Ο Ιεροκλής Μιχαηλίδης αποτελεί έναν από τους πιο επιτυχημένους εμπορικά ηθοποιούς της γενιάς του, κάτι το οποίο κατάφερε χωρίς ποτέ να κάνει συμβιβασμούς στην ποιότητα της δουλειάς του. Πρωταγωνιστεί στην ταινία «Παρέες» του Σωτήρη Γκορίτσα και μας μίλησε για την ταινία, το σινεμά αλλά και τη ζωή. Άλλωστε όλα αλληλοσυνδέονται…



Συνέντευξη στον Κώστα Χουβαρδά

Ερώτηση: Στο επίμαχο ερώτημα. Τι ταινία είναι τελικά. Εσείς που την κατατάσσετε. Δράμα, κωμωδία;
Ιεροκλής Μιχαηλίδης: Αυτό το έχει απαντήσει ο Γκορίτσας και με καλύπτει απόλυτα. Η ταινία είναι καλό σινεμα και αυτό έχει σημασία. Είναι σχηματικές οι κατατάξεις, οπότε δεν δίνω και ιδιαίτερη βάση σε αυτές. .

Ε.: Σε τόσες ταινίες για τις κρίσεις στις σχέσεις τι καινούριο φέρνουν οι "Παρέες";
Ι. Μ.: Δεν φέρνουν τίποτα καινούριο. Δεν αλλάζουν τα αιώνια θέματα στη ζωή ούτε και στο  Σινεμά. Η διαφορά είναι ο τρόπος που το προσεγγίζει κανείς και από αυτήν την άποψη της προσέγγισης οι «Παρέες» είναι κάτι καινούριο. 

Ε.: Ο ήρωας που υποδύεστε, ο Χάρης είναι ολίγον ζαμάν φου. Δεν το νοιάζει  ιδιαίτερα τι γίνεται έξω από το μικρόκοσμο του. Είναι ο κλασικός νεοέλληνας;
Ι. Μ.: Είναι χαρακτηριστικό του Νεοέλληνα. Είναι «αρχέτυπο». Ο Χάρης είναι εφυής, επιβιώνει στις δύσκολες συνθήκες, ζει άνετα και δεν το ενδιαφέρουν τα κοινά παρά μόνο τα δικά του προβλήματα. Ο φαινομενικός κυνισμός του έχει ενδιαφέρον.

Ε.: Σας επηρέασε η ταινία; Μάθατε κάτι καινούριο;
Ι. Μ.: Έμαθα πόσο κουραστικά είναι τα γυρίσματα (γέλια)

Ε.: Δεν το ξέρατε αυτό;
Ι. Μ.: Το ανακαλύπτω εκ νέου κάθε φορά.

Ε.: Σας ικανοποίησε το τελικό αποτέλεσμα;
Ι. Μ.: Με ικανοποιεί απολύτως και μάλιστα είναι καλύτερο από αυτό που προσδοκούσα. Αυτό που είχαμε στο χαρτί, όταν μαζευτήκαμε να κάνουμε την ταινία ήταν πολύ κατώτερο σε σχέση με το τελικό αποτέλεσμα.

Ε.: Προδοθήκατε ποτέ από φίλο, όπως συμβαίνει στην ταινία;
Ι. Μ.: Φυσικά. Δεν νομίζω πως υπάρχει άνθρωπος που δεν έχει προδοθεί. Και δεν είναι απαραίτητο να υπάρχουν τόσο σοβαρές προδοσίες σαν αυτή της ταινίας. Και μια πολύ μικρότερη αρκεί για να σε κάνει να αλλάξεις για πάντα απέναντι στον άλλον και να διαλυθεί η φιλία.

Ε.: Είναι πιο σημαντική για σας η φιλία από τον ερωτα;
Ι. Μ.: Είναι σαν να λέμε πως το ψωμί είναι πιο σημαντικό από τον νερό! Δεν μπορείς να τα κατατάξεις αυτά.

