Πόσο καιρό είχαμε να απολαύσουμε μια καλή φαρσοκωμωδία και να βγούμε από την αίθουσα σε κατάσταση ευθυμίας; Πολύ μάλλον… Μέχρι που ήρθαν οι «Γαμο-μπελάδες», βασισμένοι στην πραγματική ιστορία ενός από τους παραγωγούς. Αυτή η ταινία απέχει χιλιόμετρα από τις κλασικές του είδους. Έχει τολμηρή γλώσσα, χωρίς να φοβάται να κριθεί ακατάλληλη, απίστευτη πραγματικά πλάκα και το καλύτερο καστ που θα μπορούσε να επιλεγεί. Αφήστε τα κόμπλεξ σας έξω, μη φοβάστε τους χαρακτηρισμούς και γελάστε με την καρδιά σας με αυτήν την ταινία - απόλαυση. Το γέλιο ωφελεί σημαντικά την υγεία άλλωστε…

Το φιλμ ακολουθεί τις περιπέτειες δύο κολλητών φίλων και συνεργατών που έχουν εφεύρει ένα αχτύπητο σχέδιο για να βρίσκουν ερωτικές συντρόφους. Πηγαίνουν απρόσκλητοι σε γαμήλιες δεξιώσεις και με διάφορα προσχεδιασμένα κόλπα καταφέρνουν να γίνουν η ψυχή της παρέας, να …σκοράρουν και μετά να την κάνουν πολύ διακριτικά. Όταν θα βρεθούν στον κοσμικό γάμο της κόρης ενός υψηλόβαθμου κυβερνητικού στελέχους, θα γνωρίσουν τις δύο αδερφές της νύφης και θα μπλέξουν άσχημα. Έτσι θα ακολουθήσουν την οικογένεια στο εξοχικό της σπίτι για να περάσουν ένα Σαββατοκύριακο που θα τους μείνει αξέχαστο. Ο Όουεν Γουίλσον αποδεικνύει ότι είναι χαρισματικός, ο Βινς Βον μπαίνει στο πετσί του ρόλου, ο Κρίστοφερ Γουόκεν ηγετικά τοποθετημένος παρουσιάζει όλες τις κωμικές του αρετές, ενώ η πανέμορφη Ρέιτσελ Μακ Άνταμς «γεμίζει» την οθόνη με τη γοητεία της. Αν και είπα να σας το κρατήσω για έκπληξη, δεν μπορώ να μην αναφέρω πως η ταινία απογειώνεται λίγο πριν από το τέλος, όταν εμφανίζεται ο απίστευτος Γουίλ Φέρελ. Δε λέω περισσότερα, δείτε και θα καταλάβετε.

Η ιδέα για τη δημιουργία της ταινίας
Επιφανειακά, οι γάμοι μπορεί να είναι μια εξαιρετική κοινωνική αφορμή για να ενωθούν οικογένειες και φίλοι προκειμένου να γιορτάσουν την καινούργια ζωή του ζευγαριού. Αυτές οι εξεζητημένες γιορτές όμως είναι επίσης γνωστές για τις ευκαιρίες που σου δίνουν να συναντήσεις τα νέα αντικείμενα του πόθου σου. Αυτό ακριβώς το γεγονός ήταν που αποτέλεσε την αρχική έμπνευση για τους Γαμο-μπελάδες. «Η ιδέα ξεκίνησε από μία πρόσκληση που έλαβα για το γάμο ενός φίλου μου πριν από μερικά χρόνια» λέει ο παραγωγός Άντριου Πανάι. «Άρχισα τότε να σκέφτομαι τις μέρες που ήμουν φοιτητής, όταν πήγαινα ακάλεστος σε γάμους μαζί με έναν κολλητό μου φίλο, γιατί ήταν ο πιο εύκολος τρόπος να συναντήσουμε κορίτσια. Σκέφτηκα ότι κάτι τέτοιο θα ήταν εξαιρετική ιδέα για μια ταινία – δυο φίλοι που πηγαίνουν ακάλεστοι σε γάμους για να γνωρίσουν γυναίκες, μέχρι που ο ένας από αυτούς σπάει τους κανόνες και ερωτεύεται μία από τις παρανύμφους, παρόλο που ένα ολόκληρο βράδυ της ξεφουρνίζει ένα σωρό ψέματα σχετικά με το ποιος πραγματικά είναι». Στην ταινία, ο Τζον Μπέκγουιθ και ο Τζέρεμι Γκρέι είναι καλοί φίλοι και συνέταιροι σε μία εταιρία συμβούλων διαζυγίων στην Ουάσινγκτον, όπου χρησιμοποιούν το εξαιρετικό ταλέντο τους στις διαπραγματεύσεις για να βοηθήσουν τα ζευγάρια να συνειδητοποιήσουν ότι για το τέλος του γάμου τους δε θα πρέπει να κατηγορούν ο ένας τον άλλον, αλλά τον ίδιο το θεσμό του γάμου.
