Σκηνοθεσία: Μάικ Λι
Σενάριο: Μάικ Λι
Πρωταγωνιστούν: Σάλι Χόκινς, Αλέξις Ζέγκερμαν, Έντι Μάρσαν, Άντρια Ρεϊζμπορό, Σάμιουλ Ρούκιν.
Διάρκεια: 118΄
Διανομή: Odeon
http://www.happy-go-lucky-movie.co.uk/
2008, Λονδίνο. Η Πόπι είναι δασκάλα και μένει μαζί με την καλύτερή της φίλη και συνάδελφό της. Είναι έξυπνη, τίμια, ελκυστική αλλά και αστεία, ένα άτομο που ξέρει πώς να τα βγάζει πέρα και πότε να μην παίρνει τα πράγματα στα σοβαρά. Μοιράζει το χρόνο της ανάμεσα σε άσκοπες οικογενειακές συγκεντρώσεις, «πρωτότυπα» μαθήματα οδήγησης, αλλά και σε μαθήματα χορού φλαμένκο. Όλα όμως θα αλλάξουν, τη στιγμή που κάποιος θα εισχωρήσει ξαφνικά στη ζωή της Πόπι, με αποτέλεσμα να αποκτήσει ένα νέο νόημα στην καθημερινότητά της αλλά και να αλλάξει την κοσμοθεωρία της.
Ο τίτλος της τελευταίας ταινίας του σκηνοθέτη Μάικ Λι θα μπορούσε κάλλιστα να είναι και το «Always look on the bright side of life!». Το Happy Go Lucky αποτελει την πρώτη κωμική απόπειρα του Βρετανού δημιουργού και η βράβευση της με Αργυρή Άρκτο στο Φεστιβάλ Βερολίνου δεν είναι τυχαία. Όσο και αν μοιάζει ανάλαφρη θεματολογικά και κωμική σε σχέση με τις προηγούμενες δημιουργίες του το Happy Go Lucky αποτελεί ένα μικρό κινηματογραφικό διαμαντάκι.
Το έργο πραγματεύεται την ιστορία της Πόπι, μιας Λονδρέζας «Αμελί», που αντιμετωπίζει τα πάντα με χαμόγελο, χιούμορ και αισιοδοξία και δεν παύει να προσφέρει απλόχερα τη βοήθεια της. Η Πόπι βρίσκεται στην κρίσιμη ηλικία των τριάντα, είναι δασκάλα και συγκατοικεί με την καλύτερη της φίλη στο Λονδίνο. Η στάση ζωής της βέβαια δε θυμίζει σε τίποτα σοβαρή εκπαιδευτικό! Η Πόπι ντύνεται με πολύχρωμα και εξωφρενικά αταίριαστα ρούχα, ξενυχτά σε κλαμπ και μαθαίνει τραμπολίνο, φλαμένγκο και οδήγηση.
Όμως η βρετανίδα δασκάλα – την οποία υποδύεται εκπληκτικά η ηθοποιός Σάρα Χήκινς- δεν πάυει λεπτό να φροντίζει και να ενδιαφέρεται για τους ανθρώπους γύρω της, είτε αυτοί είναι οι μαθητές της, είτε άστεγοι αλήτες είτε ο παρανοϊκός δάσκαλος οδήγησης της. Βέβαια όλα αυτά γίνονται με τον δικό της ξεχωριστο τρόπο και συχνά παρεξηγείται. Οι επικρίσεις που δέχεται είναι αρκετες και όταν η αδερφή της της επισημαίνει πως πρέπει να σοβαρευτει πια, έχει περιθώριο μόνο 5 χρόνια να κάνει οικογένεια η απάντηση της Πόπι είναι αποστομωτική. Δηλώνει πως αισθάνεται πολύ τυχερή και ευτυχισμένη (εξού και ο τίτλος «Happy Go Lucky») που κάνει μια δουλεία που λατρεύει και έχει κοντά της ανθρώπους και φίλους που την αγαπούν.
Η Πόπι είναι μια παρεξηγημένη ηρωίδα και το Happy Go Lucky, μια παρεξηγημένη ταινία. Ο Μάικ Λι μέσα από την χαριτωμένη και αξιαγάπητη ηρωίδα του μας δείχνει πως η αγάπη και το ενδιαφέρον για τους γύρω μας είναι εξαιρετικά σπάνια. Δίνει ένα μάθημα ζωής σε όλους και διδάσκει πως η ευτυχία βρίσκεται σε πράγματα που όλοι πλεον θεωρούμε δεδομένα αλλά όπως αποδεικνύεται στην ταινία δεν είναι.
