Η ανάδειξη της Έλεν Πέιτζ σε μια από τις πλέον πολυσυζητημένες ηθοποιούς της εποχής μας ελέω της μεγαλειώδους επιτυχίας που γνώρισε το «Juno» με την ίδια ως πρωταγωνίστρια από τη μία και οι ολοένα και μεγαλύτερες διαστάσεις που λαμβάνει το φαινόμενο της παιδικής κακοποίησης σε παγκόσμια κλίμακα από την άλλη αρκούν να δικαιολογήσουν την έξοδο του «American Crime» (το οποίο ανήκει στην προ-«Juno» περίοδο της 21χρονης ηθοποιού) στις εδώ αίθουσες.
Το θέμα είναι ότι ο Τόμι Ο' Χάβερ, με προϋπηρεσία σε κομεντί όπως το «Ella Enchanted», δεν καταφέρνει ακριβώς να μας πείσει ότι η τραγική - απ' όποια πλευρά κι αν την πιάσεις - ιστορία που βλέπουμε να ξεδιπλώνεται μπροστά στα έκπληκτα μάτια μας (που έχουν δει μεν πολλά, αλλά υπάρχουν ακόμη καταστάσεις που τους προκαλούν φρίκη...), διαθέτει κάτι που να την κάνει να ξεχωρίζει από δεκάδες άλλες παρόμοιες περιπτώσεις, που να αξιώνει τη μεταφορά της στη μεγάλη οθόνη. Αντιθέτως, επιδιδόμενος σε μια ακαδημαϊκού τύπου σκηνοθεσία, επιλέγοντας για το μεγαλύτερο μέρος της ταινίας του μια στο περίπου «just the facts» προσέγγιση (σημειώστε ότι το φιλμ ξεκινά και καταλήγει μέσα σε μια δικαστική αίθουσα, όπου αναπαρίσταται η δίκη των ενόχων, ενήλικων και ανήλικων, χώρος στον οποίο ο σκηνοθέτης επιστρέφει ανά τακτά χρονικά διαστήματα) και στηριζόμενος σχεδόν αποκλειστικά στις πειστικές ερμηνείες του πρωταγωνιστικού καστ, ολοκληρώνει ένα φιλμ αποδυναμωμένο σε επίπεδο ρεαλισμού και προβληματισμού, που μας βάζει μεν σε σκέψεις λόγω θέματος, πολύ δύσκολα ωστόσο θα το ανακαλούμε στη μνήμη μας για την όποια κινηματογραφική του αξία.
Αλλά ακόμη κι αν δεχτούμε ότι εκείνο που προσέλκυσε τον Ο' Χάβερ ήταν το ζήτημα της άσκησης αλόγιστης βίας από έναν ανήλικο σε άλλο και η εθελοτυφλία του κοινωνικού περιγύρου, γεγονός παραμένει ότι ο μόνος άνθρωπος που κατορθώνει, τελικά, να μας κάνει να νιώσουμε κάτι από το δράμα της πραγματικής Σύλβια (και ο βασικός λόγος για τον οποίο αξίζει να δει κάποιος την ταινία), είναι η εκπληκτική Έλεν Πέιτζ, η οποία, παρότι οι σκηνές που τη βλέπουμε να υπομένει στωικά όλο αυτό τον ψυχοσωματικό εξευτελισμό στερούνται γραφικών απεικονίσεων βίας, με την εν γένει παρουσία της εδώ αναδεικνύει την ηρωίδα της σε ένα είδος «οσιομάρτυρα», αγγίζοντας έτσι τις πιο ευαίσθητες χορδές μας...
FILM DATA:
Δραματική
ΗΠΑ, 2007
Σκηνοθεσία: Tόμι O' Xάβερ
Σενάριο: Tόμι O' Xάβερ & Aϊρίν Tέρνερ
Πρωταγωνιστούν: Έλεν Πέιτζ, Kάθριν Kίνερ, Xέιλι Mακφάρλαντ, Έιρι Γκρέινορ, Mπράντλεϊ Γουίτφορντ, Tζέιμς Φράνκο.
Παραγωγή: Tζόσελιν Xέις, Kέιτι Pούμελ, Kέβιν Tουρέν, Kριστίν Bέιτσον, Xένρι Γουίντερστερν.
Διεύθυνση Φωτογραφίας: Mπάιρον Σάχ
Μουσική: Άλαν Έιρι Λαζάρ.
