Σκηνοθεσία: Πίτερ Μπεργκ
Σενάριο: Βίνσεντ Νγκο, Βίνσεντ Γκίλιγκαν
Πρωταγωνιστούν: Γουίλ Σμιθ, Σαρλίζ Θερόν, Τζέισον Μπέιτμαν, Τζάε Χεντ, Έντι Μάρσαν, Ντέιβιντ Μάτεϊ, Τζόνι Γκαλέκι
Διάρκεια: 92’
Διανομή: Audio Visual
http://hancock.co.ua/
Ο Τζον Χάνκοκ είναι ένας υπερήρωας που δε σηκώνει πολλά-πολλά! Αθυρόστομος, οξύθυμος, μονίμως κακόκεφος και ατημέλητος και πάντα με ένα μπουκάλι ουίσκι στο χέρι, έχει καταφέρει να τον αντιπαθούν οι πάντες, ιδίως από τη στιγμή που κάθε φορά που καταδιώκει τους «κακούς», προκαλεί πολύ περισσότερες καταστροφές, απ’ ό,τι εκείνοι. Όταν όμως κάποια μέρα σώζει τη ζωή του Ρέι, ενός καλοπροαίρετου υπευθύνου δημοσίων σχέσεων μιας πολυεθνικής, ο τελευταίος αποφασίζει να τον βοηθήσει να βελτιώσει το image του, προκειμένου να γίνει επιτέλους αγαπητός και «χρήσιμος στην κοινωνία»…
Από τις πλέον ασυνήθιστες super hero movies που έχουμε δει ποτέ, το «Hancock» αιφνιδιάζει αρχικά το θεατή, συστήνοντάς του έναν υπερήρωα ο οποίος ενώ είναι ολοφάνερο πως δε γουστάρει τα κακοποιά στοιχεία, εντούτοις θα προτιμούσε χίλιες φορές να κάθεται αραχτός στο παγκάκι του και να μπεκροπίνει, παρά να ασχολείται καθημερινά με το… μπαγλάρωμά τους. Και όχι μόνο αυτό, αλλά δε δίνει δεκάρα για το τι σκέφτονται οι γύρω του, κάτι που δε χάνει την ευκαιρία να τους το υπενθυμίζει διαρκώς, και μάλιστα με τον πλέον άκομψο τρόπο (σκυλοβρίζοντάς τους!). Αν, μάλιστα, υπολογίσετε πως τον εν λόγω υπερήρωα ενσαρκώνει ο Γουίλ Σμιθ, το… χρυσό παιδί του Hollywood, με τις 5 τελευταίες του ταινίες να έχουν ξεπεράσει καθεμιά τους τα $100 εκατομμύρια σε εισπράξεις, τότε τα πράγματα γίνονται ακόμη πιο ενδιαφέροντα, καθώς είναι η πρώτη φορά μετά από καιρό που ο γεννηθείς στη Φιλαδέλφεια ηθοποιός επιλέγει να «τσαλακώσει» το image του, χωρίς να στοχεύει σε κάποιο… Όσκαρ (βλέπε «Το Κυνήγι της Ευτυχίας»…).
Βέβαια δεν είναι μόνο η ιδιαίτερη περσόνα υπερήρωα που αποτελεί ο Χάνκοκ, η οποία κεντρίζει το ενδιαφέρον μας, αλλά και η γενικότερη σκηνοθετική προσέγγιση του φιλμ από τον Πίτερ Μπεργκ (στο «Very Bad Things» του οποίου πρωταγωνιστούσε ο Τζον Φαβρό, σκηνοθέτης του «Iron Man»!), καθώς στο πρώτο μισό του ξεδιπλώνει ένα ιδιαίτερα εντυπωσιακό – ιδίως όσον αφορά τα ειδικά εφέ του – αρκούντως διασκεδαστικό mash-up κωμωδίας και super hero movie, το οποίο μας ψυχαγωγεί μεν, αλλά ουδέποτε μας… πορώνει πάντως. Υπάρχουν ωστόσο κάμποσες καλές στιγμές, όπως η καζούρα που επιφυλάσσουν στον Χάνκοκ οι παρεβρισκόμενοι στη σκηνή όπου σώζει τη ζωή του Ρέι, εκτροχιάζοντας, όμως, μια ολόκληρη αμαξοστοιχία και καταστρέφοντας δεκάδες αυτοκίνητα, αλλά και η σκηνή εντός της φυλακής, όπου τον βλέπουμε να κάνει πράξη την απειλή του να χώσει το κεφάλι ενός κρατουμένου στον… κώλο ενός άλλου(!), στις οποίες οι σεναριογράφοι εκμεταλλεύονται στο έπακρο το πηγαίο χιούμορ του σταρ.
Όλα αυτά πάνω-κάτω τα γνωρίζετε όσοι έχετε παρακολουθήσει το trailer του «Hancock», το οποίο αποτελεί μια «επί τροχάδην» σύνοψη των όσων συμβαίνουν στο πρώτο μισό του. Εκείνο που – φαντάζομαι – με τίποτα δεν περιμένατε, είναι η ανατροπή που λαμβάνει χώρα στο δεύτερο μισό του φιλμ και η οποία το στρέφει σε νέα μονοπάτια, μελοδραματικά, μη σας πω και υπαρξιακά. Ενώ όμως η Σαρλίζ Θερόν από δω και πέρα είναι που ουσιαστικά αποκτά ρόλο, το σενάριο των Νγκο και Γκίλιγκαν αρχίζει να φαντάζει τόσο τραβηγμένο και γεμάτο απιθανότητες, που καταλήγει να αφήνει μια έντονη αίσθηση αμηχανίας στο θεατή. Είναι στιγμές, μάλιστα, όπου αρχίζουμε να σκεφτόμαστε πως το «My Super Ex-Girlfriend», με την Ούμα Θέρμαν στο ρόλο μιας κυκλοθυμικής και αφάνταστα κτητικής υπερηρωίδας, δεν ήταν δα και τόσο άσχημο…
Εν τέλει, το «Hancock» θα ικανοποιήσει μέσες-άκρες τόσο τους fan του Γουίλ Σμιθ, όσο κι εκείνους των super hero movies γενικότερα – έστω κι αν η αίσθηση πως πατά πάνω σε μια πολύ καλή ιδέα, η οποία όμως μένει ουσιαστικά ανολοκλήρωτη, καταδικάζει το φιλμ στο πλασάρισμά του στην κατηγορία της… «χρυσής μετριότητας»!
