Ο Έις, απρόθυμος πατέρας ενός μικρού αγοριού, και ο Γουάλας με τον οποίο μεγάλωσε μαζί στις φαβέλες του Ρίο Ντε Τζανέιρο, βλέπουν τη φιλία τους να δοκιμάζεται, όταν η αναζήτηση του δεύτερου για τον βιολογικό του πατέρα, θα φέρει στην επιφάνεια ένα δυσβάσταχτο μυστικό. Την ίδια στιγμή, γύρω τους, ο πόλεμος των συμμοριών ξεδιπλώνεται με ασίγαστο πάθος...   

Σε πολύ γενικές γραμμές, το παρασκήνιο της ολοκλήρωσης της «Πόλης των Ανθρώπων» θα μπορούσε κανείς να το συγκρίνει με εκείνο του «The Producers»: όπως στην περίπτωση του κλασικού κινηματογραφικού μιούζικαλ του Μελ Μπρουκς, το οποίο χρόνια αργότερα διασκευάστηκε επί σκηνής, γνωρίζοντας τέτοια επιτυχία, ώστε οι δημιουργοί του αποφάσισαν να το ξανακάνουν ταινία (η οποία στην ελληνική αγορά κυκλοφόρησε - αδίκως - απευθείας σε dvd), έτσι και εδώ, η πολύ μεγάλη παγκόσμια εμπορική και καλλιτεχνική επιτυχία της περίφημης «Πόλης του Θεού» των Φερνάντο Μεϊρέλες και Κάτια Λουντ, οδήγησε, μεταξύ άλλων, και στη δημιουργία μιας τηλεοπτικής σειράς με τίτλο «Η Πόλη των Ανθρώπων» και πρωταγωνιστές ηθοποιούς της ταινίας, η οποία, στους 4 κύκλους που διήρκεσε, σάρωσε τις θεαματικότητες στη βραζιλιάνικη τηλεόραση. Αποτέλεσμα; Οι παραγωγοί της σειράς αποφάσισαν να προχωρήσουν στη δημιουργία μιας ταινίας, εμπνευσμένης από τα όσα διαδραματίζονται εκεί. (Μίλησε κανείς για... «αρπαχτή»;)
Ήδη με την παραπάνω φράση, σας έκανα κοινωνούς σε ένα από τα βασικά προβλήματα της ταινίας του Πάολο Μορέλι. Υπάρχουν, βλέπετε, αρκετά στοιχεία στην εξέλιξη της πλοκής, τα οποία - λογικά - άλλη αίσθηση θα προκαλέσουν σε κάποιον που έχει ήδη παρακολουθήσει την ομώνυμη τηλεοπτική σειρά και άλλη σε κάποιον που... ούτε καν γνωρίζει την ύπαρξή της. Παρά το γεγονός, δηλαδή, πως κάποιοι από τους εδώ χαρακτήρες είχαν κάνει πέρασμα και από την «Πόλη του Θεού», η «Πόλη των Ανθρώπων» ουσιαστικά δεν αποτελεί sequel εκείνης. Κι ας βλέπουμε το όνομα του Μεϊρέλες να φιγουράρει στη λίστα των παραγωγών. Και κάπου εδώ, μοιραία, αρχίζουν κι οι συγκρίσεις ανάμεσα στις δύο ταινίες.
Από όποια πλευρά κι αν την κοιτάξεις, η ταινία του Μορέλι φαντάζει... «φτωχός συγγενής» απέναντι σε εκείνη του σκηνοθέτη που πριν λίγο καιρό εγκαινίασε το 61ο Φεστιβάλ Καννών με την - εξαιρετικά αμφιλεγόμενη - νέα του ταινία «Blindness». Και αυτό οφείλεται τόσο στην ανέμπνευστη σκηνοθετική προσέγγιση του Μορέλι, όσο και στο φλύαρο σενάριο της Έλενα Σοάρεζ. Άλλωστε, τι να την κάνεις την κάμερα στο χέρι, το στυλιζάρισμα στην εικόνα και τα γυρίσματα σε αυθεντικές τοποθεσίες, όταν αυτά που φιλμάρεις φαντάζουν τόσο κοινότυπα και προσχηματικά, σε σημείο που να χρειάζεσαι τη συνδρομή μιας επι-(και όχι υπο-)βλητικής μουσικής υπόκρουσης για να εκβιάσεις ένα κάποιο συναίσθημα από πλευράς θεατών; Κατά κάποιον... «αξιοθαύμαστο» τρόπο, ο Μορέλι (με βασικότερη προϋπηρεσία του τη σκηνοθεσία επεισοδίων της τηλεοπτικής «Πόλης των Ανθρώπων») καταφέρνει να μας κάνει να... χασμουρηθούμε αδιάφορα, παρακολουθώντας τις - υποτίθεται - αιματηρές συμπλοκές ανάμεσα στα οπλισμένα σαν αστακούς μέλη δύο αντιπάλων συμμοριών, οι οποίες λαμβάνουν χώρα στα στενοσόκακα του Ρίο Ντε Τζανέιρο, και αφήνουν πίσω τους κάμποσα κουφάρια. Πού είναι οι σαν «γροθιά στο στομάχι» ανάλογες σεκάνς με τις οποίες είχε διανθίσει ο Μεϊρέλες την «Πόλη του Θεού»; Που είναι το πάθος και η αμεσότητα που εξέπεμπε εκείνη η ταινία; Και πως εγώ, ως θεατής, θα κατανοήσω το τι ακριβώς σημαίνει να μεγαλώνεις, και μάλιστα χωρίς γονείς, σε φτωχογειτονιές όπου τα διάφορα «σιδερικά» φτάνουν στην κατοχή του οποιουδήποτε με την ευκολία... χειραψίας, όταν οι δύο κεντρικοί ήρωες συμπεριφέρονται λες και ο κόσμος όλος περιστρέφεται γύρω τους; Πόσο μάλλον όταν ακόμη κι οι ίδιοι οι ηθοποιοί που τους υποδύονται, μοιάζουν απλά να διεκπεραιώνουν τους ρόλους τους;...  

