Αγγλία, καλοκαίρι 1935, λίγο πριν από το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο: Η 13χρονη Μπριόνι Τάλις και η οικογένειά της ζουν πλουσιοπάροχα σε μια Βικτοριανού τύπου έπαυλη. Κατά τη διάρκεια ενός Σαββατοκύριακου, η αποπνικτική ζέστη δημιουργεί τις κατάλληλες προϋποθέσεις ώστε να εκδηλωθούν από καιρό κρυμμένα πάθη. Έτσι, η Μπριόνι βρίσκεται να παρακολουθεί το φλερτ που αναπτύσσεται μεταξύ του γιου του οικονόμου του σπιτιού τους, του Ρόμπι, και της αδερφής της, της Σεσίλια και παιδιάστικα το παρερμηνεύει. Η ζωή όλων ανατρέπεται όταν κατηγορεί άδικα τον εραστή της αδερφής της για ένα αποτρόπαιο έγκλημα που δεν έχει διαπράξει.

Η νέα ταινία του Τζο Ράιτ (που τον βρίσκει σκηνοθετικά πολύ ωριμότερο), βασισμένη στο ομώνυμο βιβλίο του ΜακΓιούαν, είναι ένα χάρμα καλλιτεχνικής δημιουργίας. Φέρει κάποιες σεναριακές αρρυθμίες, αλλά φωτισμός, διεύθυνση φωτογραφίας, μουσικές συνθέσεις και η χρήση αυτών (σε συνδυασμό με ηχητικά εφέ από γραφομηχανή και αναπτήρα) συνθέτουν μια ταινία που σε παίρνει μαζί της, ανακατεύει το μέσα σου, σου δημιουργεί κάθε λογής συναισθήματα και το μόνο που σου έρχεται να πεις είναι: «Come back! Come back to me!» Πολλές σεκάνς ανθολογίας λαμβάνουν χώρα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η ερωτική σκηνή στη βιβλιοθήκη. Για να μην αναφερθώ στα εξαίσια πλάνα στις σκηνές πολέμου που κόβουν την ανάσα…

Να το πω και πιο καθαρά; Η «Εξιλέωση» είναι μία από τις καλύτερες βρετανικές ταινίες όλων των εποχών! Πανάξια φτάνει στα Όσκαρ με 7 υποψηφιότητες!

Υ.Γ. Μην παραλείψω να συγχαρώ τη U.I.P. για την ευγενέστατη κίνησή της να μας προσφέρει το ομώνυμο βιβλίου του Μακγιούαν.