1998: Η «Μάσκα του Ζορό» σαρώνει τα ταμεία των κινηματογράφων ανά τον κόσμο και εξασφαλίζει την υστεροφημία της ως μια από τις πιο «χορταστικές» περιπέτειες εποχής… 2005: Ο αγαπημένος μασκοφόρος από το Μεξικό ετοιμάζει το δεύτερό του χτύπημα… Ο «Θρύλος του Ζορό» είναι πραγματικότητα ενώ το γεγονός ότι είναι παρόν σχεδόν ολόκληρο το καστ της πρώτης ταινίας φέρνει χαμόγελα στους φίλους του θρυλικού ήρωα. Ο Ζορό λοιπόν επέστρεψε, σε μια χορταστική έκδοση dvd. Εφοδιαστείτε με τα γνωστά κινηματογραφικά παρελκόμενα (ποπ κορν και καλή παρέα) και υποδεχτείτε τον! Είναι σίγουρο πως για δεύτερη φορά θα σας κρατήσει κολλημένους στην άκρη του καθίσματος για ένα συναρπαστικό δίωρο…
Στην καινούρια συναρπαστική περιπέτεια ο ριψοκίνδυνος μασκοφόρος ήρωας ξεκινά για την πιο επικίνδυνη περιπέτεια της ζωής του. Ο Αντόνιο Μπαντέρας, υποψήφιος για Χρυσή Σφαίρα, και η βραβευμένη με Όσκαρ Κάθριν Ζέτα Τζόουνς συναντιούνται ξανά υπό τις σκηνοθετικές οδηγίες του Μάρτιν Κάμπελ. Ο Θρύλος του Ζορό εξελίσσεται αρκετά χρόνια μετά το τέλος της προηγούμενης περιπέτειας. Ο Αλεχάντρο και η Έλενα είναι παντρεμένοι και έχουν ένα γιο 10 χρονών, το Χοακίν. Αν και ο Αλεχάντρο συνεχίζει να φοράει τη μάσκα του Ζορό για να προστατεύει τους φτωχούς και καταπιεσμένους κατοίκους της Καλιφόρνια από την απληστία των αφεντικών τους, νιώθει ότι είναι διχασμένος ανάμεσα στο καθήκον και την επιθυμία του για μια ήσυχη οικογενειακή ζωή. Τώρα, θα πρέπει να έρθει πρόσωπο με πρόσωπο με τον κίνδυνο, όταν η προοπτική να καταστεί η Καλιφόρνια η 31η πολιτεία των ΗΠΑ υπονομεύεται από ένα παράνομο σχέδιο, που καταστρώνουν αρκετοί γαιοκτήμονες και πλούσιοι επιχειρηματίες. Σε αυτή τη γενναία απόπειρα να ματαιώσει τα σχέδιά τους, ο Ζορό ορμά ακάθεκτος σε μία κατάσταση η οποία απειλεί τη ζωή και την ασφά-λεια της οικογένειάς του.Ζορό: Ο Ήρωας του Λαού
Ο Ζορό, τον οποίο δημιούργησε το 1919 ο Τζόνστον Μακ Κάλεϊ για το μυθιστόρημά του «The Curse Of Capistrano», θεωρείται ο πρώτος μασκοφόρος ήρωας στη σύγχρονη αμερικανική λογοτεχνία. Όπως λέει σχετικά ο σκηνοθέτης της ταινίας, Μάρτιν Κάμπελ, «ο Ζορό προστατεύει το συνηθισμένο άνθρωπο, κάτι που δεν το έκαναν πολλοί ήρωες πριν από αυτόν. Πραγματικά είναι ο άνθρωπος του λαού. Δεν έχει υπεράνθρωπες δυνάμεις ή περίεργες συσκευές, το μόνο που διαθέτει είναι ένα ξίφος, ένα μαστίγιο και το εύστροφο μυαλό του». Ο Κάμπελ προσθέτει αμέσως: «Υπάρχουν πολλά που μπορεί να κάνει ο Ζορό με αυτά τα τρία πράγματα, αλλά τελικά παραμένει ένας ήρωας με σάρκα και οστά και όχι ένας ψηφιακός χαρακτήρας όπως πολλοί από τους σημερινούς ήρωες του σινεμά». Είναι η ανθρωπιά