«Ο Τζον είναι ένας άντρας που έχει βαρεθεί και νιώθει ότι δεν ακολουθεί το δρόμο που θα τον οδηγήσει στην ευτυχία», λέει ο Φάμπερ. «Φυσικά, όμως, αυτό δεν το έχει καταλάβει βαθιά μέσα του, μέχρι τη στιγμή που συναντά τη γυναίκα των ονείρων του. Ο Τζέρεμι, από την άλλη, ζει περισσότερο για το τώρα, πηγαίνοντας από τον ένα γάμο στον άλλο, από τη μία σχέση στην επόμενη, χωρίς ποτέ να κοιτάζει πίσω του».
Για το Βινς Βον το σενάριο αντιπροσωπεύει ακριβώς το είδος της κωμωδίας που απολαμβάνει περισσότερο. «Πάντοτε μου άρεσαν οι κωμωδίες, των οποίων η ιστορία βασίζεται στην πραγματικότητα και τις ανθρώπινες σχέσεις», λέει. «Μου άρεσε αυτή η ιδέα – δυο φίλοι που παίρνουν σβάρνα όλους τους γάμους και προσποιούνται ότι είναι κάποιοι που δεν είναι αληθινά, προκειμένου να γνωρίσουν και να ρίξουν γυναίκες. Ακολουθείς αυτούς τους ακραίους χαρακτήρες μέσα από καταστάσεις που όλοι τις ξέρουμε, τις έχουμε σκεφτεί ή μπορεί και να τις έχουμε βιώσει σε μικρότερη κλίμακα».
Στον Όουεν Γουίλσον οι «Γαμο-μπελάδες» πρόσφεραν την ευκαιρία να συνεργαστεί ξανά με το σκηνοθέτη Ντόμπκιν και τον ηθοποιό Βινς Βον. «Μου άρεσε ο τρόπος δουλειάς του Ντέιβιντ στο ‘‘Shanghai Nights’’ και πάντα θα θυμάμαι πόσο άνετα με έκανε να αισθάνομαι στο γύρισμα», λέει ο Γουίλσον. «Με το Βινς συνεργαστήκαμε στο ‘‘Starsky and Hutch’’, αλλά δεν είχαμε πολλές σκηνές μαζί, οπότε ήταν μια δελεαστική προοπτική να κάνω μία buddy comedy μαζί του».
«Ένα από τα χαρακτηριστικά του χαρακτήρα του Τζον και του Τζέρεμι, το ότι τους αρέσει τόσο πολύ η πλάκα και η διασκέδαση, είναι ένα στοιχείο των ηρώων που ο Όουεν, ο Βινς και εγώ συζητήσαμε από πολύ νωρίς», λέει ο Ντόμπκιν. «Το νιώσαμε όλοι ότι ήταν πολύ σημαντικό για τους ήρωες να βγουν συμπαθητικοί και όχι ύπουλοι και με αρπακτικές διαθέσεις απέναντι στις γυναίκες.
Το να είσαι η ψυχή της παρέας είναι κάτι που αρέσει πολύ στις γυναίκες, και αυτοί οι δυο ήρωες πραγματικά αγαπούν το καλό φαγητό, τη μουσική, το να διασκεδάζουν τα μικρά παιδιά και να ντύνονται με αστείες στολές κλόουν».



Οι απολαυστικοί δεύτεροι ρόλοι
Όταν οι δύο πρωταγωνιστές υπέγραψαν, οι δημιουργοί της ταινίας έστρεψαν την προσοχή τους στο να βρουν ηθοποιούς για τους υπόλοιπους ρόλους. Το πιο σημαντικό ήταν να εντοπίσουν τον ηθοποιό που θα αναλάμβανε το ρόλο του πανίσχυρου γραμματέα του Υπουργείου Οικονομικών, Γουίλιαμ Κλίρι.
«Ο Κλίρι, ο γραμματέας του Υπουργείου, είναι ένας πολύ σημαντικός άνθρωπος για την ταινία», λέει ο Ντόμπκιν. «Ανάλογα με το ποιον ηθοποιό θα επιλέγαμε η ταινία θα έτεινε προς την κλασική κωμωδία με πολύ έξυπνο χιούμορ ή προς τη λίγο πιο χυδαία κωμωδία, άρα με λιγότερο φινετσάτο χιούμορ. Η ταινία ουσιαστικά αφορά αυτούς τους δυο τύπους που πηγαίνουν στην έπαυλη του γραμματέα του Υπουργείου για να ξεγελάσουν τις κόρες του, οπότε σκέφτηκα ότι ο ήρωας αυτός θα έπρεπε να είναι κάποιος που ο Τζον και ο Τζέρεμι θα φοβούνταν λίγο, γιατί κάτι τέτοιο θα έκανε πιο έντονους τους κινδύνους των δυο φίλων καθώς και τις κωμικές καταστάσεις που ζουν».