FILM DATA:
Δραματική
Σκηνοθεσία Πάολο Μορέλι
Σενάριο Έλενα Σοάρεζ, Πάολο Μορέλι
Παραγωγή Φερνάντο Μεϊρέλες, Πάολο Μορέλι, Μπελ Μπερλίνκ, Αντρέα Μπαράτα Ριμπέιρο
Διάρκεια: 110'
Bραζιλία, 2007
Διανομή: Odeon
Eπίσημο site: http://www.cityofmen-themovie.com/

{gallery}cityofmen{gallery}


OΛA OΣA ΘA ΘEΛATE NA ΓNΩPIZETE ΓIA THN TAINIA

Τους γνωρίσαμε ως πιτσιρίκια που μεγαλώνουν πρόωρα στις φαβέλες της "Πόλης του Θεού", μιας από τις πιο αγαπημένες και εμπορικές ξενόγλωσσες ταινίες της τελευταίας δεκαετίας. Το τηλεοπτικό κοινό είχε την ευκαιρία να παρακολουθήσει την πορεία τους προς την εφηβεία μέσα από τη σειρά "Η Πόλη των Ανθρώπων". Από τη θέση του παραγωγού πλέον, ο υποψήφιος για Όσκαρ σκηνοθέτης του "O Eπίμονος Κηπουρός" και βέβαια του φιλμ "Πόλη του Θεού", Φερνάντο Μεϊρέλες, παρουσιάζει μια ταινία για τη δύναμη μιας φιλίας ισχυρότερης και από τους δεσμούς της οικογένειας.

Με φόντο την επικίνδυνη ζωή στις φτωχογειτονιές του Ρίο ντε Τζανέιρο και με απλούς ανθρώπους στους βασικούς ρόλους, η "Πόλη των Ανθρώπων" βρίσκει δύο παιδικούς φίλους να έρχονται αντιμέτωποι με τον ανελέητο κόσμο των ντίλερ και των ναρκωτικών. Η φιλία τους απειλείται να διαλυθεί για πάντα όταν ένα καταστρεπτικό μυστικό που κουβαλούν χρόνια βγαίνει στην επιφάνεια. Μία ταινία με δυνατό συναισθηματικό πυρήνα που συνδυάζει τη δράση με το ρεαλισμό.

