Mια δεύτερη κινηματογραφιοκή άποψη για το μυθιστόρημα με θέμα την τήρηση του άγραφου Kώδικα Tιμής μεταξύ των παρανόμων που έγραψε το 1958 ο Xοσέ Tζιοβανί. H πρώτη μεταφορά ήταν το 1966 από τον Zαν-Πιερ Mελβίλ με τον Λίνο Bεντούρα και κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων της πολλές φορές ο συγγραφέας διαφωνούσε με τον σκηνοθέτη.
Ένας κατάδικος, εγκληματίας παλιάς σχολής, μετά την απόδρασή του από την φυλακή προσπαθεί να επιβιώσει σ' ένα κόσμο εντελώς διαφορετικό από εκείνον που άφησε πίσω του. H υπόθεση είναι τοποθετημένη στις αρχές της δεκαετίας του 60. Mουσική, ντύσιμο, αυτοκίνητα και συμπεριφορές συμβάλλουν στη δημιουργία ενός περίεργου καλλιτεχνικού στιλιζαρίσματος.
Στην αρχική σκηνή ο Γκι, ένας περιβόητος κακοποιός προσπαθώντας να δραπετεύσει, πέφτει από τον ψηλό τοίχο μιας φυλακής κάτι που συνεπάγεται βέβαιο θάνατο. Aφού διασώζεται χάρη στον τέλειο σχεδιασμό της απόδρασης βρίσκει καταφύγιο σ' ένα νυχτερινό κέντρο φίλων. Ξαφνικά ένα βράδυ, η ταμίας και ο μπάρμαν του κέντρου βλέπουν έντρομοι το μαγαζί τους να γίνεται κόσκινο από τρεις γκάνγκστερς που εισβάλλουν μέσα.
Tο αποτέλεσμα της φονικής επιδρομής είναι να καταφθάσει ο Eπιθεωρητής Mπλοτ, ένας αστυνομικός που κατορθώνει να αντιλαμβάνεται τη σκέψη των εγκληματιών καλύτερα κι από τους ίδιους.
O κατάδικος για να μη πέσει στα χέρια του αστυνομικού σχεδιάζει να φθάσει στη Mασσαλία κι από εκεί να εξαφανιστεί στην Iταλία. Για να μπορέσει να εξασφαλίσει τα χρήματα σχεδιάζει μια τελευταία δουλειά.
Mια επιχείρηση της αστυνομίας όμως θα οδηγήσει σε αποτυχία την δουλειά. Σε μια δραματική ανατροπή ο κατάδικος θα βρεθεί αντιμέτωπος με τον απαράβατο κώδικα τιμής του. H προσπάθεια του να αποκαταστήσει την τρωθείσα υπόληψή του θα πυροδοτήσει μια σειρά από βίαια γεγονότα.
O Kορνό, σκηνοθέτης εξειδικευμένος στις αστυνομικές ταινίες χωρίς αμφιβολία πετυχαίνει με ακρίβεια το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα, δίνοντάς μας μια ταινία που δεν προδίδει στο παραμικρό το πνεύμα του συγγραφέα του βιβλίου στο οποίο στηρίχθηκε το σενάριο..
ΜΙΑ ΑΛΛΗ ΑΠΟΨΗ * *
Συντάκτης: Orpheus L.
Το ριμέικ της εξαιρετικής ταινίας του Μέλβιλ (δεκαετίας του 60) στο μόνο που με ευχαρίστησε απόλυτα ήταν στη Μπαρντοειδή εμφάνιση της Μπελούτσι (της οποίας την αμήχανη ερμηνεία δε θα σχολιάσω- όχι ότι περίμενα και κάτι παραπάνω). Η ταινία είναι μια πολύ ξύλινη, φλύαρη (ειδικά η μακρόσυρτη εισαγωγή!) - και καταντάει αδιάφορη - εκδοχή της παλαιότερης, με ελαφριά ασιάτικη φινέτσα ύφους Καρ Γουάι και Τζον Γου. Ο Οτέιγ δε μπορεί να συγκριθεί με τον Βεντούρα, το μυστήριο πάει περίπατο, η στατικότητα βασιλεύει και το τελικό αποτέλεσμα είναι ένας κενός οπτικός εντυπωσιασμός, με παντελή έλλειψη φιλοσοφίας. Για τα μάτια σου μόνο...
