Σκηνοθεσία : Μπαρμάκ Ακράμ
Σενάριο: Μπαρμάκ Ακράμ
Πρωταγωνιστούν : Χατζί Γκουλ, Βαλερί Σατζ, Αμελί Γκλεν
Διάρκεια: 97’
Διανομή: PCV
Καμπούλ, μια πόλη αγωνίζεται να ανακάμψει μετά από 25 χρόνια πολέμου στο Αφγανιστάν. Ο οδηγός ταξί Κχαλέντ παραλαμβάνει μια γυναίκα και ένα μωρό. Το πρόσωπο είναι κρυμμένο πίσω από ένα μπλε τσαντόρ. Κανονίζουν μια τιμή, τον πληρώνει και φεύγουν. Το ταξί φτάνει στον προορισμό του. Η γυναίκα βγαίνει από το όχημα κι ένας νέος επιβάτης μπαίνει για να βρει το μωρό στο πίσω κάθισμα. Ο Κχαλνέντ βγαίνει έξω για να ψάξει την γυναίκα αλλά αυτή έχει εξαφανιστεί. Κρατάει το μωρό στην αγκαλιά του, ένα αγοράκι 6 μηνών. Ποιά είναι η μητέρα; Πως θα τη βρει;
Κριτική : Το μουσουλμανικό σινεμά μπορεί να λυτρωθεί μέσα από τις στάχτες της καταγωγής του. Σίγουρα πράγματα. Και ν' αγγίξει τις καρδιές των απανταχού σινεφίλ. Με επιρροές από το ιρανικό σινεμά (Κιαροστάμι εμφανώς), ο αφγανικός ρεαλισμός ξεδιπλώνεται μπροστά στα μάτια μας μέσα από την κάμερα του Ακράμ.
Το Αφγανιστάν έχει ακόμη πολύ "ψωμί" ως χώρα. Έτσι, η κινηματογραφία του έχει να διανύσει μπόλικο "ρεαλισμό" μέχρι να φτάσει στο σημείο να κάνει ιστορίες πέρα από τα όρια της ζωής, αγγίζοντας παρυφές μυθιστορηματικές.
Άρα, η ρεαλιστική ματιά του Ακράμ δεν αφήνει πολλά περιθώρια σκέψης. Διηγείται μια ιστορία διατρέχοντας τη "σάπια" κατάσταση της χώρας του. Με σχόλια, πλάνα αλλά και μπόλικη ελπίδα. Άλλωστε τα παιδιά πάντα είναι η ελπίδα ενός λαού. Αρκεί να μη γίνουν ποτέ Ταλιμπάν.