Ο Σκηνοθέτης
Ο Πάολο Μορέλι γεννήθηκε το 1956 στο Σάο Πάολο, σπούδασε αρχιτεκτονική και άρχισε να πειραματίζεται με τη δημιουργία ταινιών στα 80s, όταν ίδρυσε την κινηματογραφική εταιρία Olhar Eletrônico, η οποία έγινε ορόσημο στις ανεξάρτητες παραγωγές. Το 1991 ίδρυσε, μαζί με τους Φερνάντο Μεϊρέλες και Αντρέα Μπαράρα Ριμπέιρο, την O2 Filmes, όπου σκηνοθέτησε πολλές διαφημίσεις και τη σειρά "Ethics", η οποία προβαλλόταν στο TV Cultura το 1995.
Το 1997, με τη μικρού μήκους ταινία του "Tombstone", ο Μορέλι κέρδισε βραβεία σε φεστιβάλ στην Αβάνα, στο Λος Άντζελες, στο Ρίο και στο Σάο Πάολο. Η πρώτη κινηματογραφική ταινία μεγάλου μήκους που σκηνοθέτησε ήταν το "The Price of Peace" το 1999, βασισμένο στην ιστορία του βαρώνου της Σερό Αζούλ. Η ταινία απέσπασε, το 2003, το βραβείο της Κριτικής Επιτροπής στο Gramado Festival. Το 2001 υπέγραψε την παραγωγή και την σκηνοθεσία της κωμωδίας "Speaker Phone", η οποία κέρδισε το βραβείο Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας στο New York International Independent Film Festival. Ο Μορέλι ξεκίνησε να συμμετέχει ενεργά στην τηλεοπτική σειρά "Η Πόλη των Ανθρώπων" από τον δεύτερο κύκλο της, σκηνοθετώντας πολλά από τα επεισόδια, μέχρι που ανέλαβε τη σκηνοθεσία της ομώνυμης κινηματογραφικής ταινίας που ολοκληρώνει την ιστορία.


Οι Ηθοποιοί
• Ο Ντάρλαν Κούνχα γεννήθηκε το 1988 στην ορεινή φαβέλα της Μανγκουέιρα, στο Ρίο ντε Τζανέιρο. Όταν ήταν εννιά ετών, έγινε μέλος στο εργαστήριο υποκριτικής Palco Teatral NGO, το οποίο ίδρυσαν οι ηθοποιοί Ερνέστο Πίκολο και Ροτζέριο Μπλατ με σκοπό να παραδίδουν δωρεάν μαθήματα σε ηθοποιούς. Ο Ντάρλαν πέρασε από ακρόαση για την "Πόλη του Θεού", το 2000, και τελικά του δόθηκε ο ρόλος του Λαραντζίνχα στην ταινία μικρού μήκους "Palace 2", την οποία σκηνοθέτησαν οι Φερνάντο Μεϊρέλες και Κέιτι Λαντ.
Το 2002 υποδύθηκε το νεαρό εγκληματία Φίλε κομ Φρίτας στην "Πόλη του Θεού". Στη συνέχεια συμμετείχε και στους τέσσερις κύκλους της τηλεοπτικής σειράς "Η Πόλη των Ανθρώπων", ενώ ανέλαβε τον πρωταγωνιστικό ρόλο στην κινηματογραφική ταινία "Tio Mamou um Cara" του Χόρχε Φερτάντο. Ο Κούνχα ανοίκει πλέον στο μόνιμο καστ με το οποίο συνεργάζεται το τηλεοπτικό κανάλι Globo TV.

