Σκηνοθεσία: Howard Deutch
Παίζουν: Dane Cook, Kate Hudson, Jason Biggs, Alec Baldwin.
Διάρκεια: 100 λεπτά
Εταιρία διανομής: Spentzos films
Επίσημο site: http://www.mybestfriendsgirlmovie.com/
Η Alexis (Kate Hudson) είναι γοητευτική, έξυπνη και αποτελεί το κορίτσι των ονείρων του Dustin (Jason Biggs). Το ζευγάρι συναντιέται σε καθημερινά ραντεβού τις τελευταίες πέντε εβδομάδες και όσο ο χρόνος περνά τόσο ο ερωτοχτυπημένος Dustin αρχίζει να υποψιάζεται πως η Alexis δεν βλέπει τη σχέση αυτή εξίσου σοβαρά. Ανησυχώντας πως η σχέση δεν θα προχωρήσει ο Dustin στρέφεται στον καλύτερό του φίλο, τον Tank. Ο Tank έχει αναγάγει σε επιστήμη την παροχή βοήθειας σε φρεσκοχωρισμένους άνδρες ώστε να καταφέρουν να κερδίσουν τις πρώην φιλενάδες τους. Η μέθοδός του είναι απλή: αρχικά γοητεύει τις κυρίες και αφού καταφέρει να τις συναντήσει σε ρομαντικό ραντεβού, φροντίζει ώστε να εξελιχθεί στο χειρότερο της ζωής τους. Μετά τη βραδιά με τον Tank είναι απλά θέμα χρόνου για τις κυρίες να επιστρέψουν τρέχοντας στους πρώην αγαπημένους τους. Όμως, η Alexis θα αποδειχθεί σκληρό καρύδι...
Άραγε, ακολουθώντας ποια κριτήρια αποφασίζουν οι εταιρίες διανομής για το αν μια ταινία «αξίζει» να προβληθεί στα σινεμά της χώρας μας ή όχι; Τι το διαφορετικό έχει αυτό το τίποτα από αντίστοιχες αμερικάνικες χαζοκωμωδίες της σειράς που βγαίνουν κάθε βδομάδα απευθείας σε dvd; Πότε θα εξοριστούν ο Κουκ και η Χάντσον από τις κινηματογραφικές παραγωγές; Για πόσον καιρό ακόμη, όλοι οι άνδρες θα παρουσιάζονται σαν σεξομανείς φούσκες, όλες οι γυναίκες σαν ξανθιές χαζογκόμενες και όλοι μαζί να έχουν πάθει μαλάκυνση εγκεφάλου από την σεξιστική προπαγάνδα; Πόση ακόμα αισθητική (;) trash οφείλουμε να υποστούμε; Στην τελική, πόση βλακεία μπορεί να αντέξει ο ανθρώπινος εγκέφαλος (άπειρη, όπως είχε δηλώσει κι ο Αϊνστάιν) και ποιος ο λόγος να το ανεχόμαστε και να πρέπει να μας αρέσει για να είμαστε in fashion; Απάντηση κανείς (όποιος βρει το νήμα που οδηγεί στη λύση των προαναφερθέντων μυστηρίων, ας αφήσει σχόλιο);
Όπως θα καταλάβατε κι απ’την περίληψη, ετούτη εδώ είναι άλλη μια σλάπστικ κωμωδία, πολύ κοντά στο “πνεύμα” του περσινού «Good Luck Chuck» και πολύ μακριά από κάθε έννοια του καλού γούστου. Το σενάριο χωρίς καμία πρωτοτυπία, οι διάλογοι και τα γκαγκς αναμενόμενα στον υπερθετικό βαθμό και βαρετά (τα περισσότερα).
Το μόνο θετικό που μπορεί κανείς να βρει, εκτός απ’το ότι η ταινία διαρκεί μιάμιση περίπου ώρα κι όχι δύο και πλέον, όπως το εμετικό «Ο κύριος του κυρίου» του Σάντλερ, είναι η φυσική έλξη του cast, αυτό που αποκαλούμε «χημεία».
Αν έχετε χρόνο για χάσιμο, επιδιώξτε τη θέασή της, στο κοντινότερο σινεμά...
Υ.Γ. Διάβασα σε site του εξωτερικού που επαινούσε την ταινία ότι «περιέχονται πολύ όμορφες λήψεις από τη Βοστώνη»... Ισάξιες του Αλενικού «Μανχάταν», τι να σας πω...
