Άλλο ένα έτος φτάνει στο τέλος του και ποιος είναι ο καλύτερος τρόπος να υποδεχθούμε το νέο που πλησιάζει; Να γιορτάσουμε ικανοποιώντας τη δίψα μας για ταινίες και μουσική! Το αγαπημένο μου score για τη χρονιά αυτή είναι του Alexandre Desplat από την ταινία «The Painted Veil». Ρομαντισμός και μελόδραμα μέσα στα εξαιρετικά βαλς και πρελούδια του με λίγα πομπώδη ορχηστρικά θέματα να συμπληρώνουν το δίσκο. Ο επόμενος δίσκος που με εντυπωσίασε είναι αυτός των «300». New metal, συμφωνικές ορχήστρες και η φωνή μιας Ιρανής (αν δεν κάνω λάθος) τραγουδίστριας σε ισόποσες δόσεις σε ένα εξαιρετικό αμάλγαμα ήχων και πολιτισμών. Το νιόφερτο soundtrack του «My Blueberry Nights» είναι απ’ τα καλύτερα compilation albums της χρονιάς. Ανάμεσα στα τραγούδια, βρίσκουμε Norah Jones, Otis Redding και Santaolalla. Ένα άλλο πολύ καλό compilation ( που θα σας τινάξει τα μυαλά στον αέρα) είναι αυτό του «Death Proof». Αν έχετε δει την ταινία, δε χρειάζονται περισσότερες εξηγήσεις. Αν δεν την έχετε δει, νοικιάστε την αμέσως απ’ το κοντινότερο dvd club. Θα ήταν τραγική παράλειψη να μην αναφερθώ στο γοτθικής αισθητικής musical του «Nightmare Before Christmas». Αναζητείστε άμεσα έναν απ’ τους καλύτερους δίσκους όλων των εποχών. Υπάρχει special edition με δύο cd με πολλά καλούδια, όπως μια διασκευή του Marylin Manson στο εισαγωγικό track της ταινίας. Τα soundtracks των «Lives of the others», «Ζωή σαν τριαντάφυλλο», «Babel» άρεσαν πολύ στο Ελληνικό κοινό κάτι το οποίο αποδεικνύεται από τις υψηλές πωλήσεις τους. Και τα τρία είναι πολύ ενδιαφέροντα με ξεχωριστή προσωπικότητα το καθένα, αλλά όχι αριστουργήματα. Το πιθανότερο, όμως, είναι να σας ικανοποιήσουν. Τέλος, δύο καλές προτάσεις (για αυτούς που θέλουν να τα έχουν όλα) είναι τα soundtracks δύο εξαίσιων ταινιών, του «Pan’s Labyrinth» και του «Lust, Caution».
Καλές γιορτές με απολαυστικές ακροάσεις!