• Ο Ντάγκλας Σίλβα γεννήθηκε το 1988, στο Πένχα του Ρίο ντε Τζανέιρο, και ξεκίνησε να σπουδάζει δράμα σε ηλικία 10 ετών στο Professor Souza Carneiro School. Το 2000, ένας από τους δασκάλους του του πρότεινε να συμμετάσχει στο εργαστήρι για το κάστ της "Πόλης του Θεού". Ο Σίλβα υποδύθηκε τον Ζε Πεκουένο, στην "Πόλη του Θεού", και τον Ασερόλα στην ταινία μικρού μήκους "Palace 2" και στη σειρά "Η Πόλη των Ανθρώπων". Η συμμετοχή του στους τέσσερις κύκλους της σειράς του χάρισε μια υποψηφιότητα για Έμι. Αυτή τη στιγμή συμμετέχει στην τηλεοπτική σειρά "Carga Pesada", ενώ παράλληλα πρόκειται να σπουδάσει σε κολλέγιο με έμφαση σε "International Relations" ή "Social Communications".


• Ο Τζόναθαν Χάαγκενσεν γεννήθηκε το 1983, στη Βιντιγκάλ του Ρίο ντε Τζανέιρο, και σε ηλικία 15 ετών έγινε μέλος της θεατρικής ομάδας Nos do Morro. Συμμετείχε σε διάφορες παραστάσεις και ταινίες μικρού μήκους μέχρι που ανέλαβε το ρόλο του εμπόρου ναρκωτικών Μαντρουγκαντάο, στην ταινία "Palace 2". Στη συνέχεια, υποδύθηκε τον Καμπελέιρα στην "Πόλη του Θεού" και ήταν μέρος του καστ στη σειρά "Η Πόλη των Ανθρώπων". Το 2007 πρωταγωνίστησε στην κινηματογραφική ταινία "Noel - O Poeta Da Vila", του Ρικάρντο Βαν Στιν, ενώ εμφανίζεται και στην ταινία "Embarque Imediato", του Άλαν Φίτερμαν, η οποία δεν έχει βγει ακόμα στους κινηματογράφους. Αυτή τη στιγμή συμμετέχει στην τηλεοπτική σειρά "Paraiso Tropical" για το Globo TV. Ο Χάαγκενσεν έχει εργαστεί επίσης ως μοντέλο και έχει συνεργαστεί με τους Dolce & Gabbana, ενώ έχει φωτογραφηθεί από τον Mario Testino για το Vanity Fair.

Δύο Πόλεις, Μία Ιστορία

Πριν από την "Πόλη του Θεού", το 2000, οι σκηνοθέτες Φερνάντο Μεϊρέλες και Κέιτι Λαντ συνεργάστηκαν στην ταινία μικρού μήκους "Palace 2", για την εταιρία παραγωγής του Μεϊρέλες O2 Filmes. Στην ταινία πρωταγωνίστησαν δύο μικρά αγόρια, τα οποία δεν είχαν εμπειρία στην υποκριτική και ζούσαν στις φαβέλες, ως οι ακαταμάχητοι Ασερόλα και Λαραντζίνχα. Αυτά τα δύο αγόρια ήταν οι Ντάγκλας Σίλβα και Ντάρλαν Κούνχα. Το "Palace 2" κέρδισε το βραβείο Καλύτερης Ταινίας Μικρού Μήκους στο Πανόραμα του κινηματογραφικού φεστιβάλ του Βερολίνου και, ως αποτέλεσμα της επιτυχίας του, ο Μεϊρέλες και η Λαντ κατάφεραν να λάβουν τη χρηματοδότηση για τη δημιουργία της "Πόλης του Θεού", όπου ο νεαρός Ντάγκλας Σίλβα είχε τον μικρό αλλά αξέχαστο ρόλο του ψυχοπαθή Little Dice.