Το Λονδίνο αντικατοπτρίζει μια κοινωνία όπου ο καθένας ζει στο μικρόκοσμο του, αντιμετώπίζει με σκληρότητα και κυνικότητα ένα βίαιο μαθητή, έναν εξαθλιωμένο άστεγο, έναν αγενή υπάλληλο, και αγχώνεται να εκπληρώσει κοινωνικές επιταγές και προσωπικούς στόχους. Στην απέναντι όχθη του Τάμεση βρίσκεται η Πόπι πλήρως αυτάρκης, ευτυχισμένη και έτοιμη να λύσει τα προβλήματα όλο του κόσμου. Ξεχωρίζει σαν σπάνιο πτηνό με την πολυχρωμία της και τη χαρωπή διάθεση της ανάμεσα στους συνωφρυομένους ανθρώπους που συναντα. Και τίποτα δεν πρόκειται να την απογοητεύεσει γιατι νιώθει και είναι «τυχερή και ευτυχισμένη»!
ΚΙΚΑ ΚΥΡΙΑΚΑΚΟΥ (****)
Υπάρχουν πολλοί λόγοι για να αγαπήσεις το σινεμά του Μάικ Λι, το ότι σου φτιάχνει τη διάθεση όμως, σίγουρα δεν είναι ένας από αυτούς. Ή μάλλον δεν ήταν μέχρι σήμερα, καθώς με το «Τυχερή Και Ευτυχισμένη» και πιο συγκεκριμένα συστήνοντάς μας την Πόπι, την κεντρική ηρωίδα της νέας του ταινίας, ο καταξιωμένος βρετανός κινηματογραφιστής και θεατράνθρωπος είναι αποφασισμένος να μας κάνει να φύγουμε από την αίθουσα με ένα χαμόγελο… μέχρι τα αφτιά!
Η Πόπι, λοιπόν, είναι ίσως το κατεξοχήν άτομο που θα περίμενες να παραδεχτεί πως το αγαπημένο της τραγούδι όλων των εποχών είναι το… «Always Look on the Bright Side of Life» των Monty Python, από την ανεπανάληπτη ιερόσυλη κωμωδία τους «Ένας Προφήτης μα τι Προφήτης»! Μια πανέξυπνη, γλυκιά και πρόσχαρη 30άρα δασκάλα δημοτικού, με πολύ ιδιαίτερο dress code, κελαρυστή φωνή και διαρκώς ανεβασμένη διάθεση, που η – φαινομενική – έλλειψη σοβαρότητας που τη χαρακτηρίζει και η ασυγκράτητη (μη σου πω και εξαιρετικά… ύποπτη, αν λογαριάσουμε την προτροπή που ορίζει «χαμογέλα – κάνει τους άλλους να ανησυχούν») αισιοδοξία της απέναντι στην – γεμάτη κάθε λογής δυσκολίες και προβλήματα – καθημερινότητα, υπό άλλες συνθήκες θα μπορούσε ως και να ξυπνήσει τα… δολοφονικά σου ένστικτα! Κι όμως, το φινάλε του «Τυχερή και Ευτυχισμένη» σε βρίσκει να παραδέχεσαι πως η Πόπι είναι η κολλητή /γκόμενα /αδερφή /ακόμη και… σύζυγος που πάντα θα ήθελες να είχες, καθώς σε έχει κατακτήσει ολοκληρωτικά.
Ας όψεται η εξαιρετική ικανότητα του Λι να βγάζει πάντα από τους ηθοποιούς του, εφαρμόζοντας την προσφιλή του μέθοδο των αυτοσχεδιασμών, τον καλύτερό τους εαυτό. Χρειάστηκε βέβαια και μια «μικρή» βοήθεια της τύχης, καθώς είχε εξαρχής αποφασίσει να ποντάρει ολοκληρωτικά πάνω στη Σάλι Χόκινς, μια ανερχόμενη ηθοποιό, με την οποία είχε ξανασυνεργαστεί στο «Όλα Ή Τίποτα» και στο «Μυστικό της Βέρα Ντρέικ», αλλά όπως εκεί, έτσι και σε ταινίες όπως το «Βαμμένο Πέπλο» του Τζον Κάραν ή το «Όνειρο της Κασσάνδρας» του Γούντι Άλεν, η 32χρονη Λονδρέζα ακόμη δεν είχε καταφέρει να αφήσει έντονο το στίγμα της. Όλα όμως άλλαξαν με την πρεμιέρα της ταινίας στο φετινό Φεστιβάλ Βερολίνου: κοινό και κριτικοί έσπευσαν να εκφράσουν με κάθε τρόπο τον θαυμασμό τους για την ερμηνεία της εκεί και η ίδια έφυγε αγκαλιά με την Ασημί Αρκούδα Καλύτερης ηθοποιού!
