Δυναμικά κύλησε και η σημερινή τρίτη ημέρα του φεστιβάλ των Κανών, με τη φετινή διοργάνωση να εξελίσσεται μέχρι στιγμής ως μία από τις καλύτερες των τελευταίων χρόνων. Και δεν αναφερόμαστε στη λάμψη που (κάθε χρόνο) εκπέμπει ούτε στην εορταστική ατμόσφαιρα που κατακλύζει την Κρουαζέτ με αφορμή τη συμπλήρωση των 60 χρόνων διαδρομής του. Από καθαρά κινηματογραφικής σκοπιάς, μπορούμε να μιλάμε για μια από τις πιο αξιόλογες χρονιές, αφού για πρώτη φορά όλες σχεδόν οι ταινίες που έχουν προβληθεί στα πλαίσια του Διαγωνιστικού Τμήματος είναι υψηλού επιπέδου και έχουν αφήσει τις καλύτερες των εντυπώσεων. Ακόμη και εκείνες που κατά την υποκειμενική μας κρίση δεν ενθουσίασαν αποτελούν εξαιρετικά δείγματα ποιοτικού σινεμά, με αποτέλεσμα να επικρατεί ένα γενικό κλίμα ενθουσιασμού, ειδικά αν υπάρξουν συγκρίσεις με την περυσινή «χλιαρή» διοργάνωση. Από κοντά και τα υπόλοιπα τμήματα του φεστιβάλ όπως το δημοφιλές «Un Certain Regard» (Ένα Κάποιο Βλέμμα), τα φιλμ εκτός συναγωνισμού, το «Cannes Classic» που λειτουργεί για 4η χρονιά αλλά και το παράλληλο τμήμα «Δεκαπενθήμερο των Σκηνοθετών». Το τελευταίο άνοιξε χθες με την προβολή της ταινίας «Control» του φωτογράφου Άντονι Κόρμπιν και αφηγείται την ιστορία του διάσημου τραγουδιστή και στιχουργού του συγκροτήματος Joy Division, Ίαν Κέρτις, ο οποίος παρότι αυτοκτόνησε το 1980 σε ηλικία μόλις 24 ετών θεωρείται μια από τις μεγαλύτερες σύγχρονες μουσικές ιδιοφυΐες που επηρέασε σε μεγάλο βαθμό την (παγκόσμια) μουσική σκηνή. Των απεσταλμένων μας Νίκου Κουλαυτάκη και Κώστα Χουβαρδά
Επιμέλεια: Παντελής Μαυρομμάτης
ΟΙ ΤΑΙΝΙΕΣ
Αναφορικά με τις ταινίες που είδαμε σήμερα, αυτές που ξεχώρισαν ήταν δύο ντοκιμαντέρ.
Το πρώτο έκανε αίσθηση μόνο και μόνο λόγο θέματος, καθώς πρόκειται για το «Brando» των Λέσλι Γκριφ και Μίμι Φρίντμαν, το οποίο σκιαγραφεί την εκρηκτική προσωπικότητα του Μάρλον Μπράντο μέσα από αποσπάσματα βιντεοσκοπημένων εμφανίσεων του διάσημου ηθοποιού, άκρως ενδιαφέρουσες συνεντεύξεις αλλά και υλικό με πρωταγωνιστή τον ίδιο που ουδέποτε είχε παρουσιαστεί στο κοινό. Τα έργα και οι ημέρες ενός εκ των λαοφιλέστερων κινηματογραφικών ειδώλων επί της οθόνης, δείχνοντας τόσο το σπουδαίο έργο που άφησε πίσω του αλλά και τον εκκεντρικό του χαρακτήρα, που τον έκανε να φλερτάρει συχνά με τη δυστυχία… Μια από τις καλές στιγμές του φεστιβάλ, σε ένα φιλμ που συμμετείχε στο πρόγραμμα του «Cannes Classic» και συζητήθηκε πολύ. Συνήγορος στον Τρόμο
Εξαιρετικό όμως ήταν και το ντοκιμαντέρ του Μπαρμπέτ Σρέντερ «The Terror’s Advocate», το οποίο προβλήθηκε στα πλαίσια της ενότητας Un Certain Regard.
