"Δεν είμαστε ποιητές/ σημαίνει φεύγουμε/ σημαίνει εγκαταλείπουμε τον αγώνα/ παρατάμε τη χαρά στους ανίδεους/ τις γυναίκες στα φιλιά του ανέμου"
Με αυτούς τους στίχους του ποιητή Γιώργου Σαραντάρη, δανεισμένους από το επίσημο πρόγραμμα του 8ου Διεθνούς Φεστιβάλ Οικολογικών Ταινιών & Εικαστικών Τεχνών Ecofilms, που έλαβε χώρα στην πόλη της Ρόδου από τις 24 έως τις 29 Ιουνίου 2008 και πρόβαλε 130 ταινιές από 38 χώρες σε τρεις κινηματογραφικούς χώρους (Ρόδον, Δημοτικός Κινηματογράφος, Φουαγιέ ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ), ξεκινάμε για να αποδώσουμε το δροσερό καλοκαιρινό κλίμα του Φεστιβάλ.
Η ζέστη και η υγρασία ήταν παρούσες. Ο ήλιος βαρύς και ασήκωτος. Τα οικολογικά ντοκιμαντέρ από άκρη σ' άκρη του κόσμου πολλά και.. καλοκαιρινά. Οι συνεντεύξεις τύπου, κάθε μέρα στις 12.30 το μεσημέρι κάτω από έναν υπέροχο και σκιερό πλάτανο, έδιναν το στίγμα του Φεστιβάλ. Και εν μέσω των ταινιών, των τριών κατηγοριών, των αφιερωμάτων και των λοιπών εικαστικών της κατηγορίας του "Πανοράματος" ατελείωτα μπάνια και φαγοπότια με θέα τη μεσαιωνική πόλη της Ρόδου.
Για μια ακόμη χρονιά, το στοίχημα της καλλιτεχνικής διευθύντριας Λουκίας Ρικάκη, είναι κερδισμένο και το αποτέλεσμα κρίνεται επιτυχημένο. Ο όγκος των ταινιών πολύς αλλά επαρκής για να καλύπτει τις ολοήμερες προβολές (από τις 11 το πρωί έως τη 1 το βράδυ) των 6 ημερών. Ματιές νέων δημιουργών από όλο τον κόσμο απέδειξαν ότι το σινεμά, με τα χρόνια εξελίσσεται και, μάλιστα, έχει τη δύναμη να παραδίδει μαθήματα κοινωνικής ζωής. Επίσημοι καλεσμένοι του κινηματογραφικού χώρου πολλοί. Αναπαλαιωμένες κόπιες σπάνιων ταινιών παρούσες. Αφιερώματα που συγκίνησαν και παίδευσαν το κοινό καλά και αξίολογα : η οικολογική ματιά του γερμανού σκηνοθέτη του νέου κύματος του '70 Βέρνερ Χέρτζογκ, η ανθρωπιστική σπουδή στην Ινδία του μακαρίτη γάλλου σκηνοθέτη της νουβέλ βανγκ του '60 Λουί Μαλ (παρών ο βοηθός του Μισέλ Φλερύ), η σχέση ποίησης και εικόνας από τους φοιτητές γραφιστικής του Τ.Ε.Ι. Αθηνών, η πρώτη προβολή ύστερα από τριάντα χρόνια του ντοκιμαντέρ "Μέγαρα" του Γιώργου Τσεμπερόπουλου (Ξαφνικός Έρωτας, Άντε Γεια, Πίσω Πόρτα) -όπου γυρίστηκε εν μέσω της χούντας και αποτυπώνει το φουντωμένο κλίμα των ημερών με αφορμή το ξεσηκωμό του λαού των Μεγάρων-.
