Σκηνοθεσία: Τζούλιαν Τζάρολντ
Σενάριο: Τζέρεμι Μπροκ & Άντριου Ντέιβις, βασισμένοι στο ομώνυμο best seller του Evelyn Vaugh.
Πρωταγωνιστούν: Μάθιου Γκουντ, Μπεν Γουίσο, Έμα Τόμπσον, Χέιλι Άτγουελ, Μάικλ Γκάμπον, Γκρέτα Σκάκι, Εντ Στόπαρντ, Φελίσιτι Τζόουνς
Διάρκεια: 133’
Διανομή: Odeon
http://www.bridesheadrevisited-themovie.com/
Άνοιξη του 1944. Ένα βρετανικό τάγμα εγκαθίσταται στο Μπράιντσχεντ, ένα αρχοντικό στο Γιορκσάιρ. Ο λοχαγός Τσαρλς Ράιντερ (Matthew Goode) επιστρέφει στο μέρος που σημάδεψε τη ζωή του. Πριν 10 χρόνια, όντας φοιτητής στην Οξφόρδη, είχε γνωριστεί με τον Σεμπάστιαν Φλάιτ (Ben Whishaw), γόνο αριστοκρατικής οικογένειας καθολικών. Η γνωριμία σύντομα θα εξελιχθεί σε φιλία και έτσι θα έρθει σε επαφή με την υπόλοιπη οικογένεια που κατοικεί στο Μπράιντσχεντ – με εξαίρεση τον πατέρα του Σεμπάστιαν που ζει με την ερωμένη του στη Βενετία. Ξεχωρίζει η μητέρα του Σεμπάστιαν λαίδη Μαρτσμέιν (Emma Thompson), μια αυστηρή καθολική, και η γοητευτική αδελφή του Τζούλια (Hayley Atwell) την οποία και θα ερωτευτεί. Παράλληλα, υφέρπει και μια αδιόρατη ερωτική έλξη ανάμεσα στους δύο φίλους. Όμως, οι κινήσεις όλων καθορίζονται από τον καθολικισμό, ακόμα και του αγνωστικιστή – σύμφωνα με δική του δήλωση – Τσαρλς, γεγονός που θα έχει δραματικές συνέπειες στη ζωή όλων.
Η ταινία βασίζεται στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Evelyn Waugh (1903-1966), και περιέχει πολλά αυτοβιογραφικά στοιχεία. Ο συγγραφέας σπούδασε στην Οξφόρδη, ήταν ένας αγνωστικιστής που ασπάστηκε τον καθολικισμό και, κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, υπηρέτησε στο Βρετανικό Ναυτικό. Έγραψε το μυθιστόρημα στο πρώτο εξάμηνο του 1944 θέλοντας να αποτίσει φόρο τιμής στο παρελθόν, στα χρόνια της νιότης, να εκφράσει τις επιφυλάξεις του για τις επερχόμενες κοινωνικές αλλαγές και να δείξει τις τραγικές συνέπειες που έχει η αυστηρή, τυπική προσκόλληση στον καθολικισμό.
Είναι αδύνατη η καθ’ ολοκλήρου μεταφορά ενός βιβλίου τόσο σύνθετου και μακροσκελούς στον κινηματογράφο. Το ζητούμενο είναι να αποδοθεί το πνεύμα του. Και εδώ ακριβώς η σεναριακή προσαρμογή των Andrew Davies και Jeremy Brock στέφεται με απόλυτη επιτυχία. Απέδωσαν πειστικά τους κύριους χαρακτήρες, ειδικά τον Τσαρλς και τον τρόπο που γοητεύεται από τον Σεμπάστιαν, την Τζούλια και το Μπράιντσχεντ, την καταπίεση που βιώνει ο Σεμπάστιαν από το οικογενειακό περιβάλλον, τη μεταστροφή της Τζούλια. Επέλεξαν εύστοχα τα μέρη του μυθιστορήματος που έπρεπε να αποδοθούν ώστε – κινηματογραφικά – να είναι λειτουργικά. Οι διάλογοι είναι εξαιρετικοί. Αλλά, και καθαρά φιλμικά, η ταινία είναι μια καλλιγραφία και ο σκηνοθέτης Julian Jarrold εντυπωσιάζει. Η γοητευτική απόδοση του Μπράιντσχεντ – εξωτερικά και εσωτερικά –, η κινηματογράφηση της νυχτερινής Βενετίας, η σεκάνς στους αρτ ντεκό διακοσμημένους χώρους του υπερωκεανίου, η χρήση των λεπτομερειών, η τέλεια αναπαράσταση της εποχής, τα κοστούμια, η απαλή-αχνή φωτογραφία, το μοντάζ, η μουσική (Adrian Johnston), καθώς και οι πολύ καλές ερμηνείες των ηθοποιών που ανέφερα, αλλά και των Michael Gambon και Greta Scacchi (ο λόρδος Μαρτσμέιν και η ερωμένη του), σε σύντομες αλλά χαρακτηριστικές εμφανίσεις, συνθέτουν ένα άψογο αισθητικό αποτέλεσμα που, παρά τη θεματολογία και τη μεγάλη διάρκειά του, δεν κουράζει.
Ως επίλογο, αναφέρω την επιτυχημένη μεταφορά του μυθιστορήματος από το βρετανικό κανάλι Granada στις αρχές της δεκαετίας του ’80 (με τους Τζέρεμι Άιρονς, Λόρενς Ολίβιε και άλλους σπουδαίους Βρετανούς ηθοποιούς). Αν σας δοθεί η ευκαιρία, μην τη χάσετε.