Γλώσσα : ΑΓΓΛΙΚΑ
Διάρκεια: 92'
Διανομή: HOLLYWOOD ENTERTAINMENT
Official Site: http://tommyohaver.com/anamericancrime/
ΟΛΑ ΟΣΑ ΘΑ ΘΕΛΑΤΕ ΝΑ ΞΕΡΕΤΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΑΙΝΙΑ
Βασισμένο στην σοκαριστική αληθινή ιστορία που συγκλόνισε ολόκληρη την Aμερική το 1965, η ταινία περιγράφει τις συνθήκες οι οποίες βοήθησαν να συντελεστεί το απεχθέστερο έγκλημα που έγινε ποτέ κατά ενός μεμονωμένου θύματος.
Όλα ξεκίνησαν όταν ο Λέστερ που εργαζόταν σε ένα τσίρκο, αναγκάστηκε να αφήσει τις δυο του έφηβες κόρες τη Σύλβια και την Tζένι στη φροντίδα της Γετρούδης, μητέρας ήδη 7 παιδιών. H Γερτρούδη, όποτε καθυστερούσε το τσεκ με την αμοιβή της, ξέσπαγε βίαια στα κορίτσια. Τα ξεσπάσματά της γινόταν όλο και πιο συχνά, όλο και πιο βίαια. Όταν με αφορμή μιαν άδικη κατηγορία μιας από τις κόρες της κατά της Σύλβια η Γερτρούδη μαινόμενη πια, υποβάλλει σε φριχτά βασανιστήρια τα κορίτσια. O Γολγοθάς των δυο κοριτσιών μόλις αρχίζει...
Ο Λέστερ είναι υπάλληλος ενός τσίρκου και πατέρας της 16χρονης Σύλβια (Έλεν Πέϊτζ) και της 15χρονης Τζένι (Χέϊλι Μακφαρλαντ), ο οποίος πρέπει να εργαστεί με την γυναίκα του σε πανηγύρια σε διάφορες πόλεις της πολιτείας. Έτσι αποφασίζει το καλοκαίρι του 1965, να αφήσει τις κόρες του υπό την φροντίδα της Γερτρούδης Μπανιζέφσκι (Καθρίν Κίνερ) για λίγο καιρό με αντάλλαγμα 20 $ την εβδομάδα. Η Γερτρούδη είναι μία γυναίκα φαινομενικά θρησκόληπτη, αρκετά νευρική, με έξι συνολικά παιδιά που περνά δύσκολες οικονομικές στιγμές. Όποτε η επιταγή που περίμενε από τον Λέστερ καθυστερούσε, συμπεριφερόταν βίαια στα κορίτσια χτυπώντας τα δυνατά με μία δερμάτινη ζώνη. Η μεγάλη της κόρη, Πόλα (Άρι Γκρέινορ) σε νεαρή ηλικία μένει έγκυος και το εκμυστηρεύεται στην Σύλβια, διευκρινίζοντάς της πως δεν πρέπει να μάθει κανείς τίποτα γι' αυτό. Ένα βράδυ σε έναν καβγά της Πόλα με το αγόρι της, Μπράντλεϊ, η Σύλβια τους άκουσε τυχαία και προκειμένου να σώσει την Πόλα από την επιθετική του συμπεριφορά, του είπε ότι είναι έγκυος και να την αφήσει ήσυχη. Αυτό δεν άρεσε καθόλου στην Πόλα και όταν γύρισε στο σπίτι είπε στην μητέρα της πως η Σύλβια διαδίδει άσχημες φήμες για την ίδια. Όταν τα άκουσε η Γερτρούδη θεώρησε πως έπρεπε να κάνει την Σύλβια με κάποιο τρόπο να ζητήσει συγγνώμη αλλά και να την τιμωρήσει.
Έτσι ξεκινά να την βασανίζει με τσιγάρα σβήνοντάς τα επάνω της. Η Σύλβια και η Τζένι μετά από όλα αυτά προσπάθησαν να τηλεφωνήσουν στους γονείς τους για να τους ενημερώσουν για την άσχημη κατάσταση που επικρατούσε χωρίς όμως να τα καταφέρουν με αποτέλεσμα να το μάθει η Γερτρούδη και να ξεσπάσει για άλλη μια φορά πάνω στην Σύλβια. Μόνο που αυτή η φορά ήταν και η αρχή του τέλους της Σύλβια. Η Γερτρούδη αφού χάραξε με γυαλιά την Σύλβια την έσπρωξε από τα σκαλιά που οδηγούσαν στο υπόγειο του σπιτιού της. Εκεί την έδεσε και την παράτησε μόνη της ενώ επέτρεπε στα παιδιά της αλλά και στα παιδιά των γειτόνων της να την χτυπούν ,να την κλωτσάνε και να της χαράζουν το κορμί.