Ε.:  Όλη  η παλιοπαρέα σας που ξεκίνησε από τη Θεσσαλονίκη και τους Άγαμους Θύτες είναι πλέον διάσημη, ο καθένας ξεχωριστά. Παρά την επιτυχία νοσταλγείτε τις εποχές του ξεκινήματος σας ή προτιμάτε την τωρινή σας επαγγελματική κατάσταση
Ι. Μ.: Και τα δύο. Το παρελθόν είναι μια ευχάριστη ανάμνηση, δεν μου αρέσει η λέξη νοσταλγία. Η λειτουργία της μνήμης είναι επιλεκτική και θυμάσαι συνήθως τα καλά, αλλά ήταν δύσκολη περίοδος. Ήταν μια παρέα αλλά και πριν από αυτό είχε ο καθένας τη δική του επαγγελματική ζωή. Οι «Θύται» ποτέ δεν υπήρξαν, ποτέ δεν διαλύθηκαν.

Ε.: Μετά την τεράστια επιτυχία της Π. Κουζίνας οι "Παρέες" δεν αναμένεται να σαρώσουν τα ταμεία. Θα σας κακοφανεί;
Ι. Μ.: Πιστεύω πως η ταινία θα κάνει μεγάλη εμπορική επιτυχία και θα κινηθεί εισπρακτικά στα επίπεδα των ελληνικών ταινιών που διακρίθηκαν φέτος. Αυτό θα γίνει γιατί το αξίζει, γιατί είναι μια διαφορετική ταινία.

Ε.: Η τηλεόραση και ο Αστυνόμος Μπέκας πως προέκυψαν;
Ι. Μ.: Το διάβαζα όταν ήμουν μικρός, ήταν η πρώτη νουαρ ελληνική λογοτεχνία. Ήταν μυθικός ο αστυνόμος Μπέκας. Πως έφτασα να τον υποδύομαι εγώ είναι μεγάλη σύμπτωση. Ενώ με ενδιέφερε το project και το είχαμε κινήσει με κάποιους συνεργάτες ήρθε άλλη εταιρία παραγωγής να μου προτείνει το ρόλο!

Ε.: Είπατε πριν πως κουραστήκατε πολύ φέτος με την τηλεόραση. Θα την εγκαταλείψετε;
Ι. Μ.: Όχι, δεν την αποκλείω. Είναι πολύ ενδιαφέρουσα δουλειά η τηλεόραση αν γίνεται σωστά. Τη χαίρομαι. Μπορεί να δουλεύεις με πυρετώδεις ρυθμούς, ειδικά στην συγκεκριμένη περίπτωση είναι σαν να κάνεις 15 ταινίες, αλλά το τελικό αποτέλεσμα σε δικαιώνει.

Ε.: Τι προτιμάτε περισσότερο να κάνετε. Θέατρο, σινεμά ή τηλεόραση;
Ι. Μ.: Αυτήν την εποχή προτιμώ να μην κάνω τίποτα! Θέλω απλά να ξεκουραστώ.

Ε.: Έχετε την πολυτέλεια να διαλέγετε τις δουλειές σας.
Ι. Μ.: Χωρίς να θέλω να παρεξηγηθώ, έχω αυτήν την πολυτέλεια αλλά το πιο σημαντικό είναι πως την είχα πάντα, ακόμη και στο ξεκίνημα μου. 9 στις 10 δουλειές μου με ικανοποιούν και η μία ήταν απλά κακός υπολογισμός. Άλλωστε πάντα κάτι χάνεις κάτι κερδίζεις. Μπορώ να σας πω ότι στα πρώτα χρόνια της επαγγελματικής μου δραστηριότητας ήμουν πιο επιλεκτικός από τώρα γιατί ήμουν δογματικός. Όσο μεγαλώνεις γίνεσαι πιο επιεικής, είναι πιο φυσιολογικό να κάνεις τώρα υποχωρήσεις παρά νέος. Οι νέοι δεν πρέπει να σηκώνουν μύγα στο σπαθί τους.