του Ζορό που τράβηξε την προσοχή της παραγωγού Λόρι Μακ Ντόναλντ. «Ο λόγος που λατρεύω το Ζορό, και νομίζω ο λόγος που οι περισσότεροι ταυτίζονται μαζί του, είναι γιατί δε διαθέτει υπεράνθρωπες δυνάμεις. Είναι ένας συνηθισμένος άνθρωπος. Σίγουρα, ιππεύει ένα άλογο πολύ πιο επιδέξια από τους περισσότερους από εμάς και είναι ειδικός στο να χειρίζεται το ξίφος. Στην ουσία, όμως, είναι σαν τον οποιονδήποτε και έρχεται αντιμέτωπος με πολύ ανθρώπινες καταστάσεις». Ο Αντόνιο Μπαντέρας, ο οποίος επιστρέφει στο ρόλο του Ζορό στην ταινία, βλέπει τον ήρωα σαν «ένα χαρακτήρα που γεννήθηκε μέσα από τους ανθρώπους και ο οποίος έχει μάθει να προσφέρει σε αυτούς. Οι άνθρωποι χρειάζονται κάποιον δυνατό και ο Ζορό μπορεί να τους σώσει από όλα αυτά που θεωρούν άδικα και άνομα».Ο Θρύλος του Ζορό:
Το Έπος Συνεχίζεται
«Αυτή η καινούρια περιπέτεια μας πηγαίνει βαθύτερα στην ιστορία του Ζορό, ενός άντρα ο οποίος είναι πρόθυμος να αντιμετωπίσει τους δυνάστες, κόντρα στο μεγάλο προσωπικό ρίσκο που μπορεί να εμπεριέχει αυτή η ενέργεια», λέει ο σκηνοθέτης. Μέρος της επιτυχίας της «Μάσκας του Ζορό» οφειλόταν στο εξαιρετικό καστ. Ο παραγωγός Γουόλτερ Φ. Παρκς θυμάται: «Στη μεγάλη οθόνη υπήρχε μια χημεία ανάμεσά τους, η οποία πραγματικά έβγαζε σπίθες!». Αυτές οι σπίθες ήταν που έφεραν 250 εκατομμύρια δολάρια στο παγκόσμιο box office. «Ο Θρύλος του Ζορό» βρίσκει το Ζορό και την Έλενα μία δεκαετία αργότερα, παντρεμένους, με ένα παιδί, και τους ρίχνει σε μια καινούρια περιπέτεια. «Μία από τις δυσκολίες για να δημιουργήσουμε τη νέα περιπέτεια ήταν ότι στο τέλος της προηγούμενης ταινίας παντρέψαμε τους δυο ήρωες», λέει η παραγωγός Λόρι Μακ Ντόναλντ. «Τους βρίσκουμε μια δεκαετία αργότερα, να ζουν ευτυχισμένοι μαζί, αλλά με διάφορα θέματα να τους απασχολούν, αρκετά ώστε να δημιουργήσουν ένα χάσμα ανάμεσά τους. Και από αυτή την κατάσταση, την αφοσίωση ανάμεσα στο Ζορό και την Έλενα, η ιστορία πήγε πιο βαθιά, προχώρησε περισσότερο με έναν εξαιρετικά δραματουργικό τρόπο». Ο χωρισμός του Ζορό καιτης Έλενας, στη νέα περιπέτεια, αποδείχτηκε ένα απρόβλεπτο γεγονός στη ζωή τους. «Οι ερωτικές ιστορίες είναι πάντα πιο ωραίες όταν η υπάρχουσα κατάσταση ανατρέπεται», λέει ο σκηνοθέτης Κάμπελ, «όποτε οι δυο εραστές θα πρέπει να ξεπεράσουν αρκετά εμπόδια, ώστε να ενωθούν ξανά. Και αυτό ακριβώς είναι που συμβαίνει εδώ πέρα». Κατά κάποιο τρόπο, σχολιάζει ο παραγωγός Παρκς, αυτό που συμβαίνει ανάμεσα στο Ζορό και την Έλενα έχει τις ρίζες του στις κλασικές χολιγουντιανές ερωτικές ιστορίες. «Είναι ένα είδος αναφοράς στις χολιγουντιανές κωμωδίες, στις οποίες ο ήρωας και η ηρωίδα δεν