Η τάση του τελευταίου καιρού λέγεται remake κλασσικών b - movies. Έτσι πολύ σύντομα θα δούμε στις οθόνες ταινίες όπως «Οι Κτηνάνθρωποι» (The Hills Have Eyes) του Γουές Κρέιβεν και το «When a Stranger Calls» του Φρεντ Γουόλτον σε μοντέρνες ή illustration εκδοχές (το τελευταίο το απευχόμαστε). Έχουν προηγηθεί βέβαια το «Κινούμενη Μάζα» (The Blob), «13 Φαντάσματα» (Thirteen Ghosts), «Το Στοιχειωμένο Σπίτι στο Λόφο» (The House on Haunted Hill), «Το Εξοχικό Σπίτι του Μυστηρίου» (The Amityville Horror), «Το Ξύπνημα των Νεκρών» (Dawn of the Dead), «Ο Σχιζοφρενής Δολοφόνος με το Πριόνι» (Texas Chainsaw Massacre) και πολλά ακόμη.
Με αφορμή όλη αυτήν την remake - ολογία σας παρουσιάζουμε δέκα κλασικές b - movies ως ιδέες για μελλοντικές …ανακατασκευές:

Οι Άνθρωποι του Τρόμου (Invasion of the Body Snatchers), 1956 του Ντον Σίγκελ

Στην, κατά πολλούς,  πιο τρομακτική ταινία που έγινε ποτέ, χωρίς να υπάρχει ίχνος αίματος  ο καρατερίστας Κέβιν Μακάρθι είναι ένας γιατρός σε μια αμερικανική κωμόπολη που ανακαλύπτει πως η οικογένεια και ο περίγυρος του έχουν μετατραπεί σε ψυχρά ανθρωποειδή από άλλο πλανήτη. Δεν μπορούν πολλές ταινίες να χαρακτηριστούν «ενοχλητικές» αυτή όμως τα καταφέρνει και με το παραπάνω, ενώ αποτελεί τον πιο χαρακτηριστικό εκπρόσωπο των ταινιών του είδους που άνθισε στη δεκαετία του '50. Γυρίστηκαν τουλάχιστον δύο remakes από τους Φεράρα και Κάουφμαν ενώ τώρα ετοιμάζεται άλλο ένα με πρωταγωνίστρια τη Νικόλ Κίντμαν.

The Wicker Man, 1973 του Ρόμπιν Χάρντι

Από τη λίστα δεν θα μπορούσε να λείπει ταινία με τον Κρίστοφερ Λι. Σε έναν διαφορετικό ρόλο από αυτούς που τον έχουμε συνηθίσει υποδύεται το λόρδο Σάμεραϊλ, έναν αυταρχικό, θρησκευτικό ηγέτη σε ένα νησί της Βόρειας Αγγλίας που οργανώνει παγανιστικές τελετές. Στο καστ συναντάμε τη σύζυγο του Ρίνγκο Σταρ , Μπριτ Έκλαντ και την «ειδική» σε ταινίες τρόμου Ίνγκριτ Πιτ διάσημη από τις παραγωγές των στούντιο της Hammer.

Μάτια Χωρίς Πρόσωπο (Les Yeux Sans Visage), 1960 του Ζορζ Φρανζί

Αν και κατεξοχήν αμερικανική πατέντα, ο υποτιμημένος ήρωας του γαλλικού φανταστικού κινηματογράφου, μαζί με τον Ζαν Ρολίν υπογράφει μια απέριττα όμορφη ταινία τρόμου, όπου ένας πλαστικός χειρούργος πειραματίζεται με πρόσωπα νεκρών, όμορφων γυναικών προσπαθώντας να τα εφαρμόσει στο κατεστραμμένο κεφάλι της κόρης του. Εκπληκτική μουσική από τον Μορίς Ζαρ.

Carnival of Souls, 1962 του Χερκ Χάρβεϊ    

Υποδειγματικό b - movie αυτό το ανατριχιαστικό κόσμημα, γυρισμένο κάπου στο Κάνσας, με πρωταγωνίστρια ένα κορίτσι που μετά από ένα τροχαίο ατύχημα στοιχειώνεται από μια διαβολική μορφή. Αρκετά αξιοπερίεργο, με εφιαλτική φωτογραφία έχει τον τρόπο του να σε παρασύρει. Αν το εντοπίσετε δείτε το με τα φώτα ανοιχτά!