Σκηνοθεσία & Σενάριο: Αλέν Κορνό
Παραγωγή: Λορέν και Μισέλ Πετέν
Πρωταγωνιστούν: Ντανιέλ Οτέιγ, Μόνικα Μπελούτσι, Ερίκ Καντονά
Φωτογραφία: Ιβ Ανγκέλο
Μοντάζ: Μαρί Ζοζέφ Γιογιότ
Σκηνικά: Τιερί Φλαμάν
Κοστούμια: Λουίζ Ραπ
Μουσική: Μπρούνο Κουλέ
Διάρκεια: 155'
Official Site: http://www.arpselection.com/
Διανομή: ROSEBUD
OΛA OΣA ΘEΛATE NA ΞEPETE ΓIA THN TAINIA
ΑΛΕΝ ΚΟΡΝΟ
Εργαζόταν ως μουσικός της τζαζ στην Νέα Υόρκη όταν αποφάσισε να σπουδάσει κινηματογράφο στο Παρίσι. Το 1973 έκανε το ντεμπούτο του με την ιδιότητα του σκηνοθέτη, με την ταινία "France Societe Anonyme" στο οποίο πρωταγωνιστούσε η Κριστίν Μπουκέ. Οι Έλληνες θεατές τον αγάπησαν με την ταινία του "Όλα τα Πρωινά του κόσμου", με πρωταγωνιστή τον Ζεράρ Ντεπαρντιέ. Η ταινία είχε κερδίσει δύο βραβεία Σεζάρ 1992, καλύτερης ταινίας και σκηνοθεσίας αλλά και το βραβείο Λουί ΝτεΛικ 1991. Το αγαπημένο του είδος ταινιών είναι το φιλμ νουάρ. Επιλεκτική φιλμογραφία: "Police Python 357" (1976), "La menace" (1977), "Série noire" (1979), "Le choix des armes" (1981), "Fort Saganne" (1984), "La môme" (1986), "Nocturne Indien" (1989), "Le nouveau monde" (1994), "Le Cousin" (1997), "Le Prince du Pacifique" (2000), "Stupeur et tremblements" (2002).
ΜΟΝΙΚΑ ΜΠΕΛΟΥΤΣΙ
Γεννήθηκε στις 30 Σεπτεμβρίου του 1964 στην Ούμπρια της Ιταλίας και σε ηλικία 16 ετών ξεκίνησε το μόντελινγκ. Αποφάσισε να σπουδάσει νομικά στην Περούτζια αλλά σε ηλικία 22 ετών αποφάσισε να μετακομίσει στο Μιλάνο και να ασχοληθεί αποκλειστικά με την καριέρα της ως μοντέλο. Ένα χρόνο αργότερα και αφού είχε εδραιωθεί στην Ευρώπη και την Αμερική ως μοντέλο, αποφάσισε να παρακολουθήσει μαθήματα υποκριτικής. Οι πιο γνωστές της ταινίες είναι: "The Apartment" (1996), "Malena" (2000), "Irreversible", "Astérix et Obélix: Mission Cleopatre" (2002), "The Matrix Revolutions", "The Matrix Reloaded" (2003), "The Passion of the Christ" (2004), "The Brothers Grimm" (2005), "Shoot'em up" (2007).
ΝΤΑΝΙΕΛ ΟΤΕΙΓ
Θεωρείτaι από τους καλύτερους ηθοποιούς του γαλλικού σινεμά. Γεννημένος σε οικογένεια καλλιτεχνών στο μακρινό Αλγέρι (οι γονείς του ήταν τραγουδιστές της όπερας), ο 17χρονος Ντανιέλ δεν έγινε δεκτός στο σεβαστό και φημισμένο Conservatoire National Superieur d'art dramatique. Παρόλ' αυτά το ταλέντο του αναγνωρίστηκε γρήγορα από τη Γαλλική Ακαδημία και το 1986 κέρδισε δύο βραβεία Σεζάρ Καλύτερου Ηθοποιού για τις ταινίες "Jean de Florette" και "Manon de sources". Οι πιο σημαντικές του ταινίες είναι: "Caché" (2005), "L'un reste l'autre part" (2005), "L'Adversaire" (2002), "La Veuve de Saint Pierre" (2000), "La fille sur le pont" (1999), "La Reine Margot" (1994), "Un Coeur en Hiver" (1992).
ΓΕΝΙΚΑ
Η ταινία είναι βασισμένη στο βιβλίο του Ζοζέ Τζιοβανί "Η Δεύτερη Πνοή", η οποία και έγινε ταινία το 1966 από τον Ζαν Πιέρ Μελβίλ.
Ο Ζοζέ Τζιοβανί, έγραψε τη "Δεύτερη Πνοή" το 1958, έχοντας μόλις εκτίσει μια ποινή 12 ετών για συμμετοχή σε συμμορία.
Ο Ερίκ Καντονά, γνωστός και ως "βασιλιάς", είναι ένας από τους σημαντικότερους ποδοσφαιριστές του διεθνούς ποδοσφαίρου. Ο Γάλλος παίκτης, του οποίου η καριέρα ταυτίστηκε με την Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, εγκατέλειψε τα γήπεδα το 1997 γιατί ήθελε να αφοσιωθεί στην ζωγραφική και την ηθοποιία.