Ξένοι τουρίστες όλων των εθνικοτήτων περιφέρονταν στο χώρο του Φεστιβάλ βλέποντας ταινίες της πατρίδας τους, σε άλλες στιγμές προτιμούσαν το Euro και σε άλλες τα μπάνια τους. Ταινιές που ξεχώρισαν πολλές : το οπτικό ποιήμα του άραβα Γουαλίντ αλ Σεχί "Ο φύλακας του νερού", αναφορικά με την ξηρασία και την έλλειψη νερού, η α κοπιώδεις αγώνες μιας κοινότητας των Άνδεων για την εύρεση νερού στην περιοχή στην ταινία "Νεροχωρίστρα" της Λορίν Ρόζενφελντμ η "Γέφυρα πάνω από τον Ουαντί" των ισραηλινών αδελφών Χεϊμάν πάνω στο θέμα ενός δίγλωσσου σχολείου (άραβες - εβραίοι) συγκίνησε, θυμίζοντας τον πρόσφατο Χρυσό Φοίνικα "Ανάμεσα στους τοίχους", το "Υπόσχεση στους νεκρούς" του καναδού σκηνοθέτη Πίτερ Ρέιμοντ προκάλεσε ποικίλες συζητήσεις, αφού συνθέτει το πορτρέτο του Άριελ Ντόρφμαν, ενός εκ των συνεργατών του Σαλβαδόρ Αλιέντε, τέλος η ταινία "Τσίρκο στο Δρόμο", ενός νεαρού έλληνα σκηνοθέτη, του Δημήτρη Σφυρή, άρεσε, διασκέδασε και ενθουσίασε το κοινό, περιγράφοντας μια παρέα ταλαντούχων μουσικών, ποδηλάτων και ακροβατών από την Κύπρο, την Κροατία, τη Γεωργία, την Αρμενία κ.ά
Βραβεία : η Κινηματογραφική Λέσχη Ρόδου έδωσε τις διακρίσεις της, για την ταινία μεγάλου μήκους στο "War/ Dance" των αμερικανών Σην και Άντρεα Φάιν (για τον εμφύλιο της Ουγκάντα) και για την ταινία μικρού μήκους στην "Ερατώ" του Άγγελου Σπάρταλη (με θέμα τον έρωτα) - στην κατηγορία των ταινιών μικρού μήκους το 1ο βραβείο δόθηκε στο "Μπεουμπέους" της ιταλίδας Σιμόνα Ρίζι (για τα απόβλητα) και το 2ο βραβείο στην ταινία "Από την οικολογική διαβίωση στην αγορά" του ινδού Πάνκα Γκούπτα (για την ανάπτυξη απομονωμένων χωριών) - στην κατηγορία των ταινιών μεσαίου μήκους το 1ο βραβείο δόθηκε στην ταινία "Τρία ταξίδια σ' αυτόν τον κόσμο" της φιλανδής Ελίνα Χίρβονεν (για την περιπλάνηση) και το 2ο βραβείο δόθηκε στην ταινία "Πυρηνική Επάνοδος" του νεοζηλανδού Τζάστιν Πέμπερτον (για τους πυρηνικούς σταθμούς), ενώ ειδική μνεία πήραν οι ταινίες "Μαύρο Ποτάμι" του ινδού Σουρέντρα Μάναν (για την καταστροφή ενός ποταμού στην Ινδία) και Θείος Μίττε" του ολλανδού Βαν Γκίνγκελ (για τη ζωή ενός ανθρώπου σε δάσος της Νότιας Ταυλάνδης) - στην κατηγορία των ταινιών μεγάλου μήκους το 1ο βραβείο δόθηκε στις "Συναντήσεις στο τέλος του κόσμου" του γερμανού Βέρνερ Χέρτζογκ (για τη ζωή στην Ανταρκτική) και το 2ο βραβείο δόθηκε στην ταινία "Υπόσχεση στους νεκρούς : το ταξίδι της εξορίας του Άριελ Ντόρφμαν" του καναδού Πίτερ Ρέιμοντ (για τη ζωή του συνεργάτη του Αλιέντε Άριελ Ντόρφμαν), ενώ ειδική μνεία πήρε η ταινία "Η δίψα μιας πέτρινης θάλασσας" του σέρβου Βλάντιμιρ Πέροβιτς (για την πιο άγονη και έρημη περιφέρεια της Σερβίας) - τέλος στα ελληνικά βραβεία ειδική μνεία πήρε η μικρού μήκους "Η κούπα" του Γιάννη Μπουγιούκα (για τη γραφειοκρατία) και η μεσαίου μήκους "Ερωτικά μαθήματα για επαναστατική δράση" του Νίκου Αλευρά (με θέμα τη σάτιρα και τον έρωτα), το 2ο βραβείο στην ταινία "Η στάχτη που μένει" του Νίκου Καβουκίδη (για τις φωτιές στην Ηλεία) και τι 1ο βραβείο στη μεσαίου μήκους "Τσίρκο στο δρόμο" του Δημήτρη Σφυρή.
Αναμένουμε, λοιπόν, το επόμενο EcoFestival για περισσότερες συγκίνησεις, ένας θέσμος που αποδεικνύει χρόνο με το χρόνο την τεράστια δυναμική του όσο και απήχησή του.