Ο Γάλλος δημιουργός, μέσα από μια επιβλητική αλλά και αποστασιοποιημένη κινηματογράφηση καταπιάνεται με ένα πολύ δυνατό θέμα όπως αυτό της σκιαγράφησης του πορτραίτου ενός εκ των πλέον αινιγματικών προσωπικοτήτων των ημερών μας. Ο λόγος για το συμπατριώτη του δικηγόρο Ζακ Βερζ, ο οποίος απασχόλησε έντονα την κοινή γνώμη με τις ακραίες και εκ διαμέτρου αντίθετες επαγγελματικές (ή προσωπικές) του επιλογές. Ποια μπορεί να είναι τα κίνητρα ενός ανθρώπου που ενώ αρχικά (τη δεκαετία του 1950) είχε ταχθεί υπέρ της υπεράσπισης του αγώνα για ελευθερία, μένοντας σθεναρά στο πλευρό της Αλγερινής αγωνίστριας Ντζαμίλα Μπουχιρέντ που πάλευε για την απελευθέρωση του έθνους του από τους Γάλλος αποικιοκράτες, ο ίδιος στη συνέχεια να αναλαμβάνει υποθέσεις όπως εκείνη της υπεράσπισης του εγκληματία πολέμου, απόστρατου αξιωματικού των Ναζί Κλάους Μπάρμπι (ο επονομαζόμενος και ως «σφαγέας της Λυών»); 
Πώς ένας άνθρωπος που φέρεται αρχικά να συμμερίζεται τον αγώνα διάφορων ακτιβιστών και πολέμιων δικτατορικών καθεστώτων, προθυμοποιείται να αναλάβει την υπεράσπιση του Σαντάμ Χουσεΐν; Το μυστήριο που καλύπτει το όνομα του Βερζ αναλαμβάνει να μεταφέρει επί της οθόνης ο Σρέντερ, δίχως όμως να παίρνει θέση και αφήνοντας τον ίδιο τον πρωταγωνιστή να «μιλήσει» στη συνείδηση του θεατή. Περισσότερο μια ανθρωπιστική –και όχι πολιτική ή δικονομική- ματιά πάνω σε ένα διφορούμενο χαρακτήρα, που μπορεί να θεωρηθεί και ως καθρέφτης των επιλογών μιας ευρύτερης κοινωνίας. Τραγούδια Αγάπης
Ένας από τους εκπροσώπους του γαλλικού σινεμά στο φετινό φεστιβάλ των Κανών είναι ο Κριστόφ Ονορέ με την ταινία «Les Chansons d’ Amour» η οποία προβλήθηκε το πρωί στα πλαίσια του Διαγωνιστικού Τμήματος.
Πρόκειται για μια ρομαντική ιστορία με βασικό πρωταγωνιστή τα …«Τραγούδια Αγάπης», τα οποία ανταλλάσσει με τρυφερότητα το νεαρό ζευγάρι Λουίς Γκαρέλ και Λουντβίν Σανιέρ. «Κάθε ερωτικό τραγούδι αφηγείται την ίδια ιστορία» αναφέρεται στην παραγωγή και κάπως έτσι κυλάει ευχάριστα αυτό το καλοδουλεμένο μιούζικαλ, που θα μπορούσε να είναι και το πρόσφατο «Πεθαίνοντας στην Αθήνα» του Νίκου Παναγιωτόπουλου, αν και εμφανώς ανώτερο. Μια γλυκιά ταινία που εναλλάσσει εύστοχα στοιχεία κωμωδίας και δράματος, η οποία όμως φαντάζει ως μια από τις πιο αδύναμες στη μάχη για το «Χρυσό Φοίνικα» και εκτός συγκλονιστικού απροόπτου δε θα διαδραματίσει πρωταγωνιστικό ρόλο στα φετινά βραβεία. Boarding Gate
Τέλος, από τα πλέον αδιάφορα φιλμ που έχουμε παρακολουθήσει είναι το «Boarding Gate» που συμπεριλαμβάνεται στο επίσημο πρόγραμμα εκτός συναγωνισμού. Η καινούρια ταινία του Ολιβιέ Ασάγιας είναι ένα φλύαρο και επί της ουσίας …ανούσιο θρίλερ, με την πρωταγωνίστρια Άζια Αρζέντο να περιφέρεται άσκοπα στους δρόμους τους Χονγκ-Κονγκ ως μια πόρνη- αδίστακτη τιμωρός μετά το χαμό του αγαπημένου της. Σίγουρα το φιλμ μας θύμισε το προηγούμενο δικό του «Clean», σαφώς κατώτερο όμως από το τελευταίο και με ένα διαφορετικό, πιο «μπερδεμένο» στυλ.«Πλημμύρισε» το Κόκκινο Χαλί
Έχοντας διανύσει πλέον το πρώτο τριήμερο του φεστιβάλ, πολλές είναι οι σπουδαίες προσωπικότητες από το χώρο του κινηματογράφου που έχουν παρελάσει από μπροστά μας, προσδίδοντας με την απαστράπτουσα λάμψη τους την ανάλογη αίγλη στο (ήδη αστραφτερό) φεστιβάλ. Μεγάλα ονόματα του σινεμά έχουν περπατήσει πάνω στο κόκκινο χαλί και στους δρόμους της Κρουαζέτ συμβάλλοντας έτσι στο να διατηρείται η αίσθηση μεγαλοπρέπειας που οφείλει να αποπνέει ένα τέτοιο κινηματογραφικό γεγονός. Σε μια προσπάθεια να σας μεταφέρουμε λίγη από την εδώ «δόξα», σας παραθέτουμε ορισμένα από τα ονόματα που εθεάθησαν μέχρι στιγμής…
Ο Ασιάτης σκηνοθέτης Γουόνγκ Καρ Βάι, η δημοφιλής Αμερικανίδα τραγουδίστρια Νόρα Τζόουνς και ο Τζουντ Λο ήταν από τους πρώτους που πάτησαν στο κόκκινο χαλί, ως οι βασικοί συντελεστές της ταινίας με την οποία άνοιξε η φετινή διοργάνωση (My Blueberry Nights).
