Σκηνοθεσία: Mίκιο Nαρούζε
Σενάριο: Pυγιούζο Kικουσίμα
Πρωταγωνιστούν: Xιντέκο Tακαμίνε, Mασαγιούκι, Pέικο Nταν, Tατσούγια Nακαντάι.
Διεύθυνση Φωτογραφίας: Mασάο Tαμάι
Μουσική: Toshiro Mayuzumi
ΙΑΠΩΝΙΑ, 1960
Διάρκεια: 111'
Διανομή: NEW STAR
OΛA OΣA ΘA ΘEΛATE NA ΞEPETE ΓIA THN TAINIA
Πάνε δυο χρόνια τώρα από το «Ιαπωνικό καλοκαίρι των μεγάλων κλασσικών» με την προβολή, σε επανέκδοση ή πρεμιέρα, των μεγάλων έργων του Μιζογκούτσι και του Κουροσάουα. Για τους περισσότερους, το Ιαπωνικό σινεμά εξαντλείται στις τρεις «κολώνες», Όζου, Μιζογκούτσι, Κουροσάουα, με την πιθανή προσθήκη των «νεοκυματικών» Όσιμα και Ιμαμούρα. Η Ιαπωνία έπεφτε πολύ μακρινή για τους Δυτικούς, η Ιαπωνική κουλτούρα, παράδοση και γλώσσα ήταν απλώς γραφικές και, το κυριότερο, τουλάχιστον ως την δεκαετία του 80, τα μεγάλα Ιαπωνικά στούντιο εστίαζαν αποκλειστικά στην εκμετάλλευση των παραγωγών τους στην εγχώρια αγορά, «κομμάτι το κομμάτι», θεωρώντας απολύτως περιττά τα απαραίτητα έξοδα προώθησης των έργων στο εξωτερικό αφού αυτά είχαν διαγράψει τον οικονομικό τους κύκλο στα Ιαπωνικά νησιά. Οι Ιάπωνες κινηματογραφιστές, συνέχιζαν ταπεινά την βιομηχανική παραγωγή ενός, δυο και τριών τίτλων ετησίως ο καθένας τους, ανύποπτοι πως έγραφαν πολλές από τις πιο σημαντικές σελίδες της Ιστορίας της Κινηματογραφικής Τέχνης. Στις αποθήκες της Toho, της Nikkatsu και της Shoschiku, αναρίθμητα μοναδικά έργα της κινηματογραφικής τέχνης περιμένουν να ανακαλυφθούν, η λίστα με τους δημιουργούς που δικαιώνονται μετά θάνατον ατελείωτη.
Ως τον θάνατό του, το 1969, ο Μικίο Ναρούζε γύρισε 89 φιλμ για τα στούντιο της Toho (το ιαπωνικό αντίστοιχο του «Φίνου»). Για τους Ιάπωνες ήταν ένας σκηνοθέτης πρώτης γραμμής, μαζί με τους τρεις μεγάλους, παρεμπιπτόντως ο Μιζογκούτσι διετέλεσε βοηθός του σε αρκετές ταινίες. Για τους παραγωγούς του ήταν ένας επιτυχημένος σκηνοθέτης αστικών μελοδραμάτων, για τον υπ΄΄ολοιπο κόσμο παντελώς άγνωστος. Όπως σημειώνει και ο Philippe Lopate, η καθολική, πανηγυρική αναγνώριση της αξίας των ταινιών του Ναρούζε, συνιστά μια από τις πιο ιδιόμορφες διορθώσεις της Ιστορίας του σινεμά. Κάμποσα χρόνια μετά τον θάνατό του, αφιερώματα στο έργο του «σκάνε» όλο και συχνότερα, οι πιστοί της κινηματογραφικής Βίβλου ανακαλύπτουν έναν καινούργιο άγιο. Τα φιλμ του Ναρούζε (αυτά που έχουν διασωθεί) παραμένουν οδυνηρά αληθινά, βασανισμένες μαρτυρίες για τη σκληρή καθημερινότητα, ένα σύμπαν που δονείται από τις σιωπηλές κραυγές των απελπισμένων ψυχών που το κατοικούν. Οι ταινίες του διαδραματίζονται στη σύγχρονη μεταπολεμική Ιαπωνία, σχεδόν πάντοτε, οι βασικοί του χαρακτήρες είναι γυναίκες, που προσπαθούν να υλοποιήσουν τις επιθυμίες και τα όνειρά τους διατηρώντας την αξιοπρέπειά τους. Απολαυστικό ασπρόμαυρο σινεμασκόπ, απίστευτη πολλαπλότητα επιπέδων, λεπτομερής αβίαστη κινηματογράφηση μακριά από το υστερικό στρεσάρισμα των block buster, και, πάνω απ’ όλα προσέγγιση των προσώπων και των σωμάτων με ευγένεια και αγάπη. Αυτά είναι τα συστατικά της μεγάλης τέχνης του Μικίο Ναρούζε, του μεγάλου (παραγνωρισμένου) τέταρτου των Ιαπώνων κλασσικών, που συστήνεται στο Ελληνικό κοινό το καλοκαίρι του 2008 με το «Μια γυναίκα ανεβαίνει τη σκάλα», τα «Κυματιστά σύννεφα» και τα «Σκόρπια σύννεφα», τρία από τα πιο αντιπροσωπευτικά έργα της μακράς δημιουργικής πορείας του, ενός συμπαγούς έργου για την περιπέτεια στης ζωής.