Στο μυαλό του Ντόμπκιν υπήρχε μόνο ένας ηθοποιός που ήταν κατάλληλος για αυτόν το ρόλο. «Ο Κρίστοφερ Γουόκεν ήταν η πρώτη μου επιλογή, γιατί ως φιγούρα προκαλεί δέος, αλλά εκτός από αυτό οι ερμηνείες του στο ‘‘Catch Me If You Can’’ και στο ‘‘The Dead Zone’’ είχαν μια απίστευτη δύναμη, την οποία ήθελα να προσδώσει στο χαρακτήρα που θα ερμήνευε. Επίσης ο Κρις διαθέτει την αίσθηση του σωστού τάιμινγκ στην κωμωδία και έτσι μπορεί να βγάλει γέλιο από ένα ρόλο τον οποίο, αν τον έβλεπες γραμμένο στο χαρτί, δεν είναι απαραίτητο ότι θα σου φαινόταν κωμικός».
Για το Γουόκεν, το βραβευμένο με Όσκαρ ηθοποιό, ο ρόλος του γραμματέα του Υπουργείου Οικονομικών τού προκάλεσε μεγάλη έκπληξη. «Πραγματικά έμεινα άφωνος όταν μου τηλεφώνησαν για να δουν αν ενδιαφερόμουν να συμμετάσχω στην ταινία,» παραδέχεται ο Γουόκεν. «Αν συνδυάσω την προσωπικότητά μου και το παρελθόν μου με τους ρόλους που έχω παίξει ως τώρα, σίγουρα αυτό δε θα με οδηγούσε να πιστέψω ότι κάποιος θα σκεφτόταν να μου προτείνει το ρόλο ενός σημαντικού πολιτικού προσώπου. Πάντοτε έπαιζα χαρακτήρες που ήταν λίγο έξω από τα συνηθισμένα, οπότε ήταν μια ωραία ευκαιρία και μια νέα κινηματογραφική εμπειρία το να ερμηνεύσω έναν οικογενειάρχη με τρεις κόρες».



«Χόρεψε σαν να το εννοείς»
Ο Τζον και ο Τζέρεμι χρησιμοποιούν το μυστικό τους κώδικα και τους αλάνθαστους κανόνες του «πηγαίνω-ακάλεστος-σε γάμο» με σκοπό να κολλήσουν στο περιβάλλον, ακόμα και όταν ξεχωρίζουν από τους γύρω τους. Εύχονται στη νύφη και το γαμπρό στη μητρική γλώσσα του ζευγαριού, χορεύουν με τις παρανύμφους, κάνουν ταχυδακτυλουργικά κόλπα και διασκε-δάζουν τα παιδιά. Ο Τζον και ο Τζέρεμι δε χάνουν ούτε μια ευκαιρία και πάντα καταφέρνουν να ξεσηκώσουν το πλήθος των καλεσμένων όταν μπαίνουν επικεφαλής για να τραγουδήσουν μαζί τους μία ενθουσιώδη εκτέλεση του τραγουδιού «Shout».
«Αν έτυχε να πάτε ποτέ σε γάμο, τότε το πιο πιθανό είναι ότι χορέψατε αυτό το τραγούδι», λέει γελώντας ο σεναριογράφος Μπομπ Φίσερ. «Είναι ένα φρικτό και κακόγουστο έθιμο και προσωπικά σας διαβεβαιώνω ότι, αν είχα τη δυνατότητα, θα ψήφιζα νόμο να το απαγορεύσω στους γάμους, αν και σίγουρα πρόκειται για μια σταθερή αξία. Η σκέψη και μόνο του τι θα μπορούσαν να κάνουν με αυτό το τραγούδι ο Όουεν και ο Βινς μας φαινόταν εξαιρετικά αστεία». Ο Βον προσθέτει: «Είναι σαν να τους κάνουμε χάρη σε κάθε γάμο, γιατί αναγκάζουμε τους πάντες να ανέβουν στην πίστα του χορού, να τραγου-δήσουν το ‘‘Shout’’ και να δημιουργηθεί ένα μανιασμένο κέφι. Τίποτε δεν είναι τυχαίο στην περίπτωση αυτή, βοηθάει και η σαμπάνια που ρέει άφθονη και όλοι βρίσκονται ξαφνικά να χοροπηδάνε ουρλιάζοντας και φωνάζοντας δυνατά».
Για το σκηνοθέτη Ντέιβιντ Ντόμπκιν, το «Shout» δεν ήταν μόνο μια απίστευτη διασκέδαση την ώρα του γυρίσματος, αλλά επίσης λειτούργησε και ως ενδεικτικό στοιχείο για το πόσο ικανοί είναι ο Τζον και ο Τζέρεμι να μπουν σε μία γαμήλια δεξίωση και να ανεβάσουν το κέφι πολύ ψηλά.