Ο πολυγραφότατος και κλασικίζων Ντάριο Μαριανέλι με έχει εντυπωσιάσει με τις περισσότερες δουλειές του για τον κινηματογράφο. Είτε με την εξαιρετική "Περηφάνεια και Προκατάληψη" είτε με το "V" είτε με τους "Αδελφούς Γκριμ". Με τις παρτιτούρες της "Εξιλέωσης", όμως, ανεβαίνει ακόμη πιο πολύ στα μάτια μου. Η επιτυχία της "Εξιλέωσης" ως soundtrack είναι ότι ηχεί θαυμάσια και στο στερεοφωνικό σου. Όχι μόνο ως "πλάτη" για την ταινία. Κι αυτό συμβαίνει γιατί τα κομμάτια του είναι και κλασικίζοντα υψηλής ποιότητας, μα συγχρόνως και πιασάρικα. Δεν υπάρχει περίπτωση έχοντας δει την ταινία να μη θυμάστε το μισό τουλάχιστoν score. Τα κομμάτια "Briony", "Cee, You And Tea", "Robbie's Note", "Love Letters" (βιολί και τσέλο κεντάνε) και τόσα άλλα που θα μείνουν στην ιστορία της κινηματογραφικής μουσικής. Γρήγορα στη δισκοθήκη σας!!!