ΜΙΚΙΟ ΝΑΡΟΥΖΕ
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Τόκιο στις 20 Αυγούστου 1905. Για αρκετά χρόνια εργάστηκε στην κινηματογραφική εταιρία Shochiku αρχικά ως φροντιστής και έπειτα ως βοηθός σκηνοθέτη. Το 1930 σκηνοθέτησε την πρώτη του ταινία μικρού μήκους, Mr. and Mrs. Swordplay. Τα πρώτα του έργα συνδυάζουν το μελόδραμα με την φαρσοκωμωδία, καθώς ο Ναρούζε προσπαθεί να ικανοποιήσει τις απαιτήσεις του Shochiku στούντιο. Το 1933 αρχίζει να συνεργάζεται με την εταιρία, που αργότερα έγινε γνωστή με την ονομασία Toho. Εκείνο το διάστημα ξεκίνησε η αναγνώριση και η εμπορική επιτυχία, που κορυφώθηκε με το έργο Wife! Be Like a Rose! (1935), που αποτελεί την πρώτη Γιαπωνέζικη ταινία που βρήκε κινηματογραφική διανομή στις ΗΠΑ. Με την Toho συνεργάστηκε μέχρι το 1967, δυο χρόνια πριν το θάνατό του, όταν γύρισε την 89η και τελευταία ταινία του. Το έργο του περιλαμβάνει πολύ απλά σενάρια, με μινιμαλιστικούς διαλόγους, «διακριτικό» χειρισμό της κάμερας και «αμυδρό» σχεδιασμό παραγωγής. Στα πρώτα του έργα υιοθετεί ένα πιο πειραματικό, εξπρεσιονιστικό στιλ, αλλά γίνεται ευρύτερα γνωστός για το στιλ των τελευταίων του ταινιών: σκόπιμα αργές και νωχελικές, με πρόθεση να μεγαλοποιήσουν τις καθημερινές δοκιμασίες και τα βάσανα συνηθισμένων ανθρώπων, αφήνει μέγιστο χώρο στους ηθοποιούς για να απεικονίσουν τις ψυχολογικές διακυμάνσεις των χαρακτήρων σε κάθε ματιά, χειρονομία και κίνηση.
Επιλεκτική Φιλμογραφία
1931 Little Man Do Your Best! - Βάλε τα Δυνατά σου Υπαλληλάκο!, 1933 Every Night Dreams - Όνειρα της Κάθε Νύχτας, 1935 Wife! Be Like a Rose! - Γυναίκα μου! Να Είσαι σαν Ρόδο!, 1939 The Whole Family Works - Εργαζόμενη Οικογένεια, 1940 Traveling Actors - Πλανόδιος Θίασος, 1941 Hideko the Bus-Conductor - Χιντέκο, Οδηγός Λεωφορείου, 1943 The Song Lantern - Το Τραγούδι του Φαναριού, 1944 This Happy Life - Τι Ευχάριστη Ζωή!, 1951 Repast - Το Γεύμα, 1954 Sound of the Mountain - Ο Ήχος του Βουνού, 1954 Late Chrysanthemums - Τα τελευταία Χρυσάνθεμα, 1955 Floating Clouds (Ukigumo) - Τα κυματιστά Σύννεφα, 1958 Herringbone Clouds - Καλοκαιρινά Σύννεφα, 1960 When a Woman Ascends the Stairs (Onna ga kaidan o agaru) - Μια γυναίκα ανεβαίνει τη σκάλα
1964 Yearning - Διάλυση, 1967 Scattered Clouds (Midaregumo/aka Two in the Shadow) - Σκόρπια Σύννεφα
