Σκηνοθεσία: Ροδρίγο Πλα
Σενάριο: Ροδρίγο Πλα, Λάουρα Σαντούλο
Πρωταγωνιστούν: Ντανιέλ Χιμένεθ Κάτσο, Μαριμπέλ Βερντού, Άλαν Τσάβεζ, Ντανιέλ Τοβάρ, Κάρλος Μπαρδέμ, Μαρίνα ντε Ταβίρα, Μάριο Ζαραγκόζα
Διάρκεια: 97’
Διανομή: Rosebud
Επίσημη ιστοσελίδα: http://www.lazona-lefilm.com/
Στο κέντρο της πόλης του Μεξικού βρίσκεται μια περιοχή γεμάτη βίλες και μεγάλα πάρκα, που προστατεύεται από ιδιωτική αστυνομία και χωρίζεται από τις φτωχογειτονιές με ένα υψηλό τείχος. Η εν λόγω περιοχή αποκαλείται «Ιδιωτική Ζώνη» και όταν ένα βράδυ με ισχυρή κακοκαιρία τρεις νεαροί πέρα από το τείχος βρουν ευκαιρία να εισχωρήσουν σε ένα από τα σπίτια της, θα δρομολογηθούν αναπάντεχες εξελίξεις. Το επόμενο πρωί 4 άτομα θα κείτονται νεκρά και οι κάτοικοι της «Ζώνης» θα δηλώσουν αποφασισμένοι να υπερασπιστούν τα κεκτημένα τους, παίρνοντας το νόμο στα χέρια τους…
Ο κοινωνικός ρατσισμός παίρνει μια ολότελα νέα διάσταση στο ιδιαίτερα ενδιαφέρον πρώτο μεγάλου μήκους φιλμ του Ροδρίγο Πλα, οσκαρούχου μικρομηκά, το οποίο δε θα είσαστε και… εντελώς εκτός τόπου και χρόνου, αν ισχυριστείτε πως σας θυμίζει κάπως το υποτιμημένο «Σκοτεινό Χωριό» του Μ. Νάιτ Σιάμαλαν. Και οι δυο ταινίες άλλωστε μπορεί να γεννήθηκαν στο μυαλό του δημιουργού τους, ωστόσο υπάρχουν κάποιες παράμετροι που τις συνδέουν με καταστάσεις από το παρόν και το κοντινό μας μέλλον, οι οποίες, δυστυχώς, μόνο αισιόδοξες δεν είναι. Στην περίπτωση της «Ιδιωτικής Ζώνης», εξετάζεται το ζήτημα των κοινωνικών ανισοτήτων υπό το πρίσμα μιας εξαιρετικά ακραίας οπτικής γωνίας. Οι κάτοικοι της «ζώνης» έχουν εξασφαλίσει την ανεξαρτησία τους από το μεξικανικό κράτος (με το… αζημίωτο, φυσικά), σε τέτοιο σημείο ώστε οι ισχύοντες νόμοι πρακτικά δεν τους αγγίζουν. Μάλιστα, τα παιδιά τους πηγαίνουν σε σχολεία εντός της «ζώνης» και γενικότερα, κανείς τους δεν βρίσκει κάποιο λόγο να βγει εκτός αυτής. Και όταν το αποτρόπαιο έγκλημα απειλεί να κηλιδώσει ανεπανόρθωτα το τρίπτυχο «ησυχία, τάξη και ασφάλεια» που με τόσο κόπο κατάφεραν να εξασφαλίσουν και να διατηρήσουν, η μόνη λογική λύση που διαφαίνεται στον ορίζοντα είναι η άμεση και αποφασιστική δράση εκ των έσω.
Κι ενώ το σασπένς βαδίζει χέρι-χέρι με μια σειρά από ζητήματα ηθικής φύσεως, ο Πλα εμβαθύνει ακόμη περισσότερο στην θεματική της ιστορίας του, εστιάζοντας το φακό του στον 16χρονο Αλεχάντρο, ο οποίος ανακαλύπτει το μοναδικό επιζώντα της συμπλοκής και «αποδιοπομπαίο τράγο» της υπόθεσης να κρύβεται στο υπόγειο του σπιτιού του, και αποφασίζει να τον βοηθήσει. Η κατάληξη της σχέσης τους, η οποία σημαδεύεται από ένα τραγικό γεγονός, το οποίο ο Πλα παρουσιάζει σε όλη την – αδικαιολόγητα απωθητική, θα μπορούσε να πει κανείς – σκληρότητά του, αποτελεί ίσως και την κορυφαία στιγμή της ταινίας, λειτουργώντας και ως μεταφορά πάνω στη σχέση των ισχυρών οικονομικά κρατών με τις χώρες του Τρίτου Κόσμου, με τις πρώτες να κατορθώνουν να διατηρούν ακέραια τη συνείδησή τους, ακόμη κι αν οι ανθρωπιστικές βοήθειες που προσφέρουν, δεν καταφέρνουν να φτάσουν ποτέ στο στόχο τους…
