Χθες, ημέρα Τετάρτη, είχαμε τη λήξη του 1ου Αφρικάνικου Φεστιβάλ με την προβολή άλλων τριών ταινιών από Ουγκάντα, Σενεγάλη και Σουδάν.
Κι αυτό το φεστιβάλ σημαδεύτηκε από ενδιαφέρουσες ταινίες, διαφορετικού "χρώματος" απ'ότι έχουμε συνηθίσει, αλλά και από τη μικρή προσέλευση του κοινού. Σήμερα αρχίζουν και οι Νύχτες Πρεμιέρας, βλέπεις...

ΠΑΙΔΙ ΣΤΡΑΤΙΩΤΗΣ του Neil Abramson (1998)

Από το 1990 οι κάτοικοι της Βόρειας Ουγκάντα παρακολουθούν με τρόμο τις απαγωγές δεκάδες χιλιάδων παιδιών, που καταλήγουν στο Σουδάν με σκοπό να εκπαιδευτούν ως παιδιά-στρατιώτες για τον επαναστατικό στρατό. Ο επαναστάτης αρχηγός των Acholi και φανατικός εξτρεμιστής Joseph Kony απαγάγει βίαια τα παιδιά των Acholi, τους κάνει πλύση εγκεφάλου και τα αναγκάζει να διαπράττουν κτηνωδίες ενάντια στις ίδιες τους τις οικογένειες.
Άλλη μια ταινία (από την Ουγκάντα αυτή τη φορά) με ντοκιμαντερίστικες πινελιές και μουσική γραμμένη από το σπουδαίο Αφρικανό μουσικό, Kannard Ramsey.

MOLAADE» του Ousmane Sembene (2004)

Είναι η μέρα που έξι κορίτσια, μεταξύ 4 και 9 χρονών, σε ένα αφρικανικό χωριό, πρόκειται να υποβληθούν σε κλειτοριδεκτομή (!). Όλα τα παιδιά γνωρίζουν ότι η ενέργεια αυτή αποτελεί φρικτό βασανιστήριο και μερικές φορές αποβαίνει θανατηφόρα. Δύο από τα κορίτσια πνίγονται στο πηγάδι προκειμένου να αποφύγουν το τελετουργικό. Τα υπόλοιπα ζητούν "μαγική προστασία" (moolaadé) από μια γυναίκα, την Κολ, που πριν από επτά χρόνια είχε αρνηθεί να υποβάλει την κόρη της σ’ αυτή τη διαδικασία. Το Moolaadé υποδηλώνεται από ένα χρωματιστό σχοινί που κυκλώνει τα κορίτσια και κανείς δεν τολμάει να το περάσει, ώστε να φέρει τα παιδιά. Μπορεί να ανακληθεί μόνο από την ίδια την Κολ.
Μια συγκλονιστική ταινία από τη Σενεγάλη που μας εξιστορεί καταστάσεις που έχουμε διαβάσει σε μυθιστορήματα, αλλά η εικόνα παγώνει το αίμα...
Βραβείο "Ένα κάποιο βλέμμα" στο φεστιβάλ Κανών 2004.

ΝΤΑΡΦΟΥΡ: ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΑ ΠΟΛΕΜΟΥ των Adam Shapiro, Aisha Bain, Jen Marlowe

Ύστερα από δεκαετίες καταδυνάστευσης, περιθωριοποίησης και ολοένα αυξανόμενης βίας από την πλευρά της Σουδανικής κυβέρνησης, ο Σουδανικός Απελευθερωτικός Στρατός στο Νταρφούρ επαναστάτησε τελικά το 2003. Η κυβέρνηση μαζί με συμμαχικά σώματα πολιτοφυλακών, γνωστά ως Janjaweed, απάντησαν στην εξέγερση με μαζικές δολοφονίες άμαχων πληθυσμών, βιασμούς και καταστροφές χωριών με αποτέλεσμα μία από τις μεγαλύτερες παγκοσμίως σύγχρονες πολιτικές και ανθρωπιστικές κρίσεις.
Τον Οκτώβριο του 2004, τρεις ανεξάρτητοι κινηματογραφιστές, η Αϊσα Μπέιν, η Τζεν Μάρλοου και ο Άνταμ Σαπίρο διέσχισαν τη Σουδανική μεθόριο με προορισμό τα εδάφη των ανταρτών, με σκοπό να καταγράψουν τις κτηνωδίες στο Νταρφούρ. Επέστρεψαν έχοντας στην κατοχή τους εικόνες που αποκαλύπτουν τα τεράστια εγκλήματα πολέμου που διαπράττονται από την κυβέρνηση του Σουδάν
Ή αλλιώς, η πιο δυνατή ταινία έμεινε για το τέλος του φεστιβάλ...