"Η Πόλη του Θεού" είναι μέχρι σήμερα η πιο επιτυχημένη Βραζιλιάνικη ταινία, -με διεθνή διανομή- όλων των εποχών. Παραμένει μία από τις πιο δημοφιλείς ξενόγλωσσες ταινίες της σύγχρονης ιστορίας, με ένα συνεχώς αυξανόμενο αριθμό οπαδών σε όλο τον κόσμο, μέσω της επιτυχίας του DVD. Έχει κατακτήσει πλέον σταθερή θέση σε λίστες κριτικών και θεατών με τις "Καλύτερες Ταινίες Όλων των Εποχών", ενώ προτάθηκε για Όσκαρ σε τέσσερις κατηγορίες, ανάμεσα στις οποίες στην κατηγορία Καλύτερης Σκηνοθεσίας, και κέρδισε το BAFTA για Καλύτερο Μοντάζ.
Μετά την "Πόλη του Θεού", το Globo, το μεγαλύτερο τηλεοπτικό κανάλι στη Βραζιλία (μεγαλύτερο ακόμα και από το BBC), συνεργάστηκε με τη O2 Filmes για να δημιουργήσουν μια σειρά εμπνευσμένη από την ταινία: την "Πόλη των Ανθρώπων". Ο Μεϊρέλες και οι συνεργάτες τους, στην O2, επέστρεψαν στο "Palace 2" και δημιούργησαν μια σειρά γύρω από τους Ασερόλα και Λαραντζίνχα με τους ίδιους ηθοποιούς, τον Ντάγκλας και τον Ντάρλαν, οι οποίοι ήταν 12 ετών πλέον. Σκοπός της σειράς ήταν να παρουσιάσει τη ζωή των παιδιών στις φαβέλες, τα οποία είναι περικυκλωμένα από όπλα και βία αλλά δεν παύουν να έχουν τις ίδιες ανησυχίες με τους έφηβους στον υπόλοιπο κόσμο: τη λαχτάρα για νέα αθλητικά παπούτσια και κορίτσια.

Οι τέσσερις κύκλοι της σειράς "Η Πόλη των Ανθρώπων" σημείωσε τεράστια επιτυχία στη Βραζιλία, συγκεντρώνοντας περισσότερους από 20 εκατομμύρια θεατές. Η μαζική επιτυχία της σειράς δεν περιορίστηκε στη Βραζιλία μιας και κυκλοφόρησε σε DVD σε χώρες όπως οι ΗΠΑ, η Αγγλία και η Γαλλία, αποκτώντας αμέτρητους οπαδούς παγκοσμίως. Ήταν φανερό στην O2 πως η "Πόλη των Ανθρώπων" έπρεπε να μεταφερθεί στη μεγάλη οθόνη. Η δύναμη των χαρακτήρων και οι εκπληκτικές ερμηνείες των αγοριών αποκτούσαν ακόμα μεγαλύτερο ενδιαφέρον, τώρα που οι χαρακτήρες πλησίαζαν την ηλικία των 18 ετών και γίνονταν άντρες. Η ταινία γυρίστηκε ένα χρόνο μετά το τέλος της σειράς και διατηρεί τα ίδια στοιχεία που έκαναν τη διαφορά στην τηλεόραση. Γυρίστηκε με φορητή κάμερα σε επτά φαβέλες του Ρίο ντε Τζανέιρο, από το Σαπό Μανγκουέιρα μέχρι το Βιντιγκάλ.

Προερχόμενες από τις ίδιες ρίζες, οι ταινίες "Η Πόλη του Θεού" και "Η Πόλη των Ανθρώπων" αλληλοσυμπληρώνονται. Σύμφωνα με τον Φερνάντο Μεϊρέλες, οι δύο "Πόλεις" παρουσιάζουν διαφορετικά μέρη της ίδιας ιστορίας. ""Η Πόλη του Θεού" είναι μια ιστορία για το οργανωμένο εμπόριο ναρκωτικών στις φαβέλες του Ρίο ντε Τζανέιρο" εξηγεί ο Μεϊρέλες. "Οι έμποροι ναρκωτικών αποτελούν το κύριο θέμα της ταινίας, ενώ στο φόντο βλέπουμε το πως οι κοινότητες αντιμετωπίζουν τη νέα τάξη των πραγμάτων. "Η Πόλη των Ανθρώπων" είναι στην άλλη πλευρά. Ασχολείται με τις ιδιαιτερότητες της ζωής στις φαβέλες, ενώ θέματα όπως διαλυμένες οικογένειες και εμπόριο ναρκωτικών βρίσκονται αυτή τη φορά στο φόντο."

Οι ηθοποιοί ήταν ενθουσιασμένοι που η "Πόλη των Ανθρώπων", η σειρά αλλά και η ταινία, θα έριχνε φως στις διάφορες πλευρές της καθημερινής ζωής στις φαβέλες. "Στη φαβέλα, το 90% των κατοίκων δεν έχει καμιά σχέση με το έγκλημα αλλά πληρώνει έτσι κι αλλιώς το τίμημα" δηλώνει ο Ντάρλαν. "Πολλά καλά πράγματα συμβαίνουν στις φαβέλες αλλά τα ΜΜΕ επικεντρώνονται στα ναρκωτικά" συμπληρώνει ο Χάαγκενσεν.