μπορούν να ζήσουν ο ένας με τον άλλον, αλλά ταυτόχρονα δεν μπορούν να ζήσουν και ο ένας χωρίς τον άλλον! Αυτή η κατάσταση όχι μόνο προσφέρει μία έξυπνη αφορμή για να εξελιχτεί επιδέξια η ιστορία του σεναρίου, αλλά ανάβει πάλι τη σπίθα του ρομαντισμού ανάμεσά τους». Όταν ο Μπαντέρας διάβασε το σενάριο αυτής της ταινίας, βρήκε ότι περιείχε όλα τα στοιχεία που είχαν κάνει και την πρώτη ταινία τόσο διασκεδαστική. «Υπάρχει το κωμικό στοιχείο, που είναι βασικό για τέτοιου είδους ταινία, καλογραμμένοι διάλογοι και μεγάλη δόση περιπέτειας. Ξέροντας ότι όχι μόνο ο Μάρτιν αλλά και πολλοί άλλοι που είχαν δουλέψει στην πρώτη ταινία θα επέστρεφαν στο πόστο τους, ήξερα ότι θα περνούσα και πάλι καταπληκτικά στο γύρισμα». Η Ζέτα Τζόουνς επιβεβαιώνει: «Κανείς από εμάς δε θα ήθελε να ξεκινήσει μια νέα περιπέτεια για τη μεγάλη οθόνη, αν δεν ήμασταν σίγουροι ότι θα είχε την ίδια μαγεία όπως και η πρώτη ταινία. Όταν όμως είδαμε ότι το σενάριο περιείχε όλα αυτά τα στοιχεία που θέλαμε, όλοι ξέραμε ότι θα ήταν μια ακόμη επιτυχία!». Ο σκηνοθέτης Μάρτιν Κάμπελ θεωρεί ότι η όλη παραγωγή της ταινίας έγινε υπό τις καλύτερες δυνατές συνθήκες: «Ήταν μία από εκείνες τις σπάνιες περιπτώσεις όπου όλοι βρίσκονται σε μια θαυμαστή συμφωνία σχετικά με το τι θα γίνει στη συνέχεια, και όλοι μαζί μοιραστήκαμε τον ίδιο ενθουσιασμό. Στην ουσία γυρίσαμε το τελευταίο προσχέδιο του σεναρίου, γιατί υπήρξαν ελάχιστες αλλαγές ως την τελική γραφή. Και αυτό είναι κάτι πολύ σπάνιο στις ταινίες».
Δράση, Περισσότερη Δράση
Όπως οι περισσότεροι κινηματογραφόφιλοι γνωρίζουν, ο Κάμπελ είναι έμπειρος σκηνοθέτης ταινιών δράσης, με επιτυχίες στο βιογραφικό του όπως το «Τζέιμς Μποντ: Επιχείρηση Χρυσά Μάτια», «Όρια Αντοχής» και «Η Μάσκα του Ζορό». Η νέα περιπέτεια του Ζορό, όπως ομολογεί ο ίδιος, ήταν μία από τις πιο δύσκολες ταινίες δράσης από πλευράς γυρισμάτων. «Οι σκηνές της μάχης είναι πολύ πιο περίπλοκες από ό,τι στην πρώτη ταινία, ιδίως στις ξιφομαχίες, ενώ προς το τέλος υπάρχει μια μεγάλη σεκάνς πάνω σε ένα τρένο. Υπάρχει τόση δράση που χρειάστηκε ένας προσεκτικός σχεδιασμός τόσο για το πρώτο όσο και για το δεύτερο συνεργείο. Έπρεπε να εικονογραφήσουμε τα πάντα σε storyboard, να τα προγραμματίσουμε και να τα οργανώσουμε μέχρι την τελευταία λεπτομέρεια». Έχοντας δουλέψει επί χρόνια με τον Κάμπελ, ο διευθυντής φωτογραφίας Φιλ Μέουξ δηλώνει: «Ο Μάρτιν έχει μεγάλη ευκολία στις ταινίες δράσης. Ξέρει πώς να κινηματογραφήσει το καθετί, πράγμα που οφείλεται στην ενασχόλησή του με την τηλεόραση τα πρώτα χρόνια της καριέρας του, τότε που σκηνοθετούσε σειρές με κλέφτες κι αστυνόμους, που ήταν γεμάτες με σκηνές δράσης. Από τη στιγμή που έπρεπε να γυριστούν σε μικρό χρονικό διάστημα, έπρεπε να σχεδιαστούν και να εκτελεστούν όλα πολύ σχολαστικά. Και αυτό είναι κάτι στο οποίο ο Μάρτιν είναι εξαιρετικά καλός».