Πάντα γοητευτική, η Ζιλιέτ Μπινός τράβηξε για ακόμη μία φορά τα βλέμματα τόσο εκτός όσο και …εντός οθόνης (πρωταγωνιστεί στην ταινία του Χου Χσιάο Χσιέν «Flight of the Red Ballloon»).
Τα …κορίτσια της καμπάνιας της εταιρίας L’Oreal Άντι ΜακΝτάουελ, Γκονγκ Λι και Κέρι Ουάσινγκτον συγκέντρωσαν πολλά από τα φωτογραφικά φλας…
Από τη γιορτή δε θα μπορούσε να λείπει ο μεγάλος Ντέιβιντ Λιντς, το μικρό φιλμ του οποίου «Absurda» ακολούθησε της ανακήρυξης της επίσημης έναρξης δια στόματος της πανέμορφης Γερμανίδας ηθοποιού Νταϊάν Κρούγκερ.
Σύσσωμη η κριτική επιτροπή αποτελούμενη από τους Στίβεν Φρίαρς, Τόνι Κολέτ, Σάρα Πόλεϊ, Μισέλ Πικολί, Μαρία ντε Μεντέιρος, Ορχάν Παμούκ, Μάγκι Τσουνγκ, Μάρκο Μπελόκιο και Αμπντεραχμάνε Σισακό έδωσε το «παρών», με τον πρώτο (και πρόεδρο της επιτροπής) να προκαλεί πανικό χρησιμοποιώντας το κλασικό βρετανικό χιούμορ του λέγοντας: «φέτος δε θα μοιράσουμε βραβεία, γιατί ζηλεύω».
Το πολυαναμενόμενο «Zodiac» ενθουσίασε αλλά και προβλημάτισε τους κριτικούς, ωστόσο οι ηθοποιοί Τζέικ Γκίλενχαλ, Μαρκ Ράφαλο, Κλόες Σεβινί καθώς και ο σκηνοθέτης Ντέιβιντ Φίντσερ μετά της συζύγου του διόλου δεν έδειξαν να αγχώνονται…
Η ασιατική σύμπραξη των Τζόνι Το, Ρίνγκο Λαμ και Τσούι Χαρκ είχε σαν αποτέλεσμα το απολαυστικό «Triangle» και οι τρεις κινηματογραφιστές βρέθηκαν κοντά μας για να απαντήσουν σε ερωτήσεις.
Αισθησιακή και με τον αέρα της «μοιραίας», ακριβώς όπως και στην ερμηνεία της στο «Boarding Gate», η Άζια Αρζέντο εμφανίστηκε παρέα με το συμπρωταγωνιστή της στην ταινία Μάικλ Μάντσεν και το σκηνοθέτη Ολιβιέ Ασάγιας.
Η λίστα βεβαίως είναι ατελείωτη, καθώς πάρα πολλοί είναι οι ηθοποιοί που βρίσκονται εδώ ως …απλοί θεατές ή προσκεκλημένοι. Οι …ντόπιοι Βενσάν Κασέλ, Αλέν Σαμπά και Σοφί Μαρσό, η αειθαλής Φέι Νταναγουέι, οι κυρίες Έλεν Μίρεν και Τζούλιαν Μουρ, η Λιζ Χάρλει αγκαζέ με το σχεδιαστή μόδας Βαλεντίνο, ο Τόμι Λι Τζόουνς και η εξωτική Ζαν Ζιγί είναι μερικοί μόνο εξ’ αυτών, ενώ με μεγάλη αγωνία αναμένεται ο διάσημος Bono των U2, για τον οποίο εικάζεται πως μπορεί να ερμηνεύσει ορισμένα από τα αγαπημένα τραγούδια κατά την παρουσίαση της ταινίας U2-3D. 