Με το εγκάρδιο χαμόγελό της να της προσδίδει μια ακαταμάχητη γοητεία και την εντυπωσιακά νατουραλιστική ερμηνεία της να σε πείθει για τα πάντα, ακόμη και για το ότι δε στεναχωριέται διόλου που της έκλεψαν το ποδήλατο, αφού έτσι της δίνεται η ευκαιρία να… ξεκινήσει μαθήματα οδήγησης(!), όπως βλέπουμε να συμβαίνει στα πρώτα λεπτά της ταινίας, η Χόκινς όχι μόνο δε σ’ αφήνει στιγμή να πάρεις τα μάτια σου από πάνω της, αλλά σε εμπνέει και να δεις τη ζωή (σου) με διαφορετικό μάτι, καθώς σε κάνει να συνειδητοποιήσεις πως την ευτυχία και την καλή διάθεση στην προσφέρουν πράγματα απλά, όπως το να είσαι υγιής, να κάνεις μια δουλειά που γουστάρεις, να έχεις πάντα κοντά σου φίλους και συγγενείς που σε αγαπάνε πραγματικά, και να ασχολείσαι με πράγματα που σε γεμίζουν, έστω κι αν αυτό είναι μερικές τούμπες στο… τραμπολίνο. Αυτά άλλωστε είναι που σου δίνουν και τη δύναμη να ανταπεξέλθεις στις κακοτοπιές και στις άτυχες στιγμές, εξοπλίζοντάς σε με θάρρος, υπομονή και κουράγιο.
Απολύτως ταιριαστή με την… ηλιόλουστη ερμηνεία της Χόκινς είναι και η κινηματογράφηση του Λονδίνου, όπου διαδραματίζεται η ιστορία, με τον Λι και τον διευθυντή φωτογραφίας του Ντικ Πόουπ να δοκιμάζουν ένα νέο είδος φιλμ που κάνει τα χρώματα να φαίνονται ακόμη πιο έντονα και να επιλέγουν σχεδόν αποκλειστικά μέρες με λιακάδα για τα γυρίσματα.
Όσο για το συμπρωταγωνιστικό καστ, συμβάλλει τα μέγιστα, ιδίως όσον αφορά τον τομέα χιούμορ, ενώ ο δάσκαλος οδήγησης που υποδύεται ο – απίθανος εδώ – Έντι Μάρσαν («Hancock»), όχι μόνο βγάζει άφθονο γέλιο με τη νευρωτική και έκρυθμη συμπεριφορά του, αλλά γίνεται και το «όχημα» για να θίξει ο Λι ποικίλα ζητήματα που απασχολούν τον απλό πολίτη, από την κακή οδική συμπεριφορά των συμπολιτών του, μέχρι και τον φόβο απέναντι στους οικονομικούς μετανάστες, δίνοντας έτσι ένα έξτρα «βάθος» στην ταινία του. Συνάμα, λίγο πριν το φινάλε, του προσφέρει την ευκαιρία να εκστομίσει την πιο αναπάντεχη, ίσως, ερωτική εξομολόγηση (αν μπορούμε να τη χαρακτηρίσουμε ως τέτοια), που έχουμε δει ποτέ στη μεγάλη οθόνη!
Ίσως κάποιοι και να δυσανασχετήσουν, θεωρώντας πως η ταινία ουσιαστικά αποτελεί μια «συρραφή» χιουμοριστικών στιγμιοτύπων από τη ζωή της Πόπι και τίποτα περισσότερο. Όπως όμως λέει και η Ζόι (Αλέξις Ζέγκερμαν), η συγκάτοικός της, σε κάποια σκηνή «δεν μπορείς να τους κάνεις όλους ευτυχισμένους». (Η απάντηση της Πόπι; Μα φυσικά «Δεν κάνει κακό να προσπαθήσεις όμως…»)
ΧΑΡΗΣ ΠΑΠΑΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ (***1/2)