Το πιο ξεχωριστό χαρακτηριστικό στην κινηματογραφική μεταφορά της "Πόλης των Ανθρώπων" είναι πως, με τους ηθοποιούς να υποδύονται τους χαρακτήρες από την ηλικία των 10 ετών, οι δημιουργοί της ταινίας είχαν την ευκαιρία να χρησιμοποιήσουν επιλεγμένες σκηνές από το "Palace 2" αλλά και από τη σειρά. Έτσι μας δίνεται η δυνατότητα να παρακολουθήσουμε τα αγόρια να μεγαλώνουν, ενώ η φιλία τους γίνεται πιο δυνατή κι από τους δεσμούς της οικογένειας με το πέρασμα του χρόνου.


Στη Θέση του Παραγωγού

Ο Φερνάντο Μεϊρέλες γεννήθηκε το 1955 στη Βραζιλία και σπούδασε αρχιτεκτονική. Όντας ακόμα στο σχολείο, άρχισε τις πρώτες του πειραματικές βιντεοταινίες, για τις οποίες διακρίθηκε σε διάφορα φεστιβάλ της χώρας του. Με παρέα φίλων ίδρυσε το πρωτοποριακό στούντιο Olhar Eletrônico (Ηλεκτρονική Ματιά), δίνοντας έτσι νέα ζωή στη βραζιλιάνικη τηλεόραση της δεκαετίας του '80, αφού για μία δεκαετία η ομάδα αυτή δημιούργησε πλήθος προγραμμάτων για πολλά κανάλια. Το 1989, ο Μεϊρέλες σκηνοθέτησε τη δημοφιλή παιδική σειρά "Ra-Tim-Bum" για τη βραζιλιάνικη κρατική τηλεόραση. Η σειρά, που είχε συνολικά 190 επεισόδια, απέσπασε πολλά βραβεία και ο Μεϊρέλες συνέχισε με την σκηνοθεσία διαφημιστικών σποτ. Το ανεξάρτητο στούντιό του, 02 Filmes, έγινε το μεγαλύτερο του είδους στη χώρα του και μέσα σε δέκα χρόνια απέσπασε διεθνή βραβεία, ανάμεσα στα οποία βραβεία Clio στο Φεστιβάλ των Κανών.
Το 1998 σκηνοθέτησε την πρώτη μεγάλου μήκους δουλειά του, την οικογενειακή ταινία "Ο Μenino Maluquinho 2 - A Aventura". Το 2000 σκηνοθέτησε μαζί με την Κέιτι Λαντ την ταινία μικρού μήκους "Palace 2", που θεωρήθηκε ουσιαστικά ο προπομπός της "Πόλης του Θεού". Το 2000 επίσης σκηνοθέτησε τη δεύτερη μεγάλου μήκους δουλειά του, με τίτλο "Domesticas", που προβλήθηκε στο Φεστιβάλ του Ρότερνταμ. Μετά την επιτυχία της "Πόλης του Θεού" ακολούθησε η τηλεοπτική σειρά "Η Πόλη των Ανθρώπων", στην οποία ο Μεϊρέλες υπογράφει την παραγωγή αλλά και την σκηνοθεσία σε κάποια επεισόδια. Η τελευταία του σκηνοθετική δουλειά ήταν η κινηματογραφική ταινία "Ο Επίμονος Κηπουρός", για την οποία η Ρέιτσελ Βάις κέρδισε το Όσκαρ Β΄ Γυναικείου Ρόλου. Αυτή την στιγμή σκηνοθετεί τους Τζουλιάν Μουρ, Μαρκ Ράφαλο, Ντάνι Γκλόβερ και Γκαέλ Γκαρσία Μπερνάλ στην ταινία "Blindness", η οποία είναι βασισμένη στο ομώνυμο βιβλίο του Χοσέ Σαραμάγκο.