Ο δάσκαλος της ξιφασκίας Μαρκ Άιβι, που ήταν βοηθός στο «The Mask Of Zorro», δηλώνει: «Οι μονομαχίες με το ξίφος πηγαίνουν ένα βήμα πιο πέρα από ό,τι στην προηγούμενη ταινία. Είναι πολύ πιο δυναμικές και περίπλοκες, από τη στιγμή που γίνονται σε πιο δύσκολα μέρη, όπως πάνω από ένα υδραγωγείο, σε ένα εργοστάσιο κρασιού ανάμεσα σε έξι άτομα και στην οροφή ενός τρένου εν κινήσει. Ο Μάρτιν είναι έμπειρος σκηνοθέτης ταινιών δράσης και έτσι μπόρεσε να εκφράσει τις ιδέες του στον καλλιτέχνη που σχεδίασε το storyboard, ώστε αυτός να τις μεταφέρει πάνω στο χαρτί και μετά να τις συζητήσουμε όλοι μαζί. Κατόπιν, αφού είδαμε τα σκηνικά, τις χορογραφήσαμε και τις τελειοποιήσαμε σε σημείο ώστε να βολεύουν τους πάντες με τον καλύτερο τρόπο».
Ο Κασκαντέρ
Αντόνιο Μπαντέρας
Ο συντονιστής των κασκαντέρ, Γκάρι Πάουελ, ο οποίος ήρθε στην ταινία αφού προηγουμένως είχε δουλέψει στις σκηνές μάχης του «Αλέξανδρου», παραδέχεται: «Όταν πήρα στα χέρια μου τις οδηγίες και το σχεδιασμό, κατάλαβα αμέσως ότι αυτή σίγουρα θα ήταν μία από τις πιο δύσκολες ταινίες που έχω κάνει ποτέ. Σε κάθε μέρα του γυρίσματος υπήρχε και μία σκηνή που απασχολούσε τους κασκαντέρ. Ο καθένας μας είχε όλο και περισσότερα να κάνει, ανάμεσά τους και η Κάθριν. Στην προηγούμενη ταινία ήταν κάτι σαν ‘‘την κυρία που κινδυνεύει’’. Εδώ είναι ανάμεσα στους ήρωες. Είχε τρεις μεγάλες σκηνές δράσης». «Νομίζω ότι αν δε με είχαν εκπαιδεύσει τόσο καλά ο Μπομπ Άντερσον και ο Μαρκ Άιβι στην πρώτη ταινία -και μιλάμε για κανονική εκπαίδευση στο ξίφος- δε θα μου ήταν τόσο εύκολο», ομολογεί η Ζέτα Τζόουνς, «ούτε οι σκηνές μάχης που έχω σε αυτή την ταινία θα έβγαιναν τόσο εύκολα. Κάτι μου συνέβαινε όποτε έπιανα το ξίφος στο χέρι μου. Ήταν λες και αποκτούσα δύναμη. Είναι ένα υπέροχο σπορ και μου φαίνεται ότι τώρα θα το έχω σαν χόμπι». Όπως συνηθίζει στις περισσότερες ταινίες δράσης, ο Μπαντέρας επέμενε να κάνει ο ίδιος τις δικές του δύσκολες σκηνές. «Προσπαθώ να κάνω όσα περισσότερα μπορώ, γιατί θέλω να είμαι τίμιος με τους θεατές και να βλέπουν ότι ακόμη και σε αυτές τις σκηνές παίζω εγώ ο ίδιος,» ομολογεί ο ηθοποιός. Ο Μπαντέρας στάθηκε κάτι παραπάνω από συνεπής στα καθήκοντά του, διαβεβαιώνει ο Κάμπελ. «Η αλήθεια είναι ότι ο Αντόνιο είναι καλύτερος ξιφομάχος από τους περισσότερους κασκαντέρ μας. Είναι ο ηθοποιός που δίνει πάντα τον καλύτερό του εαυτό και αυτό βγαίνει στο τελικό αποτέλεσμα».