Ο Σατανικός Δόκτωρ Φάιμπς (The Abominable Dr. Phibes), 1971 του Ρόμπερτ Φιούεστ

Σε αυτήν τη στυλιστική ταινία τρόμου ο Βίνσεντ Πράις σε έναν από τους τελευταίους και καλύτερους ρόλους του υποδύεται έναν παραμορφωμένο άνθρωπο που παίρνει εκδίκηση επινοώντας τους πλέον ευφάνταστους τρόπους. Με κάτι τέτοια ο Πράις έγινε ίνδαλμα των νεότερων δημιουργών όπως για παράδειγμα του Τιμ Μπάρτον.

Βιασμός στο Τελευταίο Σπίτι Αριστερά (The Last House on the Left), 1972 του Γουές Κρέιβεν

Ο άνθρωπος που γέννησε τον «Φρέντι» και το «Scream» υπογράφει το πιο σκληρό φιλμ του που σημάδεψε την δεκαετία του '70 και δημιούργησε ένα καινούριο είδος. Η ιστορία περιγράφει το μαρτύριο δύο κοριτσιών που βιάζονται και βασανίζονται από ένα σαδιστικό τρίο που στη συνέχεια βρίσκει την τιμωρία του από τους γονείς ενός από τα θύματα του. Κυκλοφορεί στην Ελλάδα σε μια πετσοκομένη εκδοχή με τον ελληνικό τίτλο που αναφέρουμε αλλά καλύτερα να αναζητήσετε την original version των 90'.

Τρόμος στο Παρθεναγωγείο (Black Christmas), 1975 του Μπομπ Κλαρκ

Κατά τη διάρκεια των εορτών των Χριστουγέννων τα μέλη μιας γυναικείας αδελφότητας πέφτουν θύματα ενός χυδαίου δολοφόνου που κατοικεί στη σοφίτα τους. Η Μαργκό Κίντερ ως πρόστυχο κολεγιοκόριτσο που πάσχει από άσθμα και ο b - movάς Μπομπ Κλαρκ δημιουργεί μια ταινία που αποτέλεσε πρότυπο για τα «Halloween» και «When a Stranger Calls». Στη συνέχεια ο ίδιος σκηνοθέτης έκανε το «Porkys, Γρανίτα Αμερικάνα»!!!

Halloween, 1978 του Τζον Κάρπεντερ

Η ταινία που άλλαξε τον τρόπο που ο κόσμος έβλεπε τις ταινίες Β' Διαλογής μέχρι τότε. Ο αγαπημένος Κάρμπεντερ τονίζει περισσότερο την αγωνία και δίνει έμφαση στην ατμόσφαιρα και όχι στο splatter. Η Τζέιμι Λι Κέρτις και ο Ντόναλντ Πλέζανς καταξιώνονται ως αυθεντικοί εκπρόσωποι του είδους και η ταινία ακόμα μετρά συνέχειες…

Σκάνερς: Η Νύχτα του Μεγάλου Τρόμου (Scanners), 1980 του Ντέιβιντ Κρόνεμπεργκ

Από την πρώτη κιόλας σοκαριστική σκηνή, που μπλέκει αίμα, σάρκα και οστά το Scanners αποτελεί τεστ για τις αντοχές του θεατή. Ο Ντέιβιντ Κρόνεμπεργκ υπογράφει αυτό το βίαιο αριστούργημα γύρω από τον αιματηρό πόλεμο μεταξύ ανθρώπων με υπερφυσικές δυνάμεις. Ακολούθησαν δύο συνέχεις.

Το Τούνελ του Τρόμου (The Funhouse), 1981 του Τομπ Χούπερ

Προτού ξεπέσει σε ακόμα πιο φτηνιάρικες δουλειές, ο δημιουργός του αξεπέραστου «Σχιζοφρενή με το Πριόνι» είχε γυρίσει αυτό το εργάκι όταν ήταν πολύ της μόδας ταινίες τύπου «Παρασκευή και 13».   
 
Αναμένοντας λοιπόν και το prequel του «Παρασκευή και 13» συνεχίστε να λέτε «it's only a remake» …  «it's only a remake» …  «it's only a remake» …  «it's only a remake» …