωρίς πεζοδρόμια, χωρίς ποδηλατόδρομους, για να μη πιάσουμε και το τσουρουφλιστό θέμα του πράσινου και της πχιότητας ζωής όπως την έλεγε κι ο Σημίτης (καλή του ώρα πού στο διάολο τον θυμήθηκα;). Όλα φορετά. Δήμαρχοι, Νομάρχες, Σύμβουλοι όλοι προαποφασισμένοι από τα κομματικά επιτελεία. Σ’ εμάς αφήνουν όλη τη ρέστη βρωμοδουλειά. Να διπλώνουμε το ραβασάκι και να σαλιώνουμε το φάκελο. Άσχετο: Τον Λαζόπουλο με τη χήρα Μήτση, τον είδατε στις αφίσες; Φοβερός για άλλη μια φορά; Αν υποψιαστώ ότι θα βγει δημοτικός σύμβουλος... Θα πεθάνωωωω! Άντε καλή σας κάλπη...

Όσο για μας, τί άλλο βέβαια; Πάμε σινεμά. Με περισσότερη ένταση, παλμό και φυσικά τα-κτι-κό-τε-ρα! Ένα σωρό ταινίες περιμένουν να μας χαρίσουν απολαυστικά δίωρα στις σκοτεινές αίθουσες. Θα τους χαριστούμε; Με τίποτε... Μη χάνετε λοιπόν ούτε λεπτό. Αρχίστε αμέσως το ξεφύλλισμα και εντοπίστε τους στόχους σας... Καλή διασκέδαση!