Πριν κάμποσα χρόνια, μια οικογένεια στρατιωτικών, σκαρφάλωσε στην εξουσία του Ιράν προσπαθώντας να πείσει την υφήλιο ότι πρόκειται για τους συνεχιστές του Ξέρξη και του Κύρου και του Μεγάλου Βασιλιά Δαρείου. Και να τα πανηγύρια, και να οι γιορτές για τα 2.500 χρόνια της... Δυναστείας. Και δώστου μαναξανά παράτες και παρελάσεις. Κι ο λαός; Φυσικά όπως κάθε λαός, πεινούσε. Και πίστεψε για μια στιγμή πως η λυση στο πρόβλημα που του δημιουργούσε ο Σάχης Ρεζά Παχλεβί με τη γυναίκα του την αυτοκράτειρα Φαράχ θα ήταν οι φανατικοί ισλαμιστές μουλάδες με τον αυτοεξόριστο στο Παρίσι αρχηγό τους Αγιατολάχ Χομεϊνί. Λαοθάλασσες συγκλόνισαν την Τεχεράνη. Και πριν ο Σάχης καλά καλά καταλάβει τί συμβαίνει, βρέθηκε ο ίδιος εξόριστος στο Παρίσι ενώ ο μέχρι πρότινος εξόριστος αντίπαλός του Χομεϊνί, στρογγυλοκάθισε στην πλάτη του Ιρανικού λαού, που από τη μια στιγμή στην άλλη, πάνω που πήγαινε να πιστέψει πως τα βάσανά του τελείωναν βρέθηκε να βιώνει μια ακόμη σκληρότερη καταπίεση από πριν. και να έφτανε μόνο αυτό; Οι καλοί φίλοι του Σάχη, οι Αγγλοαμερικανοί που είδαν τα πετρέλαια του Ιράν να απομακρύνονται από την τσέπη τους, έβαλαν το μαντρόσκυλό τους στην περιοχή τον Σαντάμ (αυτόν του Ιράκ που σκοτώσαν οι ίδιοι σα σκυλί πέρισι) να χυμήξει στον Ιρανικό λαό που δεν του ’φτανε η ανέχειά του με τους μουλάδες είχε πια και τον πόλεμο να τους θερίζει σαν ώριμα στάχια.
Αυτή τη θλιβερή ιστορία ενός πραγματικά υπερήφανου λαού που βρέθηκε από τη μια στιγμή στην άλλη να λιμοκτονεί για αγνώστους λόγους και αιτίες, διηγήθηκε με άφθαστο χιούμορ, διακριτική ειρωνία και κοφτερά διεισδυτικό βλέμμα η Μαρζάν Σατραπί στο κόμικ της «Περσέπολις». Αφού έγινε best seller σε όλο τον πολιτισμένο κόσμο, η δημιουργική Μαρζάν το μετέφερε και στο σινεμά χρησιμοποιώντας το ίδιο ασπρόμαυρο απενοχοποιητικό σκίτσο που αποστασιοποιεί τον θεατή από την σκληρή βία των γεγονότων που διηγείται με τόση γλαφυρότητα η Σατραπί.
Όταν η Marjane Satrapi και ο Vincent Paronaud ξεκίνησαν την περιπέτεια της δημιουργίας της ταινίας οδηγήθηκαν από τη μεγάλη τους όρεξη για ρίσκο και ευχαρίστηση και από την αδιαπραγμάτευτη ανάγκη τους για πλήρη ανεξαρτησία.
Με την εντυπωσιακή είσοδό της στο Επίσημο Διαγωνιστικό του 60ου Φεστιβάλ Κανών, με ένα 25λεπτο αποθεωτικό χειροκρότημα μετά την πρώτη της επίσημη προβολή, και με την ακόμα εντυπωσιακότερη έξοδό της από τις Κάνες με το Βραβείο της Επιτροπής, η ΠΕΡΣΕΠΟΛΙΣ της Marjane Satrapi και του Vincent Paronaud είχε μόλις αρχίσει την ασυγκράτητη κούρσα των βραβεύσεών της και όχι μόνο!
Επίσημη πρόταση της Γαλλίας για το Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας 2008.
Υποψήφια για το βραβείο Καλύτερης Ταινίας στα Βραβεία της Ευρωπαϊκής Ακαδημίας Κινηματογράφου ( EFA 2007).
Βραβείο Sutherland Trophy του 51ου London Film Festival 2007, το οποίο απονέμεται στην πιο πρωτότυπη, εφευρετική και επινοητική πρώτη ταινία δημιουργού. Το σκεπτικό της επιτροπής για την βράβευση ήταν το ακόλουθο: «Μία καταπληκτική και γενναία ταινία η οποία συλλαμβάνει μία πανανθρώπινη ιστορία με πραγματικό στυλ. Ασεβής, φρέσκια, πνευματώδης και συγχρόνως συγκινητική, η ΠΕΡΣΕΠΟΛΙΣ είναι σίγουρα ο επάξιος νικητής του φετινού βραβείου.»
Η ταινία θα είναι στις αίθουσες από την Πέμπτη 9 Νοεμβρίου κι εσείς δεν έχετε να κάνετε τίποτε άλλο από το να τρέξετε να τη δείτε από την πρώτη κι όλας μέρα...
Για περισσότερα ρίξτε μια ματιά και στο επίσημο site της ταινίας:
http://www.sonypictures.com/classics/persepolis/